¹Þegar Jesús gekk út úr helgidóminum, segir einn lærisveina hans við hann: ,,Meistari, lít á, hvílíkir steinar, hvílíkar byggingar!``

¹E com’egli usciva dal tempio uno de’ suoi discepoli gli disse: Maestro, guarda che pietre e che edifizi!

²Jesús svaraði honum: ,,Sérðu þessar miklu byggingar? Ekki mun eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn.``

²E Gesù gli disse: Vedi tu questi grandi edifizi? Non sarà lasciata pietra sopra pietra che non sia diroccata.

³Þá er hann sat á Olíufjallinu gegnt helgidóminum, spurðu hann einslega þeir Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés:

³Poi sedendo egli sul monte degli Ulivi dirimpetto al tempio, Pietro e Giacomo e Giovanni e Andrea gli domandarono in disparte:

⁴,,Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að allt þetta sé að koma fram?``

⁴Dicci, quando avverranno queste cose, e qual sarà il segno del tempo in cui tutte queste cose staranno per compiersi?

⁵En Jesús tók að segja þeim: ,,Varist að láta nokkurn leiða yður í villu.

⁵E Gesù prese a dir loro: Guardate che nessuno vi seduca!

⁶Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!` og marga munu þeir leiða í villu.

⁶Molti verranno sotto il mio nome, dicendo: Son io; e ne sedurranno molti.

⁷En þegar þér spyrjið hernað og ófriðartíðindi, þá skelfist ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn.

⁷Or quando udrete guerre e rumori di guerre, non vi turbate; è necessario che ciò avvenga, ma non sarà ancora la fine.

⁸Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verða landskjálftar á ýmsum stöðum og hungur. Þetta er upphaf fæðingarhríðanna.

⁸Poiché si leverà nazione contro nazione e regno contro regno: vi saranno terremoti in vari luoghi; vi saranno carestie. Questo non sarà che un principio di dolori.

⁹Gætið að sjálfum yður. Menn munu draga yður fyrir dómstóla, í samkundum verðið þér húðstrýktir, og þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna, þeim til vitnisburðar.

⁹Or badate a voi stessi! Vi daranno in mano dei tribunali e sarete battuti nelle sinagoghe e sarete fatti comparire davanti a governatori e re, per cagion mia, affinché ciò serva loro di testimonianza.

¹⁰En fyrst á að prédika öllum þjóðum fagnaðarerindið.

¹⁰E prima convien che fra tutte le genti sia predicato l’evangelo.

¹¹Þegar menn taka yður og draga fyrir rétt, hafið þá ekki fyrirfram áhyggjur af því, hvað þér eigið að segja, heldur talið það, sem yður verður gefið á þeirri stundu. Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur heilagur andi.

¹¹E quando vi meneranno per mettervi nelle loro mani, non state innanzi in sollecitudine di ciò che avrete a dire: ma dite quel che vi sarà dato in quell’ora; perché non siete voi che parlate, ma lo Spirito Santo.

¹²Þá mun bróðir selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða.

¹²E il fratello darà il fratello alla morte, e il padre il figliuolo; e i figliuoli si leveranno contro i genitori e li faranno morire.

¹³Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða.

¹³E sarete odiati da tutti a cagion del mio nome; ma chi avrà sostenuto sino alla fine, sarà salvato.

¹⁴En þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar standa þar, er ekki skyldi _ lesandinn athugi það _ þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla.

¹⁴Quando poi avrete veduta l’abominazione della desolazione posta là dove non si conviene (chi legge pongavi mente), allora quelli che saranno nella Giudea, fuggano ai monti;

¹⁵Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan og inn í húsið að sækja neitt.

¹⁵e chi sarà sulla terrazza non scendi e non entri in casa sua per toglierne cosa alcuna;

¹⁶Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína.

¹⁶e chi sarà nel campo non torni indietro a prender la sua veste.

¹⁷Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum.

¹⁷Or guai alle donne che saranno incinte ed a quelle che allatteranno in que’ giorni!

¹⁸Biðjið, að það verði ekki um vetur.

¹⁸E pregate che ciò non avvenga d’inverno!

¹⁹Á þeim dögum verður sú þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi sköpunar, er Guð skapaði, allt til þessa, og mun aldrei verða.

¹⁹Poiché quelli saranno giorni di tale tribolazione, che non v’è stata l’uguale dal principio del mondo che Dio ha creato, fino ad ora, né mai più vi sarà.

²⁰Ef Drottinn hefði ekki stytt þessa daga, kæmist enginn maður af. En hann hefur stytt þá vegna þeirra, sem hann hefur útvalið.

²⁰E se il Signore non avesse abbreviato quei giorni, nessuno scamperebbe; ma a cagion dei suoi propri eletti, egli ha abbreviato quei giorni.

²¹Og ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur,` eða: ,Þar,` þá trúið því ekki.

²¹E allora, se alcuno vi dice: "Il Cristo eccolo qui, eccola là", non lo credete;

²²Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra tákn og undur til að leiða afvega hina útvöldu ef orðið gæti.

²²perché sorgeranno falsi cristi e falsi profeti, e faranno segni e prodigi per sedurre, se fosse possibile, anche gli eletti.

²³Verið varir um yður. Ég hef sagt yður allt fyrir.

²³Ma voi, state attenti; io v’ho predetta ogni cosa.

²⁴En á þeim dögum, eftir þrenging þessa, mun sólin sortna og tunglið hætta að skína.

²⁴Ma in que’ giorni, dopo quella tribolazione, il sole si oscurerà e la luna non darà il suo splendore;

²⁵Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast.

²⁵e le stelle cadranno dal cielo e le potenze che son nei cieli saranno scrollate.

²⁶Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýjum með miklum mætti og dýrð.

²⁶E allora si vedrà il Figliuol dell’uomo venir sulle nuvole con gran potenza e gloria.

²⁷Og hann mun senda út englana og safna sínum útvöldu úr áttunum fjórum, frá skautum jarðar til himinskauta.

²⁷Ed egli allora manderà gli angeli e raccoglierà i suoi eletti dai quattro venti, dall’estremo della terra all’estremo del cielo.

²⁸Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd.

²⁸Or imparate dal fico questa similitudine: Quando già i suoi rami si fanno teneri e metton le foglie, voi sapete che l’estate è vicina.

²⁹Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að hann er í nánd, fyrir dyrum.

²⁹Così anche voi, quando vedrete avvenir queste cose, sappiate ch’egli è vicino, alle porte.

³⁰Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram.

³⁰In verità io vi dico che questa generazione non passerà prima che tutte queste cose siano avvenute.

³¹Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða.

³¹Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.

³²En þann dag eða stund veit enginn, hvorki englar á himni né sonurinn, enginn nema faðirinn.

³²Ma quant’è a quel giorno ed al quell’ora, nessuno li sa, neppur gli angeli nel cielo, né il Figliuolo, ma solo il Padre.

³³Verið varir um yður, vakið! Þér vitið ekki, nær tíminn er kominn.

³³State in guardia, vegliate, poiché non sapete quando sarà quel tempo.

³⁴Svo er þetta sem maður fari úr landi, skilji við hús sitt og feli þjónum sínum umráðin, hverjum sitt verk. Dyraverðinum býður hann að vaka.

³⁴Egli è come se un uomo, andando in un viaggio, lasciasse la sua casa e ne desse la potestà ai suoi servitori, a ciascuno il compito suo, e al portinaio comandasse di vegliare.

³⁵Vakið því, þér vitið ekki, nær húsbóndinn kemur, að kveldi, á miðnætti, í óttu eða dögun.

³⁵Vegliate dunque perché non sapete quando viene il padron di casa: se a sera, a mezzanotte, o al cantar del gallo la mattina;

³⁶Látið hann ekki finna yður sofandi, þegar hann kemur allt í einu.Það sem ég segi yður, það segi ég öllum: Vakið!``

³⁶che talora, venendo egli all’improvviso, non vi trovi addormentati.

³⁷Það sem ég segi yður, það segi ég öllum: Vakið!``

³⁷Ora, quel che dico a voi, lo dico a tutti: Vegliate.