1Jesús gekk út úr helgidóminum og hélt brott. Þá komu lærisveinar hans og vildu sýna honum byggingar helgidómsins.
1E come Gesù usciva dal tempio e se n’andava, i suoi discepoli gli s’accostarono per fargli osservare gli edifizi del tempio.
2Hann sagði við þá: ,,Þér sjáið allt þetta? Sannlega segi ég yður, hér mun ekki eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn.``
2Ma egli rispose loro: Le vedete tutte queste cose? Io vi dico in verità: Non sarà lasciata qui pietra sopra pietra che non sia diroccata.
3Þá er hann sat á Olíufjallinu, gengu lærisveinarnir til hans og spurðu hann einslega: ,,Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn komu þinnar og endaloka veraldar?``
3E stando egli seduto sul monte degli Ulivi, i discepoli gli s’accostarono in disparte, dicendo: Dicci: Quando avverranno queste cose, e quale sarà il segno della tua venuta e della fine dell’età presente?
4Jesús svaraði þeim: ,,Varist að láta nokkurn leiða yður í villu.
4E Gesù, rispondendo, disse loro: Guardate che nessuno vi seduca.
5Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Ég er Kristur!` og marga munu þeir leiða í villu.
5Poiché molti verranno sotto il mio nome, dicendo: Io sono il Cristo, e ne sedurranno molti.
6Þér munuð spyrja hernað og ófriðartíðindi. Gætið þess, að skelfast ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn.
6Or voi udirete parlar di guerre e di rumori di guerre; guardate di non turbarvi, perché bisogna che questo avvenga, ma non sarà ancora la fine.
7Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verður hungur og landskjálftar á ýmsum stöðum.
7Poiché si leverà nazione contro nazione e regno contro regno; ci saranno carestie e terremoti in vari luoghi;
8Allt þetta er upphaf fæðingarhríðanna.
8ma tutto questo non sarà che principio di dolori.
9Þá munu menn framselja yður til pyndinga og taka af lífi, og allar þjóðir munu hata yður vegna nafns míns.
9Allora vi getteranno in tribolazione e v’uccideranno, e sarete odiati da tutte le genti a cagion del mio nome.
10Margir munu þá falla frá og framselja hver annan og hata.
10E allora molti si scandalizzeranno, e si tradiranno e si odieranno a vicenda.
11Fram munu koma margir falsspámenn og leiða marga í villu.
11E molti falsi profeti sorgeranno e sedurranno molti.
12Og vegna þess að lögleysi magnast, mun kærleikur flestra kólna.
12E perché l’iniquità sarà moltiplicata, la carità dei più si raffredderà.
13En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða.
13Ma chi avrà perseverato sino alla fine sarà salvato.
14Og þetta fagnaðarerindi um ríkið verður prédikað um alla heimsbyggðina öllum þjóðum til vitnisburðar. Og þá mun endirinn koma.
14E questo evangelo del Regno sarà predicato per tutto il mondo, onde ne sia resa testimonianza a tutte le genti; e allora verrà la fine.
15Þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar, sem Daníel spámaður talar um, standa á helgum stað,`` _ lesandinn athugi það _
15Quando dunque avrete veduta l’abominazione della desolazione, della quale ha parlato il profeta Daniele, posta in luogo santo (chi legge pongavi mente),
16,,þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla.
16allora quelli che saranno nella Giudea, fuggano ai monti;
17Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan að sækja neitt í hús sitt.
17chi sarà sulla terrazza non scenda per toglier quello che è in casa sua;
18Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína.
18e chi sarà nel campo non torni indietro a prender la sua veste.
19Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum.
19Or guai alle donne che saranno incinte, ed a quelle che allatteranno in que’ giorni!
20Biðjið, að flótti yðar verði ekki um vetur eða á hvíldardegi.
20E pregate che la vostra fuga non avvenga d’inverno né di sabato;
21Þá verður sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða.
21perché allora vi sarà una grande afflizione; tale, che non v’è stata l’uguale dal principio del mondo fino ad ora, né mai più vi sarà.
22Ef dagar þessir hefðu ekki verið styttir, kæmist enginn maður af. En vegna hinna útvöldu munu þeir dagar styttir verða.
22E se quei giorni non fossero stati abbreviati, nessuno scamperebbe; ma, a cagion degli eletti, que’ giorni saranno abbreviati.
23Ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur` eða ,þar`, þá trúið því ekki.
23Allora, se alcuno vi dice: "Il Cristo eccolo qui, eccolo là", non lo credete;
24Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra stór tákn og undur til að leiða afvega jafnvel hina útvöldu, ef orðið gæti.
24perché sorgeranno falsi cristi e falsi profeti, e faranno gran segni e prodigi da sedurre, se fosse possibile, anche gli eletti.
25Sjá, ég hef sagt yður það fyrir.
25Ecco, ve l’ho predetto. Se dunque vi dicono: Eccolo, è nel deserto, non v’andate;
26Ef þeir segja við yður: ,Sjá, hann er í óbyggðum,` þá farið ekki þangað. Ef þeir segja: ,Sjá, hann er í leynum,` þá trúið því ekki.
26eccolo, è nelle stanze interne, non lo credete;
27Eins og elding sem leiftrar frá austri til vesturs, svo mun verða koma Mannssonarins.
27perché, come il lampo esce da levante e si vede fino a ponente, così sarà la venuta del Figliuol dell’uomo.
28Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er.
28Dovunque sarà il carname, quivi si raduneranno le aquile.
29En þegar eftir þrenging þessara daga mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast.
29Or subito dopo l’afflizione di que’ giorni, il sole si oscurerà, e la luna non darà il suo splendore, e le stelle cadranno dal cielo, e le potenze de’ cieli saranno scrollate.
30Þá mun tákn Mannssonarins birtast á himni, og allar kynkvíslir jarðarinnar hefja kveinstafi. Og menn munu sjá Mannssoninn koma á skýjum himins með mætti og mikilli dýrð.
30E allora apparirà nel cielo il segno del Figliuol dell’uomo; ed allora tutte le tribù della terra faranno cordoglio, e vedranno il Figliuol dell’uomo venir sulle nuvole del cielo con gran potenza e gloria.
31Hann mun senda út engla sína með hvellum lúðri, og þeir munu safna hans útvöldu úr áttunum fjórum, himinskauta milli.
31E manderà i suoi angeli con gran suono di tromba a radunare i suoi eletti dai quattro venti, dall’un capo all’altro de’ cieli.
32Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd.
32Or imparate dal fico questa similitudine: Quando già i suoi rami si fanno teneri e metton le foglie, voi sapete che l’estate è vicina.
33Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið allt þetta, að hann er í nánd, fyrir dyrum.
33Così anche voi, quando vedrete tutte queste cose, sappiate che egli è vicino, proprio alle porte.
34Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram.
34Io vi dico in verità che questa generazione non passerà prima che tutte queste cose siano avvenute.
35Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða.
35Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.
36En þann dag og stund veit enginn, hvorki englar á himnum né sonurinn, enginn nema faðirinn einn.
36Ma quant’è a quel giorno ed a quell’ora nessuno li sa, neppure gli angeli dei cieli, neppure il Figliuolo, ma il Padre solo.
37Eins og var á dögum Nóa, svo mun verða við komu Mannssonarins.
37E come fu ai giorni di Noè, così sarà alla venuta del Figliuol dell’uomo.
38Dagana fyrir flóðið átu menn og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina.
38Infatti, come ne’ giorni innanzi al diluvio si mangiava e si beveva, si prendea moglie e s’andava a marito, sino al giorno che Noè entrò nell’arca,
39Og þeir vissu ekki, fyrr en flóðið kom og hreif þá alla burt. Eins verður við komu Mannssonarins.
39e di nulla si avvide la gente, finché venne il diluvio che portò via tutti quanti, così avverrà alla venuta del Figliuol dell’uomo.
40Þá verða tveir á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.
40Allora due saranno nel campo; l’uno sarà preso e l’altro lasciato;
41Tvær munu mala á kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin.
41due donne macineranno al mulino: l’una sarà presa e l’altra lasciata.
42Vakið því, þér vitið eigi, hvaða dag Drottinn yðar kemur.
42Vegliate, dunque, perché non sapete in qual giorno il vostro Signore sia per venire.
43Það skiljið þér, að húsráðandi vekti og léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi á hvaða stundu nætur þjófurinn kæmi.
43Ma sappiate questo, che se il padron di casa sapesse a qual vigilia il ladro deve venire, veglierebbe e non lascerebbe forzar la sua casa.
44Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi.
44Perciò, anche voi siate pronti; perché, nell’ora che non pensate, il Figliuol dell’uomo verrà.
45Hver er sá trúi og hyggni þjónn, sem húsbóndinn hefur sett yfir hjú sín að gefa þeim mat á réttum tíma?
45Qual è mai il servitore fedele e prudente che il padrone abbia costituito sui domestici per dar loro il vitto a suo tempo?
46Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur.
46Beato quel servitore che il padrone, arrivando, troverà così occupato!
47Sannlega segi ég yður: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar.
47Io vi dico in verità che lo costituirà su tutti i suoi beni.
48En ef illur þjónn segir í hjarta sínu: ,Húsbónda mínum dvelst,`
48Ma, s’egli è un malvagio servitore che dica in cuor suo: Il mio padrone tarda a venire;
49og hann tekur að berja samþjóna sína og eta og drekka með svöllurum,
49e comincia a battere i suoi conservi, e a mangiare e bere con gli ubriaconi,
50þá mun húsbóndi þess þjóns koma á þeim degi, sem hann væntir ekki, á þeirri stundu, sem hann veit ekki,höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna.
50il padrone di quel servitore verrà nel giorno che non se l’aspetta, e nell’ora che non sa;
51höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna.
51e lo farà lacerare a colpi di flagello, e gli assegnerà la sorte degl’ipocriti. Ivi sarà il pianto e lo stridor de’ denti.