¹Hvað eigum vér þá að segja? Eigum vér að halda áfram í syndinni til þess að náðin aukist?

¹Che direm dunque? Rimarremo noi nel peccato onde la grazia abbondi?

²Fjarri fer því. Vér sem dóum syndinni, hvernig ættum vér framar að lifa í henni?

²Così non sia. Noi che siam morti al peccato, come vivremmo ancora in esso?

³Eða vitið þér ekki, að allir vér, sem skírðir erum til Krists Jesú, erum skírðir til dauða hans?

³O ignorate voi che quanti siamo stati battezzati in Cristo Gesù, siamo stati battezzati nella sua morte?

⁴Vér erum því dánir og greftraðir með honum í skírninni, til þess að lifa nýju lífi, eins og Kristur var upp vakinn frá dauðum fyrir dýrð föðurins.

⁴Noi siam dunque stati con lui seppelliti mediante il battesimo nella sua morte, affinché, come Cristo è risuscitato dai morti mediante la gloria del Padre, così anche noi camminassimo in novità di vita.

⁵Því að ef vér erum orðnir samgrónir honum í líkingu dauða hans, munum vér einnig vera það í líkingu upprisu hans.

⁵Perché, se siamo divenuti una stessa cosa con lui per una morte somigliante alla sua, lo saremo anche per una risurrezione simile alla sua, sapendo questo:

⁶Vér vitum, að vor gamli maður er með honum krossfestur, til þess að líkami syndarinnar skuli að engu verða og vér ekki framar þjóna syndinni.

⁶che il nostro vecchio uomo è stato crocifisso con lui, affinché il corpo del peccato fosse annullato, onde noi non serviamo più al peccato;

⁷Því að sá, sem dauður er, er leystur frá syndinni.

⁷poiché colui che è morto, è affrancato dal peccato.

⁸Ef vér erum með Kristi dánir, trúum vér því, að vér og munum með honum lifa.

⁸Ora, se siamo morti con Cristo, noi crediamo che altresì vivremo con lui,

⁹Vér vitum að Kristur, upp vakinn frá dauðum, deyr ekki framar. Dauðinn drottnar ekki lengur yfir honum.

⁹sapendo che Cristo, essendo risuscitato dai morti, non muore più; la morte non lo signoreggia più.

¹⁰Með dauða sínum dó hann syndinni í eitt skipti fyrir öll, en með lífi sínu lifir hann Guði.

¹⁰Poiché il suo morire fu un morire al peccato, una volta per sempre; ma il suo vivere è un vivere a Dio.

¹¹Þannig skuluð þér líka álíta yður sjálfa vera dauða syndinni, en lifandi Guði í Kristi Jesú.

¹¹Così anche voi fate conto d’esser morti al peccato, ma viventi a Dio, in Cristo Gesù.

¹²Látið því ekki syndina ríkja í dauðlegum líkama yðar, svo að þér hlýðnist girndum hans.

¹²Non regni dunque il peccato nel vostro corpo mortale per ubbidirgli nelle sue concupiscenze;

¹³Ljáið ekki heldur syndinni limi yðar að ranglætisvopnum, heldur bjóðið sjálfa yður Guði sem lifnaða frá dauðum og limi yðar Guði sem réttlætisvopn.

¹³e non prestate le vostre membra come strumenti d’iniquità al peccato; ma presentate voi stessi a Dio come di morti fatti viventi, e le vostre membra come strumenti di giustizia a Dio;

¹⁴Synd skal ekki drottna yfir yður, því að ekki eruð þér undir lögmáli, heldur undir náð.

¹⁴perché il peccato non vi signoreggerà, poiché non siete sotto la legge, ma sotto la grazia.

¹⁵Hvað þá? Eigum vér að syndga, af því að vér erum ekki undir lögmáli, heldur undir náð? Fjarri fer því.

¹⁵Che dunque? Peccheremo noi perché non siamo sotto la legge ma sotto la grazia? Così non sia.

¹⁶Vitið þér ekki, að ef þér bjóðið öðrum sjálfa yður fyrir þjóna og hlýðið honum, þá eruð þér þjónar þess, sem þér hlýðið, hvort heldur er syndar til dauða eða hlýðni til réttlætis?

¹⁶Non sapete voi che se vi date a uno come servi per ubbidirgli, siete servi di colui a cui ubbidite: o del peccato che mena alla morte o dell’ubbidienza che mena alla giustizia?

¹⁷En þökk sé Guði! Þér voruð þjónar syndarinnar, en urðuð af hjarta hlýðnir þeirri kenningu, sem þér voruð á vald gefnir.

¹⁷Ma sia ringraziato Iddio che eravate bensì servi del peccato, ma avete di cuore ubbidito a quel tenore d’insegnamento che v’è stato trasmesso;

¹⁸Og þér gjörðust þjónar réttlætisins eftir að hafa verið leystir frá syndinni.

¹⁸ed essendo stati affrancati dal peccato, siete divenuti servi della giustizia.

¹⁹Ég tala á mannlegan hátt, sökum veikleika yðar. Því að eins og þér hafið boðið limi yðar óhreinleikanum og ranglætinu fyrir þjóna til ranglætis, svo skuluð þér nú bjóða limi yðar réttlætinu fyrir þjóna til helgunar.

¹⁹Io parlo alla maniera degli uomini, per la debolezza della vostra carne; poiché, come già prestaste le vostre membra a servizio della impurità e della iniquità per commettere l’iniquità, così prestate ora le vostre membra a servizio della giustizia per la vostra santificazione.

²⁰Þegar þér voruð þjónar syndarinnar, þá voruð þér lausir við réttlætið.

²⁰Poiché, quando eravate servi del peccato, eravate liberi riguardo alla giustizia.

²¹Hvaða ávöxtu höfðuð þér þá? Þá sem þér nú blygðist yðar fyrir, því að þeir leiða að lokum til dauða.

²¹Qual frutto dunque avevate allora delle cose delle quali oggi vi vergognate? poiché la fine loro è la morte.

²²En nú, með því að þér eruð leystir frá syndinni, en eruð orðnir þjónar Guðs, þá hafið þér ávöxt yðar til helgunar og eilíft líf að lokum.Laun syndarinnar er dauði, en náðargjöf Guðs er eilíft líf í Kristi Jesú, Drottni vorum.

²²Ma ora, essendo stati affrancati dal peccato e fatti servi a Dio, voi avete per frutto la vostra santificazione, e per fine la vita eterna:

²³Laun syndarinnar er dauði, en náðargjöf Guðs er eilíft líf í Kristi Jesú, Drottni vorum.

²³poiché il salario del peccato è la morte; ma il dono di Dio è la vita eterna in Cristo Gesù, nostro Signore.