¹Davíð flutti Drottni orð þessa ljóðs, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.

¹ダビデは主がもろもろの敵の手とサウルの手から、自分を救い出された日に、この歌の言葉を主に向かって述べ、

²Hann mælti: Drottinn er bjarg mitt og vígi, hann er sá sem hjálpar mér.

²彼は言った、「主はわが岩、わが城、わたしを救う者、

³Guð minn er hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín og hæli, frelsari minn, sem frelsar mig frá ofbeldi.

³わが神、わが岩。わたしは彼に寄り頼む。わが盾、わが救の角、わが高きやぐら、わが避け所、わが救主。あなたはわたしを暴虐から救われる。

⁴Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.

⁴わたしは、ほめまつるべき主に呼ばわって、わたしの敵から救われる。

⁵Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,

⁵死の波はわたしをとりまき、滅びの大水はわたしを襲った。

⁶snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.

⁶陰府の綱はわたしをとりかこみ、死のわなはわたしに、たち向かった。

⁷Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Í helgidómi sínum heyrði hann raust mína, óp mitt barst til eyrna honum.

⁷苦難のうちにわたしは主を呼び、またわが神に呼ばわった。主がその宮からわたしの声を聞かれて、わたしの叫びはその耳にとどいた。

⁸Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður.

⁸その時地は震いうごき、天の基はゆるぎふるえた。彼が怒られたからである。

⁹Reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.

⁹煙はその鼻からたち上り、火はその口から出て焼きつくし、白熱の炭は彼から燃え出た。

¹⁰Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.

¹⁰彼は天を低くして下られ、暗やみが彼の足の下にあった。

¹¹Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.

¹¹彼はケルブに乗って飛び、風の翼に乗ってあらわれた。

¹²Hann gjörði myrkrið í kringum sig að skýli, regnsortann og skýþykknið.

¹²彼はその周囲に幕屋として、やみと濃き雲と水の集まりとを置かれた。

¹³Frá ljómanum fyrir honum flugu hagl og eldglæringar.

¹³そのみ前の輝きから炭火が燃え出た。

¹⁴Drottinn þrumaði af himni, hinn hæsti lét raust sína gjalla.

¹⁴主は天から雷をとどろかせ、いと高き者は声を出された。

¹⁵Hann skaut örvum sínum og tvístraði þeim, lét eldingarnar leiftra og hræddi þá.

¹⁵彼はまた矢を放って彼らを散らし、いなずまを放って彼らを撃ち破られた。

¹⁶Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnum Drottins, fyrir andgustinum úr nösum hans.

¹⁶主のとがめと、その鼻のいぶきとによって、海の底はあらわれ、世界の基が、あらわになった。

¹⁷Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.

¹⁷彼は高き所から手を伸べてわたしを捕え、大水の中からわたしを引き上げ、

¹⁸Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.

¹⁸わたしの強い敵と、わたしを憎む者とからわたしを救われた。彼らはわたしにとって、あまりにも強かったからだ。

¹⁹Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.

¹⁹彼らはわたしの災の日にわたしに、たち向かった。しかし主はわたしの支柱となられた。

²⁰Hann leiddi mig út á víðlendi, hann frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.

²⁰彼はまたわたしを広い所へ引きだされ、わたしを喜ばれて、救ってくださった。

²¹Drottinn fór með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna galt hann mér,

²¹主はわたしの義にしたがってわたしに報い、わたしの手の清きにしたがってわたしに報いかえされた。

²²því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.

²²それは、わたしが主の道を守り、悪を行わず、わが神から離れたことがないからである。

²³Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum og frá boðorðum hans hefi ég ekki vikið.

²³そのすべてのおきてはわたしの前にあって、わたしはその、み定めを離れたことがない。

²⁴Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.

²⁴わたしは主の前に欠けた所なく、自らを守って罪を犯さなかった。

²⁵Drottinn galt mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.

²⁵それゆえ、主はわたしの義にしたがい、その目のまえにわたしの清きにしたがって、わたしに報いられた。

²⁶Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,

²⁶忠実な者には、あなたは忠実な者となり、欠けた所のない人には、あなたは欠けた所のない者となり、

²⁷gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.

²⁷清い者には、あなたは清い者となり、まがった者には、かたいぢな者となられる。

²⁸Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir alla hrokafulla niðurlúta.

²⁸あなたはへりくだる民を救われる、しかしあなたの目は高ぶる者を見てこれをひくくせられる。

²⁹Já, þú ert lampi minn, Drottinn, Guð minn lýsir mér í myrkrinu.

²⁹まことに、主よ、あなたはわたしのともし火、わが神はわたしのやみを照される。

³⁰Fyrir þína hjálp hleyp ég yfir virkisgrafir, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.

³⁰まことに、あなたによってわたしは敵軍をふみ滅ぼし、わが神によって石がきをとび越えることができる。

³¹Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er skírt. Skjöldur er hann öllum þeim, sem leita hælis hjá honum.

³¹この神こそ、その道は非のうちどころなく、主の約束は真実である。彼はすべて彼に寄り頼む者の盾である。

³²Því að hver er Guð, nema Drottinn, og hver er hellubjarg, utan vor Guð?

³²主のほかに、だれが神か、われらの神のほか、だれが岩であるか。

³³Sá Guð, sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan.

³³この神こそわたしの堅固な避け所であり、わたしの道を安全にされた。

³⁴Hann gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum.

³⁴わたしの足をめじかの足のようにして、わたしを高い所に安全に立たせ、

³⁵Hann æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.

³⁵わたしの手を戦いに慣らされたので、わたしの腕は青銅の弓を引くことができる。

³⁶Þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.

³⁶あなたはその救の盾をわたしに与え、あなたの助けは、わたしを大いなる者とされた。

³⁷Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum og ökklar mínir riðuðu ekki.

³⁷あなたはわたしが歩く広い場所を与えられたので、わたしの足はすべらなかった。

³⁸Ég elti óvini mína og náði þeim, og sneri ekki aftur fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.

³⁸わたしは敵を追って、これを滅ぼし、これを絶やすまでは帰らなかった。

³⁹Ég gjöreyddi þeim og molaði þá sundur, svo að þeir risu ekki upp framar og hnigu undir fætur mér.

³⁹わたしは彼らを絶やし、彼らを砕いたので彼らは立つことができず、わたしの足もとに倒れた。

⁴⁰Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.

⁴⁰あなたは戦いのために、わたしに力を帯びさせわたしを攻める者をわたしの下にかがませられた。

⁴¹Þú lést mig sjá bak óvina minna, þeim eyddi ég, sem hata mig.

⁴¹あなたによって、敵はそのうしろをわたしに向けたので、わたしを憎む者をわたしは滅ぼした。

⁴²Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.

⁴²彼らは見まわしたが、救う者はいなかった。彼らは主に叫んだが、彼らには答えられなかった。

⁴³Ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem skarn á strætum.

⁴³わたしは彼らを地のちりのように細かに打ちくだき、ちまたのどろのように、踏みにじった。

⁴⁴Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna. Lýður, sem ég þekkti ekki, þjónar mér.

⁴⁴あなたはわたしを国々の民との争いから救い出し、わたしをもろもろの国民のかしらとされた。わたしの知らなかった民がわたしに仕えた。

⁴⁵Framandi menn smjaðra fyrir mér, óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér.

⁴⁵異国の人たちはきてわたしにこび、わたしの事を聞くとすぐわたしに従った。

⁴⁶Framandi menn dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.

⁴⁶異国の人たちは、うちしおれてその城からふるえながら出てきた。

⁴⁷Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns!

⁴⁷主は生きておられる。わが岩はほむべきかな。わが神、わが救の岩はあがむべきかな。

⁴⁸Þú Guð, sem veittir mér hefndir og braust þjóðir undir mig,

⁴⁸この神はわたしのために、あだを報い、もろもろの民をわたしの下に置かれた。

⁴⁹sem hreifst mig úr höndum óvina minna og hófst mig yfir mótstöðumenn mína. Frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.

⁴⁹またわたしを敵から救い出し、あだの上にわたしをあげ、暴虐の人々からわたしを救い出された。

⁵⁰Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵⁰それゆえ、主よ、わたしはもろもろの国民の中で、あなたをたたえ、あなたの、み名をほめ歌うであろう。主はその王に大いなる勝利を与え、油を注がれた者に、ダビデとその子孫とに、とこしえに、いつくしみを施される」。

⁵¹Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵¹主はその王に大いなる勝利を与え、油を注がれた者に、ダビデとその子孫とに、とこしえに、いつくしみを施される」。