¹Öllu er afmörkuð stund, og sérhver hlutur undir himninum hefir sinn tíma.

¹Cuan li hônal nak nacßulman chixjunil li cßaßak re ru saß li ruchichßochß aßin.

²Að fæðast hefir sinn tíma og að deyja hefir sinn tíma, að gróðursetja hefir sinn tíma og að rífa það upp, sem gróðursett hefir verið, hefir sinn tíma,

²Cuan li hônal re li yoßlâc ut cuan li hônal re li câmc. Cuan xkßehil li âuc, ut cuan ajcuiß xcutanquil lix michßbal li âubil.

³að deyða hefir sinn tíma og að lækna hefir sinn tíma, að rífa niður hefir sinn tíma og að byggja upp hefir sinn tíma,

³Cuan li hônal re camsînc ut cuan li hônal re banoc. Cuan xcutanquil li sachoc, ut cuan ajcuiß xcutanquil xcuaclesinquil cuißchic li ac tßanenak.

⁴að gráta hefir sinn tíma og að hlæja hefir sinn tíma, að kveina hefir sinn tíma og að dansa hefir sinn tíma,

⁴Cuan li hônal re yâbac, ut cuan li hônal re seßec. Cuan li hônal re rahil chßôlej, ut cuan xcutanquil li ninkßeîc.

⁵að kasta steinum hefir sinn tíma og að tína saman steina hefir sinn tíma, að faðmast hefir sinn tíma og að halda sér frá faðmlögum hefir sinn tíma,

⁵Cuan xcutanquil li pajînc pec, ut cuan xcutanquil re xchßutubanquil li pec. Cuan li hônal nak naru tixkßalu rib li junjûnk, ut cuan ajcuiß li hônal nak incßaß naru naxkßalu rib li junjûnk.

⁶að leita hefir sinn tíma og að týna hefir sinn tíma, að geyma hefir sinn tíma og að fleygja hefir sinn tíma,

⁶Cuan xcutanquil li sicßoc, ut cuan li hônal re sachoc. Cuan li hônal re xococ, ut cuan li hônal re tzßekoc.

⁷að rífa sundur hefir sinn tíma og að sauma saman hefir sinn tíma, að þegja hefir sinn tíma og að tala hefir sinn tíma,

⁷Cuan li hônal re pejoc tßicr, ut cuan li hônal re xitînc. Cuan li hônal re âtinac, ut cuan li hônal nak incßaß naru âtinac.

⁸að elska hefir sinn tíma og að hata hefir sinn tíma, ófriður hefir sinn tíma, og friður hefir sinn tíma.

⁸Cuan li hônal re rahoc, ut cuan li hônal re tzßektânânc. Cuan xcutanquil li pletic riqßuin junak tenamit, ut cuan xcutanquil li cuânc saß usilal riqßuin junak tenamit.

⁹Hvern ávinning hefir starfandinn af öllu striti sínu?

⁹¿Ma cuan ta biß cßaßru naxra li cuînk nak naxcamsi rib chi cßanjelac?

¹⁰Ég virti fyrir mér þá þraut, sem Guð hefir fengið mönnunum að þreyta sig á.

¹⁰Lâin xinqßue retal nak kßaxal cau li cßanjel li quixqßue li Dios saß xbêneb li cuînk re teßxbânu.

¹¹Allt hefir hann gjört hagfellt á sínum tíma, jafnvel eilífðina hefir hann lagt í brjóst þeirra, aðeins fær maðurinn ekki skilið það verk, sem Guð gjörir, frá upphafi til enda.

¹¹Li Dios naxyîb chixjunil chi châbil saß xkßehil joß naraj aßan. Xqßue saß li kachßôl xrâbal ru xnaubal li cßaßru tâcßulmânk. Abanan incßaß nakatau ru chixjunil li cßaßru quixbânu chak li Dios saß xticlajic toj chalen saß rosoßjic.

¹²Ég komst að raun um, að ekkert er betra með þeim en að vera glaður og gæða sér meðan ævin endist.

¹²Lâin ninnau nak li cßaßru us tixbânu li cuînk, aßan nak tâsahokß saß xchßôl ut tixbânu li us nak toj cuânk saß ruchichßochß.

¹³En það, að maður etur og drekkur og nýtur fagnaðar af öllu striti sínu, einnig það er Guðs gjöf.

¹³Ut ninnau ajcuiß nak yal kamâtan xban li Dios nak nococuaßac ut noco-ucßac ut nakayal xsahil li cßaßru nakacßanjela.

¹⁴Ég komst að raun um, að allt, sem Guð gjörir, stendur að eilífu, við það er engu að bæta, og af því verður ekkert tekið. Guð hefir gjört það svo, til þess að menn óttuðust hann.

¹⁴Ut ninqßue ajcuiß retal nak chixjunil li naxbânu li Dios tâcuânk chi junelic. Chixjunil li cßaßru quixbânu incßaß naru xqßuebal xtzßakob chi moco naru xjepbal. Li Dios quixbânu chi joßcaßin re nak chixjunileb teßxxucua ru.

¹⁵Það sem er, var fyrir löngu, og það sem mun verða, hefir verið fyrir löngu, og Guð leitar aftur hins liðna.

¹⁵Mâcßaß tâcßulmânk chi incßaß ta ac xcßulman junxil. Mâcßaß cßaßru cuan chi incßaß ta ac cuan ajcuiß chak junxil. Li Dios nabânun re, nak nacßulman chi joßcaßin.

¹⁶Og enn fremur sá ég undir sólinni: Þar sem rétturinn átti að vera, þar var ranglæti, og þar sem réttlætið átti að vera, þar var ranglæti.

¹⁶Lâin ninqßue retal nak saß ruchichßochß junes raylal ut mâusilal nequeßxbânu saß eb li naßajej li nequeßrakoc cuiß âtin. Aran raj nequeßrakoc âtin saß tîquilal.

¹⁷Ég sagði við sjálfan mig: Hinn ráðvanda og hinn óguðlega mun Guð dæma, því að hann hefir sett tíma öllum hlutum og öllum gjörðum.

¹⁷Joßcan nak quinye saß inchßôl: —Li ani tîc xchßôl târakekß âtin saß xbên xban li Dios, ut târakekß ajcuiß âtin saß xbên li naxbânu mâusilal xban nak ac xakabanbil li hônal aßan xban li Dios nak târakekß âtin saß kabên riqßuin li cßaßru nakabânu ut riqßuin li cßaßru nakacßul.—

¹⁸Ég sagði við sjálfan mig: Það er mannanna vegna, til þess að Guð geti reynt þá, og til þess að þeir sjái, að þeir eru sjálfir ekki annað en skepnur.

¹⁸Quinye ajcuiß saß inchßôl: —Li Dios yô chixbânunquil reheb chi joßcan yal re xyalbal rixeb ut re ajcuiß xcßutbal chiruheb nak chanchaneb li xul.—

¹⁹Því að örlög mannanna og örlög skepnunnar _ örlög þeirra eru hin sömu: Eins og skepnan deyr, svo deyr og maðurinn, og allt hefir sama andann, og yfirburði hefir maðurinn enga fram yfir skepnuna, því að allt er hégómi.

¹⁹Relic chi yâl nak eb li cuînk ut eb li xul juntakßêt nequeßxcßul. Li xul nacam. Joßcaneb ajcuiß eb li cristian nequeßcam. Junaj ajcuiß li ikß naxmusikßa li xul riqßuineb li cristian. Moco kßaxal ta us li cuînk chiru li xul xban nak chixjunil li cuan saß ruchichßochß mâcßaß na-oc cuiß.

²⁰Allt fer sömu leiðina: Allt er af moldu komið, og allt hverfur aftur til moldar.

²⁰Nak nequeßcam li xul nequeßsukßi chßochß. Joßcan ajcuiß li cristian. Nak nequeßcam nequeßsukßi chßochß. Chßochß oquenakeb ut nak teßcâmk, nequeßsukßi cuißchic chßochß.

²¹Hver veit, hvort andi mannanna fer upp á við, en andi skepnunnar niður á við til jarðar?Þannig sá ég, að ekkert betra er til en að maðurinn gleðji sig við verk sín, því að það er hlutdeild hans. Því að hver kemur honum svo langt, að hann sjái það sem verður eftir hans dag?

²¹¿Ma cuan ta biß junak nanaßoc re chi tzßakal nak lix musikßeb li cristian nequeßxic saß choxa ut lix musikß li xul nequeßosoß rubel chßochß?Riqßuin aßin ninqßue retal nak li us tixbânu li cuînk, aßan nak tâsahokß saß xchßôl riqßuin lix cßanjel xban nak aßan li tento tixbânu. Ut mâ ani târûk tâcßamok chak re chi rilbal li cßaßru tâcßulmânk mokon xban nak ac camenak chic.

²²Þannig sá ég, að ekkert betra er til en að maðurinn gleðji sig við verk sín, því að það er hlutdeild hans. Því að hver kemur honum svo langt, að hann sjái það sem verður eftir hans dag?

²²Riqßuin aßin ninqßue retal nak li us tixbânu li cuînk, aßan nak tâsahokß saß xchßôl riqßuin lix cßanjel xban nak aßan li tento tixbânu. Ut mâ ani târûk tâcßamok chak re chi rilbal li cßaßru tâcßulmânk mokon xban nak ac camenak chic.