1Bel er hokinn, Nebó er boginn. Líkneski þeirra eru fengin eykjum og gripum, goðalíkneskin, sem þér áður báruð um kring, eru nú látin upp á þreyttan eyk, eins og önnur byrði.
1Nequeßtßaneß li dios Bel ut li dios Nebo li nequeßxlokßoniheb laj Egipto. Eb li dios aßan îkanbileb xbaneb li bûr. Kßaxal âl chokß reheb li bûr rîkanquileb xban nak ac tacuajenakeb chi îkânc.
2Þeir eru bæði bognir og hoknir. Þeir megna ekki að frelsa byrðina, og sjálfir hljóta þeir að fara í útlegð.
2Queßcubsîc xcuanquileb ut queßsacheß ruheb li yîbanbil dios ut queßcßameß saß jalan tenamit rochbeneb li bûr. Incßaß queßru xcolbaleb rib.
3Hlýðið á mig, þér kynsmenn Jakobs, og allir þér, sem eftir eruð af kyni Ísraels, þér sem eruð mér á herðar lagðir allt í frá móðurkviði og ég hefi borið allt í frá móðurlífi:
3Li Dios quixye: —Lâex li ralal xcßajol laj Jacob, chinêrabihak. Chêjunilex lâex laj Israel, li incßaß xsacheß êru, cherabi li cßaßru tinye êre. Nak toj mâjiß nequeßxyoßla chak, lâin quin-iloc êre. Lâin quinberesin chak êre.
4Allt til elliára er ég hinn sami, og ég vil bera yður, þar til er þér verðið gráir fyrir hærum. Ég hefi gjört yður, og ég skal bera yður, ég skal bera yður og frelsa.
4Lâin junelic tin-ilok êre toj saß êtîxilal. Texcuil nak sak chic lê jolom. Lâin quinyoßobtesin êre ut lâin tin-ilok êre. Lâin tintenkßânk êre ut tincolok êre.
5Við hvern viljið þér samlíkja mér og jafna mér? Saman við hvern viljið þér bera mig sem jafningja minn?
5¿Ani aj iqßuin tinêjuntakßêta? ¿Ma naru ta biß tinêjuntakßêta riqßuin junak chic? Mâ ani aj iqßuin naru niquinêjuntakßêta.
6Þeir sem steypa gullinu úr sjóðnum og vega silfrið á vogarskálum, leigja sér gullsmið til að smíða úr því guð, síðan knékrjúpa þeir og falla fram.
6Cuanqueb li nequeßrisi lix oro saß lix bôls ut nequeßxbis li plata saß li bisleb. Nequeßxqßue li oro ut li plata re laj tenol chßîchß re nak tixyîb jun lix dios. Chirix aßan nequeßxcuikßib ribeb chiru ut nequeßxlokßoni.
7Þeir lyfta honum á axlir sér, bera hann og setja hann á sinn stað, og þar stendur hann og víkur ekki úr stað. Og þótt einhver ákalli hann, þá svarar hann ekki, hann frelsar eigi úr nauðum.
7Nequeßxpako saß xbên xtel ut nequeßxxakab saß xnaßaj. Incßaß naru tâêlk saß li naßajej aßan. Usta li cristian teßxjap reheb chixtzßâmanquil xtenkßanquil, abanan lix dios incßaß tixsume. Lix dioseb incßaß naru tixcoleb chiru li raylal li cuanqueb cuiß.
8Minnist þessa og látið yður segjast, leggið það á hjarta, þér trúrofar.
8Qßuehomak retal aßin, lâex aj mâc, ut chexxutânâk. Mêbalakßi êrib. Checßoxla chi us li xinye.
9Minnist þess hins fyrra frá upphafi, að ég er Guð og enginn annar, hinn sanni Guð og enginn minn líki.
9Chijulticokß êre li cßaßru quicßulman najter kße cutan. Lâin li Dios. Mâ jun chic dios cuan. Caßaj cuiß lâin ut mâ ani juntakßêt cuiqßuin.
10Ég kunngjörði endalokin frá öndverðu og sagði fyrir fram það, sem eigi var enn fram komið. Ég segi: Mín ráðsályktun stendur stöðug, og allt, sem mér vel líkar, framkvæmi ég.
10Lâin quinyehoc chak re cßaßru quicßulman chalen saß xticlajic toj saß rosoßjic. Chalen najter kße cutan lâin quinyehoc re cßaßru tâcßulmânk usta toj mâjiß nacßulman. Li cßaßru ninye, aßan li tâcßulmânk. Lâin ninbânu chixjunil li cßaßru nacuaj.
11Ég kalla örninn úr austurátt, úr fjarlægu landi mann þann, er framkvæmir ráðsályktun mína. Það sem ég tala, það læt ég einnig fram koma, það sem ég áset mér, það gjöri ég einnig.
11Lâin xinsicß ru jun li cuînk saß li oriente. Saß najtil tenamit tâchâlk. Chanchan jun li soßsol nak tixsach ruheb li xicß nequeßiloc êre. Li cßaßru xinye, aßan li tâcßulmânk. Li cßaßru xincßûb ru, aßan li tinbânu.
12Hlýðið á mig, þér harðsvíruðu, sem eruð fjarlægir réttlætinu!Ég nálægi mitt réttlæti, það er ekki langt í burtu, og hjálp mín skal ekki dvelja. Ég veiti hjálp í Síon og vegsemd mína Ísrael.
12Cherabihak li yôquin chixyebal lâex li cau êchßôl, lâex li nequecßoxla nak incßaß texcolekß.Lâin chi sêb texincol. Cuulac re xkßehil nak texcolekß. Chi sêb tinnumtâk saß xbêneb li xicß nequeßiloc cue. Lâin tincolok re Sión ut lâin tinqßue xlokßaleb laj Israel.—
13Ég nálægi mitt réttlæti, það er ekki langt í burtu, og hjálp mín skal ekki dvelja. Ég veiti hjálp í Síon og vegsemd mína Ísrael.
13Lâin chi sêb texincol. Cuulac re xkßehil nak texcolekß. Chi sêb tinnumtâk saß xbêneb li xicß nequeßiloc cue. Lâin tincolok re Sión ut lâin tinqßue xlokßaleb laj Israel.—