1Ég vil kveða kvæði um ástvin minn, ástarkvæði um víngarð hans. Ástvinur minn átti víngarð á frjósamri hæð.
1Tinbicha jun li bich saß xcßabaß li kßaxal raro inban. Tinbichânk chirix li racuîmk. Aßan aßin li bich: Li kßaxal raro inban cuan jun lix chßochß kßaxal châbil saß jun li chßina tzûl.
2Hann stakk upp garðinn og tíndi grjótið úr honum, hann gróðursetti gæðavínvið í honum, reisti turn í honum miðjum og hjó þar einnig út vínlagarþró, og hann vonaði að garðurinn mundi bera vínber, en hann bar muðlinga.
2Quixyîb lix corral. Quixbec ru li chßochß ut quilajrisi li pec chi saß. Quixsicß li châbil uvas ut quirau saß li chßochß. Ut saß xyi li acuîmk quixyîb jun li chßina cab najt xteram re xcßacßalenquil. Ut quixyîb jun li yatzßleb ut quiroybeni tâûchînk li acuîmk. Aban nak quiûchin, mâcuaß chic li châbil uva quirûchin. Aß ban chic li rare qui-el.
3Dæmið nú, þér Jerúsalembúar og Júdamenn, milli mín og víngarðs míns!
3Ut li raro inban quixye: —Lâex aj Jerusalén ut lâex aj Judá, tzßilomak rix anakcuan ani cuan xmâc. ¿Ma lâin malaj ut li cuacuîmk?
4Hvað varð meira að gjört við víngarð minn en ég hafði gjört við hann? Hví bar hann muðlinga, þegar ég vonaði að hann mundi bera vínber?
4¿Cßaß chic ru incßaß xinbânu re li cuacuîmk nak nequeye lâex? Nak quicuoybeni nak tixqßue li châbil uvas, aß chic li mâcuaß châbil li qui-el.
5En nú vil ég kunngjöra yður, hvað ég ætla að gjöra við víngarð minn: Rífa þyrnigerðið, svo að hann verði etinn upp, brjóta niður múrvegginn, svo að hann verði troðinn niður.
5Anakcuan chinêrabi. Tinye êre cßaßru tinbânu riqßuin li cuacuîmk. Tincuisi li corral li xinyîb re nak tâosokß. Tintßan li tzßac re nak tâyekßîk ut tâsachekß.
6Og ég vil gjöra hann að auðn, hann skal ekki verða sniðlaður og ekki stunginn upp, þar skulu vaxa þyrnar og þistlar, og skýjunum vil ég um bjóða, að þau láti enga regnskúr yfir hann drjúpa.
6Tintzßektâna li chßochß aßan. Tincanab chi pimocß ut tincanab chi tâmc li qßuix saß xyânk. Incßaß chic tinsabesi ru, chi moco kßunobresinbilak chic ru. Ut incßaß chic tintakla li chok re tixqßue li hab saß xbên, chan li raro inban.
7Víngarður Drottins allsherjar er Ísraels hús, og Júdamenn ástkær plantan hans. Hann vonaðist eftir rétti, en sjá, manndráp; eftir réttvísi, en sjá, neyðarkvein.
7Li xyâlal li bich, aßan aßin: Li racuîmk li Kâcuaß li nimajcual Dios, aßan li tenamit Israel. Li racuîmk, aßan li ralal xcßajol laj Judá. Aßaneb li sicßbileb ru xban li Kâcuaß. Aßan quiroybeni nak teßcuânk saß tîquilal. Abanan, aß chic li xcamsinquileb ribeb queßxbânu. Ut quiroybeni nak châbilakeb. Aß ban chic lix yâb xcßuxeb li nequeßxrahobtesi quirabi.
8Vei þeim, sem bæta húsi við hús og leggja akur við akur, uns ekkert landrými er eftir og þér búið einir í landi.
8Raylal châlel saß êbên lâex li junes xsicßbal xtzßakob lê rochoch nequebânu. Raylal châlel saß êbên xban nak junes xsicßbal xtzßakob lê chßochß nequebânu toj retal nequechap chixjunil chokß êre. ¿Ma caßaj cuiß ta biß lâex texcuânk saß ruchichßochß?
9Drottinn allsherjar mælir í eyra mér: Í sannleika skulu mörg hús verða að auðn, mikil og fögur hús verða mannlaus.
9Li Kâcuaß li nimajcual Dios quixye cue nak relic chi yâl eb li xnînkal ru cab li xeyîb teßcanâk chi mâcßaß chic cuan chi saß.
10Því að tíu plóglönd í víngarði skulu gefa af sér eina skjólu og ein tunna sæðis eina skeppu.
10Têrau lajêb cßam lê uvas, ut jun chßina barril ajcuiß lix yaßal tâêlk. Ut têrau lajêb coxtal li iyaj trigo, abanan jun coxtal ajcuiß li ru tixqßue.
11Vei þeim, sem rísa árla morguns til þess að sækjast eftir áfengum drykk, sem sitja fram á nótt eldrauðir af víni.
11Raylal châlel saß êbên lâex li nequexcuacli toj ekßela ut nequexxic chi calâc toj retal nequex-oc kßojyîn chi calâc.
12Gígjur, hörpur, bumbur og hljóðpípur kveða við, og vínið flóir við samdrykkjur þeirra, en gjörðum Drottins gefa þeir eigi gaum, og það, sem hann hefir með höndum, sjá þeir ekki.
12Ut saß li ninkße li nequebânu yô lê son. Nak nequeqßue lê son nequechßeß li arpa, li salterio, li tambor, ut li xôlb. Ut nequerucß li vino. Abanan incßaß nequecßoxla li Dios chi moco nequeqßue retal li cßaßru naxbânu.
13Fyrir því mun lýður minn fyrr en af veit fara í útlegð, og tignarmennirnir kveljast af hungri og svallararnir vanmegnast af þorsta.
13Joßcan nak eb li tenamit teßchapekß ut teßcßamekß saß jalan tenamit xban nak incßaß nequeßxtau xyâlal. Eb li cuanqueb xcuanquil teßcâmk xban xtzßocajiqueb ut eb li jun chßol chic teßcâmk xban chaki el.
14Fyrir því vex græðgi Heljar og hún glennir ginið sem mest hún má, og skrautmenni landsins og svallarar, hávaðamennirnir og gleðimennirnir steypast niður þangað.
14Lix naßajeb li camenak ac cauresinbil ut yô chiroybeninquil li ani tâcâmk. Chanchan teto li re nak yô chiroybeninquil chixjunileb li teßcâmk. Ut eb li cuanqueb xcuanquil joß eb ajcuiß li mâcßaßeb xcuanquil telajeßxic saß li naßajej aßan.
15Og mannkind skal beygjast og maðurinn lægjast og augu dramblátra verða niðurlút.
15Eb li cristian teßcubsîk xcuanquileb. Ut teßcubsîk ajcuiß xcuanquileb li nequeßxkßetkßeti ribeb.
16En Drottinn allsherjar mun háleitur verða í dóminum og hinn heilagi Guð sýna heilagleik í réttvísi.
16Caßaj chic li nimajcual Dios tâqßuehekß xlokßal xban nak narakoc âtin saß tîquilal. Li Kâcuaß Dios tixcßutbesi lix santilal xban lix tîquilal xchßôl.
17Lömb munu ganga þar á beit eins og á afrétti, og hinar auðu lendur ríkismannanna munu geitur upp eta.
17Eb li carner teßcuaßak saß li tenamit jucßbil. Ut eb li jalaneb xtenamit teßcuânk saß lix naßajeb li biom li ac juqßuinbil.
18Vei þeim, sem draga refsinguna í böndum ranglætisins og syndagjöldin eins og í aktaugum,
18Raylal tâchâlk saß êbên lâex li nequexcßamoc chak mâusilal riqßuin ticßtiß. Chanchan li bacßbo chêrix; joß ajcuiß lâex li nequexcßamoc chak re li mâc li chanchan li yôquex chixquelonquil chêrix.
19þeim er segja: ,,Flýti hann sér og hraði verki sínu, svo að vér megum sjá það, komi nú ráðagjörð Hins heilaga í Ísrael fram og rætist, svo að vér megum verða varir við.``
19Lâex li nequexyehoc re: —Chibânuhâk chi junpât li cßaßru naraj li Dios re takil. Kilak nak lix Santil Dioseb laj Israel tixbânu chi junpât li cßaßru naxye nak tixbânu.—
20Vei þeim, sem kalla hið illa gott og hið góða illt, sem gjöra myrkur að ljósi og ljós að myrkri, sem gjöra beiskt að sætu og sætt að beisku.
20Raylal tâchâlk saß êbên lâex li nequexyehoc us re li incßaß us, ut li us, incßaß us nequeye re. Li cutan nequeqßue chokß kßojyîn, ut li kßojyîn nequeqßue chokß cutan. Li quiß nequeye cßa re, ut li cßa, aßan quiß nequeye re.
21Vei þeim, sem vitrir eru í augum sjálfra sín og hyggnir að eigin áliti.
21Raylal tâchâlk saß êbên lâex li nequeye nak cuan ênaßleb êjunes êrib ut lâex li sêb êchßôl nak nequecßoxla êrib.
22Vei þeim, sem kappar eru í víndrykkju og öflugar hetjur í því að byrla áfengan drykk,
22Raylal tâchâlk saß êbên lâex li nequexnumta chi calâc ut lâex li cuan ênaßleb re xyîbanquil li haß li nacaltesin.
23þeim sem sýkna hinn seka fyrir mútur og svipta hina réttlátu rétti þeirra.
23Nequecol rix li cuanqueb xmâc xban nak nequeßxtumina êru, ut aß chic li tîqueb xchßôl nequeye nak cuanqueb xmâc.
24Fyrir því, eins og eldsloginn eyðir stráinu og heyið hnígur í bálið, svo skal rót þeirra fúna og blóm þeirra feykjast sem ryk, af því að þeir hafa hafnað lögmáli Drottins allsherjar og fyrirlitið orð Hins heilaga í Ísrael.
24Xban lê mâusilal, lâex tex-osokß joß na-osoß li qßuim ut li chaki pim nak nacßat xban xam. Joß nak nakßa lix xeß li acuîmk ut li rutzßußujil nachakic ut nasukßi poks, joßcan ajcuiß nak tex-osokß lâex xban nak nequetzßektâna lix chakßrab li nimajcual Dios. Nequetzßektâna li râtin li Dios santo, lix Dioseb laj Israel.
25Þess vegna bálaðist reiði Drottins í gegn lýð hans, og hann rétti út hönd sína móti honum og laust hann, og fjöllin skulfu og líkin lágu sem sorp á strætum. Allt fyrir það linnir ekki reiði hans og hönd hans er enn þá útrétt.
25Joßcan nak li Kâcuaß Dios xjoskßoß saß êbên lâex lix tenamit ut xqßueheb chixtojbal lix mâqueb. Eb li tzûl xeßecßan saß xnaßajeb ut eb li camenak nequeßtßanaxin saß eb li be. Abanan li Kâcuaß toj mâjiß na-el xjoskßil. Toj yô xjoskßil saß xbêneb.
26Drottinn reisir hermerki fyrir fjarlæga þjóð og blístrar á hana frá ystu landsálfu, og sjá, hún kemur fljót og frá.
26Li Kâcuaß Dios chanchan nak tixtaksi lix bandera re xbokbaleb li jalan tenamit li cuanqueb chi najt. Chanchan nak xuxbanbil tixbânu reheb nak tixbokeb li tenamit li kßaxal najt cuanqueb chak. Ut eb li tenamit aßan saß junpât teßchâlk.
27Enginn er þar móður og engum skrikar fótur, enginn blundar né tekur á sig náðir, engum þeirra losnar belti frá lendum, og ekki slitnar skóþvengur nokkurs þeirra.
27Mâ jun reheb lix soldado li tenamit aßan lublûkeb. Ut mâ jun reheb teßxtich rokeb, chi moco teßchâlk xcuara. Ut mâ jun reheb tâhitekß lix cßâmal xsaßeb, chi moco tâtßupekß xcßâmal lix xâbeb.
28Örvar þeirra eru hvesstar og allir bogar þeirra bentir. Hófarnir á hestum þeirra eru sem tinna og vagnhjól þeirra sem vindbylur.
28Lix tzimajeb kßesak rußuj ut cauresinbilakeb. Ut li rixißijeb lix cacuây cauhakeb joß li pec. Ut lix ruedil lix carruajes nak nequeßsuri rib chanchan li ikß li naxsuti rib.
29Öskur þeirra er sem ljónsöskur, þeir öskra sem ung ljón. Þeir grenja, grípa herfangið og hafa það á burt, og enginn fær bjargað.Á þeim degi munu þeir koma grenjandi í móti þjóðinni eins og ólgandi brim. Ef horft er yfir landið, er þar skelfilegt myrkur, og dagsbirtan er myrkvuð af dimmum skýjum.
29Nak teßxjap reheb li soldado chanchan nak nequeßxjap re li cakcoj malaj ut li ral li cakcoj nak oc re chixchapbal lix tib ut mâ ani tâmakßok chiru.Japjôk reheb li soldado nak teßoc chi pletic. Chanchan nak na-ecßan ru li palau. Li ani tâilok re li tenamit aßan tixqßue retal nak junes raylal ut rahil chßôlej cuan aran. Chanchan nak tâkßojyînokß ru li cutan xban li chok.
30Á þeim degi munu þeir koma grenjandi í móti þjóðinni eins og ólgandi brim. Ef horft er yfir landið, er þar skelfilegt myrkur, og dagsbirtan er myrkvuð af dimmum skýjum.
30Japjôk reheb li soldado nak teßoc chi pletic. Chanchan nak na-ecßan ru li palau. Li ani tâilok re li tenamit aßan tixqßue retal nak junes raylal ut rahil chßôlej cuan aran. Chanchan nak tâkßojyînokß ru li cutan xban li chok.