¹Hver er þessi, sem kemur frá Edóm, í hárauðum klæðum frá Bosra? Þessi hinn tigulega búni, sem gengur fram hnarreistur í mikilleik máttar síns? _ Það er ég, sá er mæli réttlæti og mátt hefi til að frelsa.

¹—¿Ani li cak rakß li yô chak chi châlc Bosra li cuan aran Edom? ¿Ani li cßajoß xchßinaßusal li rakß li yô chak chi châlc riqßuin xcuanquil ut xlokßal? Lâin li Kâcuaß li ninâtinac saß tîquilal ut nim incuanquil chi coloc.

²Hví er rauð skikkja þín, og klæði þín eins og þess, er treður ber í vínþröng?

²¿Cßaßut nak cak lâ cuakß? Chanchan li ac xatyatzßoc chak uvas riqßuin lâ cuok.

³_ Vínlagarþró hefi ég troðið, aleinn, af þjóðunum hjálpaði mér enginn. Ég fótum tróð þá í reiði minni, marði þá sundur í heift minni. Þá hraut lögur þeirra á klæði mín, og skikkju mína ataði ég alla.

³Chanchan yatzßoc uvas yôquin xban nak xinyekßiheb saß cuok li xicß nequeßiloc cue ut mâ ani xtenkßan cue. Cßajoß lin joskßil. Joßcan nak xinyekßiheb saß cuok li xicß nequeßiloc cue toj retal xinsach ruheb. Ut lix quiqßueleb xnakß chiru li cuakß. X-osoß li cuakß saß lix quiqßueleb.

⁴Hefndardagur var mér í hug, og lausnarár mitt er komið.

⁴Xcuulac xcutanquil nak tinqßue rêkaj li rahobtesînc li queßxbânu reheb lin tenamit. Xcuulac xkßehil nak tincoleb lin tenamit saß rukßeb li xicß nequeßiloc reheb.

⁵Ég litaðist um, en enginn var til að hjálpa, mig undraði, að enginn skyldi aðstoða mig. En þá hjálpaði mér armleggur minn, og heift mín aðstoðaði mig.

⁵Quicuil nak mâ ani natenkßan cue. Quisach inchßôl nak mâ jun xtenkßan cue. Xban nak yô injoskßil, xincacuubresi inchßôl ut yal injunes xinnumta saß xbêneb.

⁶Ég tróð þjóðirnar í reiði minni og marði þær sundur í heift minni og lét löginn úr þeim renna á jörðina.

⁶Xban nak yô injoskßil, xinsacheb ru li tenamit, li xicß nequeßiloc cue. Xhoyeß lix quiqßueleb saß chßochß nak xeßosoß, chan li Dios.

⁷Ég vil víðfrægja hinar mildilegu velgjörðir Drottins, syngja honum lof fyrir allt það, sem hann hefir við oss gjört, og hina miklu gæsku hans við Ísraels hús, er hann hefir auðsýnt þeim af miskunn sinni og mikilli mildi.

⁷Lâin tinye resil li rusilal li Dios li nacuan chi junelic. Tinbicha lix lokßal xban li cßaßru naxbânu. Quirosobtesiheb laj Israel xban nak junelic na-uxtânan u ut junelic narahoc.

⁸Hann sagði: ,,Vissulega eru þeir minn lýður, börn, sem ekki munu bregðast!`` Og hann varð þeim frelsari.

⁸Li Kâcuaß quixye: —Aßaneb li cualal incßajol. Incßaß tineßxbalakßi, chan. Joßcan nak quixcoleb.

⁹Ávallt þegar þeir voru í nauðum staddir, kenndi hann nauða, og engill auglitis hans frelsaði þá. Af elsku sinni og vægðarsemi endurleysti hann þá, hann tók þá upp og bar þá alla daga hinna fyrri tíða.

⁹Quiyotßeß xchßôl li Kâcuaß xban li raylal li yôqueb chixcßulbal eb laj Israel. Ut lix takl, aßan li quicoloc reheb. Xban nak li Dios naxraheb ut naruxtâna ruheb, joßcan nak quixcoleb. Ut aßan qui-iloc chak reheb chalen chak najter.

¹⁰En þeir gjörðust mótsnúnir og hryggðu heilagan anda hans. Gjörðist hann þá óvinur þeirra og barðist sjálfur í móti þeim.

¹⁰Usta quirosobtesiheb, abanan eb laj Israel queßxtzßektâna toj retal nak quirahoß xchßôl lix Santil Musikß. Joßcan nak li Kâcuaß quijoskßoß ut xicß chic queßileß xban. Ut quixqßueheb chi rahobtesîc.

¹¹Þá minntist lýður hans hinna fyrri tíða, þá er Móse var á dögum: Hvar er hann, sem leiddi þá upp úr hafinu ásamt hirði hjarðar sinnar? Hvar er hann, sem lét heilagan anda sinn búa mitt á meðal þeirra?

¹¹Ut eb li tenamit queßjulticoß re chanru nak queßcuan junxil nak laj Moisés laj cßanjel chiru li Dios quicßamoc be chiruheb. Ut queßxye: —¿Ma mâcuaß ta biß li Dios li quitenkßan reheb li tenamit chi numecß jun pacßal li palau rochbeneb li nacßamoc be chiruheb? ¿Ma mâcuaß ta biß li Dios quicßamoc be chiruheb riqßuin lix Santil Musikß?

¹²Hann sem lét dýrðarsamlegan armlegg sinn ganga Móse til hægri handar, hann sem klauf vötnin fyrir þeim til þess að afreka sér eilíft nafn,

¹²¿Ma mâcuaß ta biß li Dios quitenkßan re laj Moisés chixbânunquil li sachba chßôlej riqßuin xnimal xcuanquil? ¿Ma mâcuaß ta biß li Dios li quijachoc ru li palau chiruheb li ralal xcßajol re nak tâqßuehekß xlokßal chi junelic?

¹³hann sem lét þá ganga um djúpin, eins og hestur gengur um eyðimörk, og þeir hrösuðu ekki?

¹³¿Ma mâcuaß ta biß li Dios li quiberesin reheb saß xchamal li palau? Queßnumeß jun pacßal ut incßaß queßxtich li rokeb. Chanchaneb li cacuây nak nanumeß saß li ru takßa.

¹⁴Eins og búféð, sem fer ofan í dalinn, færði andi Drottins þá til hvíldar. Þannig hefir þú leitt lýð þinn til þess að afreka þér dýrðarsamlegt nafn.

¹⁴Ut lix musikß li Dios qui-iloc reheb. Chanchaneb li quetômk li yôqueb chi ichajibc saß li ru takßa. Quixberesiheb lix tenamit chi joßcan re nak tâqßuehekß xlokßal lix santil cßabaß.

¹⁵Horf þú af himni ofan og lít niður frá hinum heilaga og dýrðarsamlega bústað þínum! Hvar er nú vandlæti þitt og máttarverk þín? Þín viðkvæma elska og miskunnsemi við mig hefir dregið sig í hlé!

¹⁵At Kâcuaß, li cuancat saß li santil choxa, qßue chak retal li cßaßru yôco chixcßulbal toj saß li lokßlaj naßajej li cuancat cuiß. ¿Ma incßaß narahoß âchßôl chikilbal? ¿Cßaßut nak incßaß nacaqßue âchßôl chikatenkßanquil riqßuin lâ cuanquil? ¿Ma incßaß târûk tâcuuxtâna ku?

¹⁶Sannlega ert þú faðir vor, því að Abraham þekkir oss ekki og Ísrael kannast ekki við oss. Þú, Drottinn, ert faðir vor, ,,Frelsari vor frá alda öðli`` er nafn þitt.

¹⁶At Kâcuaß, lâat li kayucuaß usta laj Abraham ut laj Israel (Jacob) incßaß queßxnau ku. Lâat li kayucuaß. Ut lâat laj Colol ke chalen chak najter.

¹⁷Hví lést þú oss, Drottinn, villast af vegum þínum, hví lést þú hjarta vort forherða sig, svo að það óttaðist þig ekki? Hverf aftur fyrir sakir þjóna þinna, fyrir sakir ættkvísla arfleifðar þinnar!

¹⁷At Kâcuaß, ¿cßaßut nak nocoâcanab chixbânunquil li incßaß us? ¿Cßaßut nak xacacuubresi kachßôl re nak incßaß chic takaqßue âlokßal? Tatsukßîk ta cuißchic kiqßuin, at Kâcuaß, xban nak nacaraheb li nequeßcßanjelac châcuu. Tatsukßîk taxak kiqßuin saß xcßabaßeb lix têpaleb laj Israel.

¹⁸Um skamma stund fékk fólk þitt hið heilaga fjall þitt til eignar, en nú hafa óvinir vorir fótum troðið helgidóm þinn.Vér erum orðnir sem þeir, er þú um langan aldur hefir ekki drottnað yfir, og eins og þeir, er aldrei hafa nefndir verið eftir nafni þínu.

¹⁸Moco najt ta xeßcuan lâ santil tenamit saß lix naßajeb. Anakcuan eb li xicß nequeßiloc ke xeßxyekßi saß rokeb lâ santil templo.Chanchano jun li tenamit li mâ jun sut xataklan saß xbên. Chanchan li mâ jun sut xkacßabaßi lâ cßabaß.

¹⁹Vér erum orðnir sem þeir, er þú um langan aldur hefir ekki drottnað yfir, og eins og þeir, er aldrei hafa nefndir verið eftir nafni þínu.

¹⁹Chanchano jun li tenamit li mâ jun sut xataklan saß xbên. Chanchan li mâ jun sut xkacßabaßi lâ cßabaß.