¹Eigi skal myrkur vera í landi því, sem nú er í nauðum statt. Fyrrum lét hann vansæmd koma yfir Sebúlonsland og Naftalíland, en síðar meir mun hann varpa frægð yfir leiðina til hafsins, landið hinumegin Jórdanar og Galíleu heiðingjanna.

¹Li Dios moco chi junaj cua ta quixcubsi xcuanquil lix tenamiteb laj Zabulón ut lix tenamiteb laj Neftalí. Tâcuulak ban xkßehil nak tâqßuehekß cuißchic xlokßal li tenamit aßin li cuan chire li nimaß Jordán li naxic cuan cuiß li palau. Tâqßuehekß cuißchic xlokßal saß li naßajej Galilea cuanqueb cuiß li tenamit li mâcuaßeb aj judío.

²Sú þjóð, sem í myrkri gengur, sér mikið ljós. Yfir þá, sem búa í landi náttmyrkranna, skín ljós.

²Li tenamit chanchan saß kßojyîn cuanqueb xban li mâc ut xban nak incßaß nequeßxtau xyâlal. Abanan quicutanobresîc lix naßlebeb. Ac tenebanbil raj li câmc saß xbêneb, abanan quicßulun laj Colol reheb.

³Þú eykur stórum fögnuðinn, þú gjörir gleðina mikla. Menn gleðja sig fyrir þínu augliti, eins og þegar menn gleðjast á kornskurðartímanum, eins og menn leika af fögnuði þegar herfangi er skipt.

³At Kâcuaß, xaqßueheb cuißchic chi tâmc lâ tenamit ut xaqßue cuißchic xsahil xchßôleb. Ut kßaxal cuißchic teßsahokß xchßôleb âcuiqßuin. Chanchan nak nasahoß xchßôleb li yôqueb chi kßoloc ut chanchan nak nasahoß xchßôleb li soldados nak nequeßxjeqßui chirixeb li cßaßru nequeßrêchani chak saß li plêt.

⁴Því að hið þunga ok hennar, stafinn, sem reið að herðum hennar, brodd rekstrarmannsins, hefir þú í sundur brotið, eins og á degi Midíans.

⁴Xban li raylal yôqueb chixcßulbal laj Israel, chanchan cuan jun li yugo saß xbêneb ut yôqueb chi saqßuecß riqßuin cheß. Abanan xacuisiheb saß raylal. Chanchan xacuisi li yugo ut xatok li cheß. Xasach xcuanquileb li nequeßnumta saß xbêneb laj Israel. Xasacheb li nequeßrahobtesin reheb, joß cabânu reheb laj Madián junxil.

⁵Öll harkmikil hermannastígvél og allar blóðstokknar skikkjur skulu brenndar og verða eldsmatur.

⁵Tâcßatekß lix xâbeb li soldados ut tâcßatekß ajcuiß li rakßeb li osoßjenak saß quicß.

⁶Því að barn er oss fætt, sonur er oss gefinn. Á hans herðum skal höfðingjadómurinn hvíla. Nafn hans skal kallað Undraráðgjafi, Guðhetja, Eilífðarfaðir, Friðarhöfðingi.

⁶Jun li cßulaßal xyoßla chokß ke. Li Cßajolbej xqßueheß ke xban li Dios. Ut saß rukß aßan cuânk li cuanquilal. Ut aßan aßin li tixcßabaßin: aj bânuhom sachba chßôlej, aj qßuehol naßleb, li nimajcual Dios, li Acuabej Dios chi junelic kße cutan ut aj qßuehol tuktûquil usilal.

⁷Mikill skal höfðingjadómurinn verða og friðurinn engan enda taka á hásæti Davíðs og í ríki hans. Hann mun reisa það og efla með réttvísi og réttlæti héðan í frá og að eilífu. Vandlæting Drottins allsherjar mun þessu til vegar koma.

⁷Tânimâk lix nimajcual cuanquilal ut li tuktûquil usilal mâcßaßak rosoßjic. Tâcßojlâk saß xcßojaribâl laj David ut tixxakab lix cuanquil saß xyâlal ut saß tîquilal chalen anakcuan ut chi junelic. Li nimajcual Dios tixbânu chi joßcaßin xban nak joßcan quiraj.

⁸Drottinn hefir sent orð gegn Jakob, og því lýstur niður í Ísrael.

⁸Li Kâcuaß Dios quixtakla xyebal resil li raylal li tâchâlk saß xbêneb laj Israel, li ralal xcßajol laj Jacob.

⁹Og öll þjóðin skal verða þess áskynja, bæði Efraím og Samaríubúar, sem af metnaði og stærilæti hjartans segja:

⁹Chixjunileb laj Israel teßxnau nak li Kâcuaß, aßan li quibânun re aßan. Teßxnau chixjunileb li ralal xcßajol laj Efraín ut li tenamit Samaria, li nequeßxkßetkßeti ribeb ut nequeßxnimobresi ribeb chixyebal:

¹⁰,,Tigulsteinarnir eru hrundir, en vér skulum byggja upp aftur af höggnu grjóti, mórberjatrén eru felld, en vér skulum setja sedrustré í staðinn.``

¹⁰—Yâl nak xtßaneß li cab yîbanbil riqßuin xan. Abanan takayîb cuißchic riqßuin pec. Queßxyocß li tzßamba li yîbanbil riqßuin li cheß sicómoro, abanan takayîb cuißchic riqßuin li châbil cheß chacalteß, chanqueb.

¹¹Þess vegna mun Drottinn efla mótstöðumenn Resíns á hendur þeim og vopna óvini þeirra,

¹¹Li Kâcuaß quixchikß xjoskßileb li xicß nequeßiloc reheb. Queßxchßutub ribeb re teßxic chi pletic riqßuineb laj Israel.

¹²Sýrlendinga að austan og Filista að vestan, og þeir skulu svelgja Ísrael með gapandi gini. Allt fyrir það linnti ekki reiði hans, og hönd hans er enn þá útrétt.

¹²Eb laj Siria queßchal saß li este ut eb laj filisteo queßchal saß li oeste chixsachbaleb laj Israel. Abanan incßaß quinumeß xjoskßil li Kâcuaß. Toj tixqßue chixtojbal xmâqueb li tenamit.

¹³En þjóðin sneri sér ekki til hans, sem laust hana, og Drottins allsherjar leituðu þeir ekki.

¹³Abanan li tenamit incßaß queßxsicß li Kâcuaß li nimajcual Dios li yô chi qßuehoc reheb saß raylal chi moco queßsukßi riqßuin.

¹⁴Þess vegna mun Drottinn höggva höfuð og hala af Ísrael, pálmakvistinn og sefstráið á sama degi.

¹⁴Li Kâcuaß tixqßueheb chixtojbal xmâqueb laj Israel, eb laj cßamol be joß eb ajcuiß li tenamit. Chanchan nak târisi xjolom ut xye junak li xul malaj ut chanchan nak tixsach li palmera joß nak tixsach li pim. Chixjunil aßin tixbânu chiru jun cutan.

¹⁵Öldungarnir og virðingamennirnir eru höfuðið, spámenn þeir, er kenna lygar, eru halinn.

¹⁵Eb li nequeßcßamoc be ut eb li cuanqueb xcuanquil, aßaneb li queßjuntakßêtâc riqßuin lix jolom li xul. Ut eb li queßjuntakßêtâc riqßuin lix ye li xul, aßaneb lix profeta li nequeßticßtißic.

¹⁶Því að leiðtogar þessa fólks leiða það afleiðis, og þeir, sem láta leiða sig, tortímast.

¹⁶Eb li nequeßcßamoc be, aßaneb li nequeßbalakßin reheb li tenamit. Ut eb li tenamit nequeßxpâb li cßaßru nequeßxye. Joßcan nak nequeßsach.

¹⁷Fyrir því hefir Drottinn enga gleði af æskumönnum þess og enga meðaumkun með munaðarleysingjum þess og ekkjum, því að allir eru þeir guðleysingjar og illvirkjar, og hver munnur mælir heimsku. Allt fyrir þetta linnti ekki reiði hans, og hönd hans er enn þá útrétt.

¹⁷Joßcan nak incßaß quixtokßoba ruheb li sâj cuînk li Kâcuaß, chi moco quiril xtokßobâl ruheb li nebaß ut eb li xmâlcaßan. Chixjunileb li tenamit incßaß useb xnaßlebeb. Incßaß nequeßxqßue xcuanquil li Kâcuaß. Junes mâusilal nequeßxye. Joßcan nak li Dios toj mâjiß nanumeß xjoskßil saß xbêneb. Toj tixqßue chixtojbal xmâqueb li tenamit.

¹⁸Því að hið óguðlega athæfi brennur eins og eldur, eyðir þyrnum og þistlum og kveikir í þykkum skógarrunnum, svo að þeir hvirflast upp í reykjarmökk.

¹⁸Lix mâusilaleb li tenamit chanchan jun li xam li nasachoc nak naxcßat li qßuix ut li pim. Chanchan jun li xam li naxcßat li qßuicheß ut li sib nabukuknac chi xic toj takecß.

¹⁹Vegna reiði Drottins allsherjar stendur landið í björtu báli og fólkið verður sem eldsmatur; enginn þyrmir öðrum.

¹⁹Xban nak yô xjoskßil, li nimajcual Dios yô chixqßuebaleb li tenamit chixtojbal lix mâqueb. Eb li tenamit yôqueb chi sachc. Chanchan nak nacßat li pim. Ut mâ ani târil xtokßobâl ru li ras ut li rîtzßin.

²⁰Menn rífa í sig til hægri handar og eru þó hungraðir. Þeir eta til vinstri handar og verða þó eigi saddir. Hver etur holdið af sínum eigin armlegg:Manasse Efraím og Efraím Manasse, og báðir saman ráða þeir á Júda. Allt fyrir þetta linnir ekki reiði hans, og hönd hans er enn þá útrétt.

²⁰Yalak bar teßxsicß xtzacaêmkeb li tenamit. Teßcuaßak ut incßaß tâcßojlâk xchßôleb. Junelic ban teßtzßocâk toj retal teßxtiu xtibeleb lix cocßaleb.Eb li ralal xcßajol laj Manasés ut eb li ralal xcßajol laj Efraín teßxpleti ribeb chi ribileb rib. Ut teßxjunaji ribeb chi pletic riqßuineb li ralal xcßajol laj Judá. Usta teßxcßul chixjunil li raylal aßin, abanan toj mâjiß nanumeß xjoskßil li Kâcuaß saß xbêneb. Toj tixqßue chixtojbal xmâqueb li tenamit.

²¹Manasse Efraím og Efraím Manasse, og báðir saman ráða þeir á Júda. Allt fyrir þetta linnir ekki reiði hans, og hönd hans er enn þá útrétt.

²¹Eb li ralal xcßajol laj Manasés ut eb li ralal xcßajol laj Efraín teßxpleti ribeb chi ribileb rib. Ut teßxjunaji ribeb chi pletic riqßuineb li ralal xcßajol laj Judá. Usta teßxcßul chixjunil li raylal aßin, abanan toj mâjiß nanumeß xjoskßil li Kâcuaß saß xbêneb. Toj tixqßue chixtojbal xmâqueb li tenamit.