1Andi minn er bugaður, dagar mínir þrotnir, gröfin bíður mín.
1Osocß cue nak nacuecßa. Ra sa nak na-el lin musikß. Lin yußam yô chi osocß. Lin julel ac yô chi oybenînc.
2Vissulega eru þeir enn að gjöra gys að mér! Auga mitt verður að horfa upp á móðganir þeirra!
2Eb li cristian li cuanqueb cuiqßuin niquineßretzßu. Junes raylal nequeßxbânu cue.
3Set veð, gakk í ábyrgð fyrir mig hjá þér, Guð, hver mun annars taka í hönd mér?
3At Kâcuaß, caßaj cuiß lâat naru tat-âtinak chicuix. Mâ ani chic naru nabânun re. Caßaj cuiß lâat.
4Því að hjörtum þeirra hefir þú varnað vits, fyrir því munt þú ekki láta þá sigri hrósa.
4Lâat xatbânun re nak incßaß teßxtau ru li cßaßru yôquin chixcßulbal. Joßcan nak mâqßueheb chi numtâc saß inbên.
5Hver sem með svikum framselur vini sína að herfangi, _ augu barna hans munu daprast.
5Li ani naxkßaxtesi li ramîg saß rukßeb li xicß nequeß-iloc re, ra teßxcßul li ralal xcßajol.
6Hann hefir gjört mig að orðskviði meðal manna, og ég verð að láta hrækja í andlit mitt.
6Xabânu raylal cue re nak chixjunileb li tenamit teßâtinak chicuix. Chanchan nequeßxchûba xnakß cuu nak niquineßxhob.
7Fyrir því dapraðist auga mitt af harmi, og limir mínir eru allir orðnir sem skuggi.
7Yô chi môyc li xnakß cuu xban li raylal li yôquin chixcßulbal. Yal nintßaneß aj chic xban nak incßaß chic nincuy.
8Réttvísir menn skelfast yfir því, og hinn saklausi fárast yfir hinum óguðlega.
8Eb li tîqueb xchßôl nequeßsach xchßôleb chirilbal li raylal yôquin chixcßulbal. Ut nequeßchal xjoskßileb saß xbêneb li incßaß useb xnaßleb.
9En hinn réttláti heldur fast við sína leið, og sá sem hefir hreinar hendur, verður enn styrkari.
9Abanan li tîc xchßôl cau cuânk saß lix pâbâl ut xban nak tîc xchßôl, cauhak rib.
10En komið þér allir hingað aftur, og ég mun ekki finna neinn vitran mann meðal yðar.
10Ut lâex li yôquex chi âtinac cuiqßuin, yalomak cuißchic âtinac cui lâex nequecßoxla nak cuan ênaßleb. Abanan lâin ninnau nak mâ jun êre cuan xnaßleb.
11Dagar mínir eru liðnir, fyrirætlanir mínar sundurtættar, _ hin dýrasta eign hjarta míns.
11Yô chi osocß lin yußam. Ut li cßaßru quincßûb ru ut li cßaßru quicuaj xbânunquil incßaß chic târûk tinbânu.
12Nóttina gjöra þeir að degi, ljósið á að vera nær mér en myrkrið.
12Lâin ninnau nak osocß yôquin, usta lâex nequeye nak tânumekß li raylal li yôquin chixcßulbal. Abanan lâin ninnau nak moco yâl ta.
13Þegar ég vonast eftir að dánarheimar verði híbýli mitt, bý mér hvílu í myrkrinu,
13Li cßaßru nacuoybeni lâin, aßan li câmc re nak naru tinhilânk saß li naßajej li kßojyîn ru.
14þegar ég kalla gröfina ,,föður minn``, ormana ,,móður mína og systur`` _
14Lâin ninye nak lix naßajeb li camenak, aßan chanchan lin yucuaß ut eb li motzoß, aßan chanchan lin naß ut eb li cuîtzßin.
15hvar er þá von mín, já, von mín _ hver eygir hana?Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.
15¿Ma cuan ta biß cßaßru nacuoybeni? ¿Ma toj tâcuânk ta biß xsahil inchßôl?¿Ma tincßam ta biß chicuix li sahil chßôlej nak tincâmk? ¿Ma toxic ta biß chi hilânc cuochben saß li poks? chan laj Job.
16Að slagbröndum Heljar stígur hún niður, þá er ég um leið fæ hvíld í moldu.
16¿Ma tincßam ta biß chicuix li sahil chßôlej nak tincâmk? ¿Ma toxic ta biß chi hilânc cuochben saß li poks? chan laj Job.