1Og Drottinn mælti til Jobs og sagði:
1Li Kâcuaß quixye cuißchic re laj Job:
2Vill ámælismaðurinn þrátta við hinn Almáttka? Sá er sakir ber á Guð, svari hann þessu!
2—At Job, ¿ma xban nak cuan ânaßleb nak yôcat chincuechßinquil lâin li nimajcual Dios? Li ani naxcuechß rix li cßaßru ninbânu, tento nak tixsume li cßaßru tinpatzß re, chan.
3Þá svaraði Job Drottni og sagði:
3Laj Job quixye re:
4Sjá, ég er of lítilmótlegur, hverju á ég að svara þér? Ég legg hönd mína á munninn.
4—At Kâcuaß, xban xmâcßaßil innaßleb xinâtinac. Incßaß naru tatinsume anakcuan. Mâcßaß chic cuâtin re tatinsume cuiß.
5Einu sinni hefi ég talað, og endurtek það eigi, _ tvisvar, og gjöri það ekki oftar.
5Nabal xinye, abanan anakcuan incßaß chic tinâtinak, chan.
6Þá svaraði Drottinn Job úr stormviðrinu og sagði:
6Ut li Kâcuaß quiâtinac cuißchic chak saß li câk-sut-ikß ut quixye re:
7Gyrð lendar þínar eins og maður. Ég mun spyrja þig, og þú skalt fræða mig.
7—Cßutbesi lâ cuînkilal anakcuan ut tâsume li cßaßru tinpatzß âcue.
8Ætlar þú jafnvel að gjöra rétt minn að engu, dæma mig sekan, til þess að þú standir réttlættur?
8¿Ma yôcat chixyebal nak moco tîc ta li cßaßru ninbânu? ¿Ma tâye nak lâin cuan inmâc ut lâat mâcßaß âmâc?
9Hefir þú þá armlegg eins og Guð, og getur þú þrumað með slíkri rödd sem hann?
9¿Ma kßaxal nim ta biß lâ cuanquil joß lâin? Ut, ¿ma chanchan ta biß nak namok li câk nak nacat-âtinac lâat?
10Skrýð þig vegsemd og tign, íklæð þig dýrð og ljóma!
10Cui yâl nak joßcan, cßutbesi lâ cuanquil ut lâ lokßal.
11Lát úthellast strauma reiði þinnar og varpa til jarðar með einu tilliti sérhverjum dramblátum.
11Cßutbesi lâ joskßil chiruheb li kßetkßeteb ut isi xcuanquileb.
12Auðmýk þú sérhvern dramblátan með einu tilliti, og troð þú hina óguðlegu niður þar sem þeir standa.
12Cßut xxutâneb li nequeßxnimobresi ribeb ut sach ruheb li incßaß useb xnaßleb toj bar cuanqueb cuiß.
13Byrg þú þá í moldu alla saman, loka andlit þeirra inni í myrkri,
13Mukeb saß li chßochß ut taklaheb saß xnaßajeb li camenak.
14þá skal ég líka lofa þig, fyrir það að hægri hönd þín veitir þér fulltingi.
14Cui tâbânu aßan, lâin tinqßue âlokßal ut tinye nak lâat naru tâcol âcuib xban nak cuan âcuanquil.
15Sjá, nykurinn sem ég hefi skapað eins og þig, hann etur gras eins og naut.
15Qßue retal li xul behemot xcßabaß. Lâin xinyîban re aßan joß nak xatinyîb lâat. Pim naxcuaß joß li cuacax.
16Sjá, kraftur hans er í lendum hans og afl hans í kviðvöðvunum.
16Abanan cau rib ut cau xmetzßêu.
17Hann sperrir upp stertinn eins og sedrustré, lærsinar hans eru ofnar saman.
17Lix ye chanchan xcacuil li chacalteß nak na-ecßan. Ut cßajoß xmetzßêu li raß.
18Leggir hans eru eirpípur, beinin eins og járnstafur.
18Lix bakel kßaxal cau joß li chßîchß bronce ut li rok chanchan li cacuil chßîchß.
19Hann er frumgróði Guðs verka, sá er skóp hann, gaf honum sverð hans.
19Riqßuin li xul aßan nacßutun li cßaßru xinbânu. Ut caßaj cuiß lâin naru ninnumta saß xbên.
20Fjöllin láta honum grasbeit í té, og þar leika sér dýr merkurinnar.
20Naxcuaß li pim li na-el saß cßalebâl li cuanqueb cuiß li joskß aj xul.
21Hann liggur undir lótusrunnum í skjóli við reyr og sef.
21Ut nahilan saß mu saß xyânkeb li aj saß lix sâb haß.
22Lótusrunnarnir breiða skugga yfir hann, lækjarpílviðirnir lykja um hann.
22Naxcol rib rubeleb li cheß ut saß xyânkeb li nînki pim.
23Sjá, þegar vöxtur kemur í ána, skelfist hann ekki, hann er óhultur, þótt fljót belji á skolti hans.Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?
23Incßaß naxucuac xban li nimaß nak nachamoß. Usta nacuulac toj saß re xchamal li haß, abanan incßaß nacßoxlac.¿Ma cuan ta biß junak târûk tâchapok re nak yô chi iloc? Ut, ¿ma cuan ta biß junak târûk tixhop li rußuj?
24Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?
24¿Ma cuan ta biß junak târûk tâchapok re nak yô chi iloc? Ut, ¿ma cuan ta biß junak târûk tixhop li rußuj?