1Ég er maðurinn, sem eymd hefi reynt undir sprota reiði hans.
1Lâin jun cuînk quincßul nabal li raylal xban nak yô xjoskßil li Dios saß inbên.
2Mig hefir hann rekið og fært út í myrkur og niðdimmu.
2Cßajoß li raylal xqßue saß inbên. Incßaß chic us nin-el. Chanchan nak yôquin chi bêc saß kßojyîn ut incßaß naxcutanobresi lin be.
3Já, gegn mér snýr hann æ að nýju hendi sinni allan daginn.
3Rajlal cutan junes raylal nincßul.
4Hann hefir tálgað af mér hold mitt og hörund, brotið sundur bein mín,
4Xban li raylal li yôquin chixcßulbal, chanchan nak tîxin chic chi us. Ut chanchan tokoleb lin bakel.
5hlaðið hringinn í kringum mig fári og mæðu,
5Junes raylal ut chßaßajquilal nincßul. Sutsûquin xban li raylal.
6hneppt mig í myrkur eins og þá sem dánir eru fyrir löngu.
6Xban li raylal li nincßul, chanchan nak cuanquin saß kßojyîn, joß eb li camenak li ac xeßcam najter.
7Hann hefir girt fyrir mig, svo að ég kemst ekki út, gjört fjötra mína þunga.
7Chanchan nak sutsûquin saß tzßac re nak incßaß tinêlelik. Chanchan nak bacßbôquin riqßuin cadena kßaxal âl xban li raylal li yôquin chixcßulbal.
8Þótt ég hrópi og kalli, hnekkir hann bæn minni.
8Usta xinjap cue chixtzßâmanquil intenkßanquil chiru, abanan li Kâcuaß incßaß xrabi lin tij.
9Hann girti fyrir vegu mína með höggnum steinum, gjörði stigu mína ófæra.
9Chanchan nak eb li tzßac yîbanbil riqßuin pec nequeßramoc re lin be. Ut incßaß chic nintau cßaßru tinbânu.
10Hann var mér eins og björn, sem situr um bráð, eins og ljón í launsátri.
10Li Kâcuaß chanchan jun li oso malaj ut jun li cakcoj mukmu roybeninquil ani tixchap.
11Hann hefir leitt mig afleiðis og tætt mig sundur, hann hefir látið mig eyddan,
11Chanchan nak quinixchap ut quinixrahobtesi ut quinixcanab injunes chi mâ ani natenkßan cue.
12hann hefir bent boga sinn og reist mig að skotspæni fyrir örina,
12Chanchan nak yô chintîcanquil riqßuin lix tzimaj.
13hefir sent í nýru mín sonu örvamælis síns.
13Chanchan nak quinixcut riqßuin lix tzimaj ut kßaxal cham qui-oc.
14Ég varð öllum þjóðum að athlægi, þeim að háðkvæði liðlangan daginn.
14Chixjunileb li cuech tenamitil niquineßxhob. Rajlal cutan yôqueb chinseßenquil.
15Hann mettaði mig á beiskum jurtum, drykkjaði mig á malurt
15Junes raylal nincßul. Chanchan nak junes cßa chic li nintzaca.
16og lét tennur mínar myljast sundur á malarsteinum, lét mig velta mér í ösku.
16Chanchan nak quinixcut chiru chßochß ut xeßtokeß li ruch cue. Ut chanchan nak quinixtolcßosi saß poks.
17Þú sviptir sálu mína friði, ég gleymdi því góða
17Mâcßaß chic tuktûquil usilal cuiqßuin. Ut mâcßaß chic li sahil chßôlejil.
18og sagði: ,,Horfinn er lífskraftur minn, von mín fjarri Drottni.``
18Mâcßaß chic inmetzßêu. Ut nincßoxla nak mâcßaß chic nacuoybeni riqßuin li Kâcuaß.
19Minnstu eymdar minnar og mæðu, malurtarinnar og eitursins.
19Lâin nincßoxlac chirix chixjunil li raylal ut li rahil chßôlejil li nincßul. Nacuecßa tzßakal xmay li raylal li nincßul.
20Sál mín hugsar stöðugt um þetta og er döpur í brjósti mér.
20Incßaß na-el saß inchßôl. Ut yô chi chßinânc inchßôl.
21Þetta vil ég hugfesta, þess vegna vil ég vona:
21Abanan cuan jun li nacßojla cuiß inchßôl. Ut aßan li nacuoybeni.
22Náð Drottins er ekki þrotin, miskunn hans ekki á enda,
22Xban nak junelic naruxtâna ku li Kâcuaß, joßcan nak incßaß xo-osoß. Junelic naril xtokßobâl ku.
23hún er ný á hverjum morgni, mikil er trúfesti þín!
23Cuulaj cuulaj nocorosobtesi. Acß chic li kosobtesinquil xban nak kßaxal nim li rusilal saß kabên.
24Drottinn er hlutdeild mín, segir sál mín, þess vegna vil ég vona á hann.
24Li Kâcuaß, aßan li natenkßan cue. Ut aßan li ninyoßoni.
25Góður er Drottinn þeim er á hann vona, og þeirri sál er til hans leitar.
25Li Kâcuaß junelic châbil riqßuineb li nequeßyoßonin riqßuin. Ut naruxtâna ruheb li nequeßxsicß xtenkßanquil riqßuin.
26Gott er að bíða hljóður eftir hjálp Drottins.
26Kßaxal us nak junak târoybeni nak tâtenkßâk xban li Kâcuaß. Ut incßaß yôk chixcuechßinquil li cßaßru naxbânu.
27Gott er fyrir manninn að bera ok í æsku.
27Kßaxal us nak junak tixcanab rib chi taklâc xban li Kâcuaß chalen saß xsâjilal.
28Hann sitji einmana og hljóður, af því að Hann hefir lagt það á hann.
28Kßaxal us nak junak tixcßojob xchßôl ut incßaß tâcuechßînk xban nak li Kâcuaß, aßan li quiqßuehoc re chixcßulbal li raylal.
29Hann beygi munninn ofan að jörðu, vera má að enn sé von,
29Chixcubsihak ban rib rubel xcuanquil li Kâcuaß, xban nak toj cuan cßaßru naroybeni.
30hann bjóði þeim kinnina sem slær hann, láti metta sig með smán.
30Chixqßuehak chi saqßuecß saß xnakß ru xbaneb li xicß nequeßiloc re usta tâcßutekß xxutân.
31Því að ekki útskúfar Drottinn um alla eilífð,
31Li Kâcuaß incßaß nocoxtzßektâna chi junaj cua.
32heldur miskunnar hann aftur, þegar hann hrellir, eftir sinni miklu náð.
32Usta naxqßue xrahil kachßôl, abanan naruxtâna ku xban nak kßaxal nim li ruxtân saß kabên.
33Því að ekki langar hann til að þjá né hrella mannanna börn.
33Moco yal naraj ta xchßôl li Kâcuaß nak naxqßue li raylal saß kabên.
34Að menn troða undir fótum alla bandingja landsins,
34Li Kâcuaß incßaß nacuulac chiru nak teßrahobtesîk li cuanqueb rubel xcuanquil jalan tenamit.
35að menn halla rétti manns fyrir augliti hins Hæsta,
35Chi moco nacuulac chiru li Kâcuaß nak tâmakßekß chiruheb li cßaßru reheb.
36að menn beita mann ranglæti í máli hans, _ skyldi Drottinn ekki sjá það?
36Li Kâcuaß incßaß nacuulac chiru nak incßaß narakeß âtin saß tîquilal.
37Hver er sá er talaði, og það varð, án þess að Drottinn hafi boðið það?
37¿Ani ta biß târûk tixye cßaßru tixcßul junak cui moco joßcan ta naraj li Dios?
38Fram gengur ekki af munni hins Hæsta bæði hamingja og óhamingja?
38Nakacßul li us joß ajcuiß li incßaß us xban nak joßcan naraj li Kâcuaß.
39Hví andvarpar maðurinn alla ævi? Hver andvarpi yfir eigin syndum!
39¿Cßaßut nak târahokß xchßôl li cuînk xban li raylal li naxcßul, cui aßan ajcuiß li yô chi mâcobc?
40Rannsökum breytni vora og prófum og snúum oss til Drottins.
40Chikaqßuehak retal chi us cßaßru takabânu. Chikajal li kacßaßux ut chosukßîk riqßuin li Kâcuaß.
41Fórnum hjarta voru og höndum til Guðs í himninum.
41Chikayâba xcßabaß li Kâcuaß cuan saß choxa ut takaye:
42Vér höfum syndgað og verið óhlýðnir, þú hefir ekki fyrirgefið,
42—Lâo xkakßet lâ cuâtin ut xomâcob châcuu. Ut lâat incßaß xacuy kamâc.
43þú hefir hulið þig í reiði og ofsótt oss, myrt vægðarlaust,
43Cßajoß lâ joskßil. Joßcan nak xaqßue li raylal saß kabên. Xoâcanab chi camsîc ut incßaß xacuil xtokßobâl ku.
44þú hefir hulið þig í skýi, svo að engin bæn kemst í gegn.
44Chanchan nak xamuk âcuib saß chok re nak incßaß tâcuabi li katij.
45Þú gjörðir oss að afhraki og viðbjóð mitt á meðal þjóðanna.
45Xban li raylal xaqßue saß kabên, chanchano aj chic mul ut mâcßaß chic noco-oc cuiß chiruheb chixjunileb li tenamit.
46Yfir oss glenntu upp ginið allir óvinir vorir.
46Chixjunileb li xicß nequeßiloc ke nocoeßxhob.
47Geigur og gildra urðu hlutskipti vort, eyðing og tortíming.
47Kßaxal ra xkacßul. Xsacheß ru li katenamit. Ut yô kaxiu.—
48Táralækir streyma af augum mér út af tortíming þjóðar minnar.
48Li xyaßal cuu natßululnac saß xnakß cuu xban nak queßsacheß ruheb lin tenamit.
49Hvíldarlaust fljóta augu mín í tárum, án þess að hlé verði á,
49Incßaß tincanab yâbac xban nak mâcßaß nacßojoban inchßôl,
50uns niður lítur og á horfir Drottinn af himnum.
50toj retal nak li Kâcuaß târil chak xtokßobâl ku saß choxa.
51Auga mitt veldur sál minni kvöl, vegna allra dætra borgar minnar.
51Cßajoß nak nayotßeß inchßôl xban li raylal li xeßxcßul eb li ixk li cuanqueb Jerusalén.
52Með ákefð eltu mig, eins og fugl, þeir er voru óvinir mínir án saka.
52Eb li xicß nequeßiloc cue xineßxchap chi mâcßaß inmâc. Chanchanin li xul li quitßaneß saß jun li raßal ut incßaß naru tâêlelik.
53Þeir gjörðu því nær út af við mig í gryfju og köstuðu steinum á mig.
53Xineßxcut chi yoßyo saß jun li chamal jul ut queßxtzßap li re riqßuin jun nimla pec.
54Vatn flóði yfir höfuð mitt, ég hugsaði: ,,Ég er frá.``
54Saß inchßôl lâin nak oc cue chi subûnc saß haß. Ut quinye: —Anakcuan xin-osoß.—
55Ég hrópaði á nafn þitt, Drottinn, úr hyldýpi gryfjunnar.
55At Kâcuaß, lâin quinyâba lâ cßabaß nak cuanquin chak saß xchamal li jul.
56Þú heyrðir hróp mitt: ,,Byrg ekki eyra þitt, kom mér til fróunar, kom mér til hjálpar.``
56Cacuabi li cßaßru quinye nak quintzßâma châcuu nak tinâcol. Incßaß xacanab yal chi joßcan li cßaßru quintzßâma châcuu.
57Þú varst nálægur, þá er ég hrópaði til þín, sagðir: ,,Óttastu ekki!``
57Saß li cutan nak quintzßâma intenkßanquil âcue, lâat caye cue: Matxucuac.
58Þú varðir, Drottinn, mál mitt, leystir líf mitt.
58At Kâcuaß, lâat cat-oquen chicuix ut quinâcol.
59Þú hefir, Drottinn, séð undirokun mína, rétt þú hluta minn!
59At Kâcuaß, lâat caqßue retal li raylal yôquin chixcßulbal chi mâcßaß inmâc. Chacol rix lin yußam.
60Þú hefir séð alla hefnigirni þeirra, allt ráðabrugg þeirra gegn mér,
60Lâat nacanau nak xicß niquineßril. Nacaqßue retal nak yôqueb chixcßûbanquil chanru nak tineßxcamsi li xicß nequeßiloc cue.
61þú hefir heyrt smánanir þeirra, Drottinn, allt ráðabrugg þeirra í gegn mér,
61Lâat xacuabi nak yôqueb chinhobbal. Nacanau chixjunil li cßaßru nequeßxcßûb chicuix.
62skraf mótstöðumanna minna og hinar stöðugu ráðagjörðir þeirra gegn mér.
62Nacanau cßaßru nequeßxye li xicß nequeßiloc cue. Rajlal chicuix nequeßâtinac.
63Lít þú á, hvort sem þeir sitja eða standa, þá er ég háðkvæði þeirra.
63Chaqßue retal li cßaßru nequeßxbânu. Chalen ekßela ut toj ecuu, junelic yôqueb chinhobbal.
64Þú munt endurgjalda þeim, Drottinn, eins og þeir hafa til unnið.
64Chaqßueheb chixtojbal rix lix mâqueb, at Kâcuaß. Chabânu reheb joß xcßulubeb xcßulbal.
65Þú munt leggja hulu yfir hjarta þeirra, bölvan þín komi yfir þá.Þú munt ofsækja þá í reiði og afmá þá undan himni Drottins.
65Chacacuubresi lix chßôleb re nak incßaß teßxtau xyâlal ut chamajecuaheb.Chacßut lâ joskßil chiruheb ut chasach ruheb. Chacuisiheb saß li ruchichßochß, at Kâcuaß.
66Þú munt ofsækja þá í reiði og afmá þá undan himni Drottins.
66Chacßut lâ joskßil chiruheb ut chasach ruheb. Chacuisiheb saß li ruchichßochß, at Kâcuaß.