¹Sá sem elskar aga, elskar þekking, en sá sem hatar umvöndun, er heimskur.

¹Li ani naxqßue saß xchßôl li xtijbal, aßan cuan xnaßleb. Ut li ani naxtzßektâna lix kßusbal, aßan mâcßaß xnaßleb.

²Hinn góði hlýtur velþóknun af Drottni, en hrekkvísan mann fyrirdæmir hann.

²Li ani châbil xnaßleb na-uxtânâc ru xban li Dios. Ut li ani sêb xchßôl chixbânunquil li incßaß us tâqßuehekß chixtojbal xmâc xban li Dios.

³Enginn maður nær fótfestu með óguðleika, en rót hinna réttlátu mun eigi bifast.

³Mâ ani naru naxcßojob xchßôl saß xbên li mâusilal. Abanan li tîqueb xchßôl cßojcßôqueb xchßôl saß xbên li tîquilal.

⁴Væn kona er kóróna manns síns, en vond kona er sem rotnun í beinum hans.

⁴Junak li bêlomej naqßueheß xlokßal xban nak châbil xnaßleb li rixakil. Abanan li ixakilbej li incßaß us xnaßleb naxsach xcuanquil lix bêlom.

⁵Hugsanir réttlátra stefna að rétti, en ráðagjörðir óguðlegra að svikum.

⁵Eb li tîqueb xchßôl junes li us nequeßxcßoxla. Abanan li incßaß useb xnaßleb junes balakßic nequeßxcßoxla.

⁶Orð óguðlegra brugga banaráð, en munnur hreinskilinna frelsar þá.

⁶Li âtin li nequeßxye li incßaß useb xnaßleb, aßan chanchan jun li raßal re camsînc. Abanan li âtin li nequeßxye li tîqueb xchßôl, aßan nacoloc.

⁷Óguðlegir kollsteypast og eru eigi framar til, en hús réttlátra stendur.

⁷Eb li incßaß useb xnaßleb teßsachekß ruheb ut teßosokß chi junaj cua. Abanan eb li tîqueb xchßôl cuânkeb chi junelic, joß eb ajcuiß li ralal xcßajol.

⁸Manninum verður hrósað eftir vitsmunum hans, en sá sem er rangsnúinn í hjarta, verður fyrirlitinn.

⁸Li ani cuan xnaßleb naqßueheß xlokßal. Abanan li incßaß useb xnaßleb nequeßtzßektânâc.

⁹Betra er að láta lítið yfir sér og hafa þjón en að berast mikið á og hafa ekki ofan í sig.

⁹Kßaxal us nak tocßanjelak re nak cuânk cßaßru ke usta totzßektânâk, chiru nak takanimobresi kib ut mâcßaßak katzacaêmk.

¹⁰Hinn réttláti er nærgætinn um þörf skepna sinna, en hjarta óguðlegra er hart.

¹⁰Li ani tîc xchßôl naxnau xrabaleb lix xul. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß nequeßril xtokßobâl ru.

¹¹Sá sem yrkir land sitt, mettast af brauði, en sá sem sækist eftir hégómlegum hlutum, er óvitur.

¹¹Li ani naxqßue xchßôl chi âuc tâcuânk nabal lix tzacaêmk. Abanan li ani nequeßxic xchßôl chirix li mâcßaß na-oc cuiß mâcßaßeb xnaßleb.

¹²Hinn óguðlegi ágirnist feng hinna vondu, en rót réttlátra er varanleg.

¹²Li tîqueb xchßôl cßojcßôqueb xchßôl saß xbên li tîquilal. Abanan li incßaß useb xnaßleb junes li incßaß us nequeßxrahi ru xbânunquil.

¹³Yfirsjón varanna er ill snara, en hinn réttláti bjargast úr nauðum.

¹³Eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxbok raylal saß xbêneb riqßuin li ticßtißic nequeßxbânu. Abanan eb li tîqueb xchßôl nequeßxnau xcolbal ribeb chiru li raylal.

¹⁴Af ávexti munnsins mettast maðurinn gæðum, og það sem hendur hans hafa öðrum gjört, kemur aftur yfir hann.

¹⁴Li junjûnk tixcßul xkßajcâmunquil aß yal chanru lix yehom xbânuhom. Ut tixcßul lix tojbal aß yal chanru lix naßleb.

¹⁵Afglapanum finnst sinn vegur réttur, en vitur maður hlýðir á ráð.

¹⁵Li ani mâcßaß xnaßleb naxcßoxla nak us yô chixbânunquil. Abanan li cuan xnaßleb naxqßue saß xchßôl li naßleb naqßueheß re.

¹⁶Gremja afglapans kemur þegar í ljós, en kænn maður dylur smán sína.

¹⁶Li ani mâcßaß xnaßleb saß junpât najoskßoß. Abanan li ani cuan xnaßleb mâcßaß naraj re usta nahobeß.

¹⁷Sá sem segir sannleikann hispurslaust, mælir fram það sem rétt er, en falsvotturinn svik.

¹⁷Li ani tîc xchßôl naxye li yâl nak naxic chi âtinac chirix li ras rîtzßin. Abanan eb li incßaß tîqueb xchßôl incßaß nequeßxye li yâl nak nequeßxic chi âtinac chirixeb li ras rîtzßin.

¹⁸Þvaður sumra manna er sem spjótsstungur, en tunga hinna vitru græðir.

¹⁸Cuanqueb li nequeßâtinac chi incßaß nequeßxcßoxla li cßaßru nequeßxye. Ut li âtin li nequeßxye ra nanak cuiß. Abanan li âtin li nequeßxye li cuanqueb xnaßleb, aßan naxcßojob xchßôl li ani ra saß xchßôl.

¹⁹Sannmálar varir munu ávallt standast, en lygin tunga aðeins stutta stund.

¹⁹Li ani naxye li yâl tâcuânk chi junelic. Abanan li ani naticßtißic incßaß najt tâcuânk.

²⁰Yfir svikum búa þeir, er illt brugga, en gleði valda þeir, er ráða til friðar.

²⁰Eb li incßaß useb xnaßleb, junes balakßic nequeßxcßoxla. Abanan li châbileb xnaßleb junelic saheb saß xchßôl chixtenkßanquil li ras rîtzßin chi cuânc saß usilal.

²¹Réttlátum manni ber aldrei böl að hendi, en óhamingja hleðst á óguðlega.

²¹Mâ jun chßaßajquilal teßxcßul li tîqueb xchßôl. Abanan li incßaß useb xnaßleb tâchâlk chixjunil li chßaßajquilal saß xbêneb.

²²Lygavarir eru Drottni andstyggð, en þeir sem sannleik iðka, eru yndi hans.

²²Li Kâcuaß xicß narileb li nequeßticßtißic. Abanan nasahoß riqßuineb li nequeßxye li yâl.

²³Kænn maður fer dult með þekking sína, en hjarta heimskingjanna fer hátt með flónsku sína.

²³Li ani cuan xnaßleb incßaß naxnimobresi rib xban nak cuan xnaßleb: Abanan li mâcßaßeb xnaßleb nequeßxcßutbesi nak mâcßaß xnaßleb.

²⁴Hönd hinna iðnu mun drottna, en hangandi höndin verður vinnuskyld.

²⁴Li ani nacuulac chiru trabajic, aßan chic tâtaklânk. Abanan li ani incßaß nacuulac chiru trabajic, aßan tâcanâk rubel xcuanquil li ani nataklan.

²⁵Hugsýki beygir manninn, en vingjarnlegt orð gleður hann.

²⁵Li rahil chßôlej natacuasin, abanan li châbil âtin naxqßue sahil chßôlej.

²⁶Hinum réttláta vegnar betur en öðrum, en vegur óguðlegra leiðir þá í villu.

²⁶Li ani tîc xchßôl naxtenkßa li ras rîtzßin chixtaubal li us. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxqßue li ras rîtzßin chi tßanecß.

²⁷Letinginn nær ekki villibráðinni, en iðnin er manninum dýrmætur auður.Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.

²⁷Li ani nacuulac chiru cßanjelac tâcuânk cßaßru re. Ut li ani incßaß nacuulac chiru cßanjelac incßaß tâcuânk cßaßru re.Li ani nacuan saß tîquilal tâcuânk xyußam. Ut li ani incßaß us xnaßleb, aßan tâcâmk.

²⁸Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.

²⁸Li ani nacuan saß tîquilal tâcuânk xyußam. Ut li ani incßaß us xnaßleb, aßan tâcâmk.