¹Til söngstjórans. Davíðssálmur. Drottinn, þú rannsakar og þekkir mig.

¹At Kâcuaß, lâat xanau chanru innaßleb. Lâat xanau chanru lin cßaßux.

²Hvort sem ég sit eða stend, þá veist þú það, þú skynjar hugrenningar mínar álengdar.

²Lâat nacacuil chixjunil li ninbânu. Usta najt cuanquin, lâat nacanau chixjunil li yôquin chixcßoxlanquil.

³Hvort sem ég geng eða ligg, þá athugar þú það, og alla vegu mína gjörþekkir þú.

³Lâat nacanau jokße nincßanjelac ut jokße ninhilan. Nacaqßue retal chixjunil li cßaßru ninbânu.

⁴Því að eigi er það orð á tungu minni, að þú, Drottinn, þekkir það eigi til fulls.

⁴Toj mâjiß na-el chi xtzßûmal cue li cuâtin, ac xanau chixjunil li cßaßru tinye.

⁵Þú umlykur mig á bak og brjóst, og hönd þína hefir þú lagt á mig.

⁵Lâat junelic cuancat cuiqßuin. Cuancat chicuix ut cuancat chicuu ut cuan lâ cuukß saß inbên.

⁶Þekking þín er undursamlegri en svo, að ég fái skilið, of háleit, ég er henni eigi vaxinn.

⁶Cßajoß lâ naßleb ut kßaxal lokß xcßoxlanquil. Mâ jokße tintau ru chixjunil li nacacßoxla lâat.

⁷Hvert get ég farið frá anda þínum og hvert flúið frá augliti þínu?

⁷At Kâcuaß, ¿ma târûk ta biß tinxic chi najt chiru lâ Santil Musikß? ¿Ma târûk ta biß tinêlelik châcuu lâat?

⁸Þótt ég stigi upp í himininn, þá ertu þar, þótt ég gjörði undirheima að hvílu minni, sjá, þú ert þar.

⁸Cui tinxic saß choxa, aran cuancat lâat. Ut cui tinxic saß xnaßajeb li camenak aran ajcuiß cuancat chak lâat. Yalak bar tinxic, lâat cuânkat aran.

⁹Þótt ég lyfti mér á vængi morgunroðans og settist við hið ysta haf,

⁹Cui ta târûk tinye raj re li ikß nak tinixcßam toj jun pacßal li palau, aran ajcuiß cuancat lâat.

¹⁰einnig þar mundi hönd þín leiða mig og hægri hönd þín halda mér.

¹⁰Riqßuin lâ nim ukß tinâchßilo ut tinâtenkßa.

¹¹Og þótt ég segði: ,,Myrkrið hylji mig og ljósið í kringum mig verði nótt,``

¹¹Ut cui tinyal xmukbal cuib saß li kßojyîn, mâmin târûk. Tinâcuil ajcuiß xban nak mâcßaß kßojyîn châcuu.

¹²þá myndi þó myrkrið eigi verða þér of myrkt og nóttin lýsa eins og dagur, myrkur og ljós eru jöfn fyrir þér.

¹²Châcuu lâat mâcßaß kßojyîn. Chixjunil cutan saken châcuu. Juntakßêt li kßojyîn ut li cutan châcuu lâat.

¹³Því að þú hefir myndað nýru mín, ofið mig í móðurlífi.

¹³Lâat xinâyoßobtesi. Xaqßue inyußam nak toj mâjiß ninyoßla saß ruchichßochß.

¹⁴Ég lofa þig fyrir það, að ég er undursamlega skapaður, undursamleg eru verk þín, það veit ég næsta vel.

¹⁴Tatinlokßoni riqßuin chixjunil li xabânu nak xinâyoßobtesi. Cßajoß xchakßal ru chixjunil li xabânu. Nasach inchßôl chirilbal.

¹⁵Beinin í mér voru þér eigi hulin, þegar ég var gjörður í leyni, myndaður í djúpum jarðar.

¹⁵Lâat ac xanau nak cuanquin nak toj cuanquin riqßuin lin naß. Moco mukmûquin ta châcuu usta toj mâjiß ninyoßla saß ruchichßochß.

¹⁶Augu þín sáu mig, er ég enn var ómyndað efni, ævidagar voru ákveðnir og allir skráðir í bók þína, áður en nokkur þeirra var til orðinn.

¹⁶Chalen nak toj mâjiß ninyoßla, ac chßolchßo châcuu chanru lin yußam. Ac tzßîbanbil retalil âban jokße tinyoßlâk ut jokße tincâmk.

¹⁷En hversu torskildar eru mér hugsanir þínar, ó Guð, hversu stórkostlegar eru þær allar samanlagðar.

¹⁷At inDios, cßajoß nak nacatcßoxlac chicuix ut kßaxal lokß nak niquinâcßoxla.

¹⁸Ef ég vildi telja þær, væru þær fleiri en sandkornin, ég mundi vakna og vera enn með hugann hjá þér.

¹⁸Incßaß naru rajlanquil jarub sut nacaqßue âcßaßux chicuix, joß li cocß ru li samaib incßaß naru rajlanquil. Nak na-aj cuu toj yôcat ajcuiß chi cßoxlac chicuix.

¹⁹Ó að þú, Guð, vildir fella níðingana. Morðingjar! Víkið frá mér.

¹⁹At inDios, chasacheb taxak ruheb li incßaß useb xnaßleb, ut cheßxcanabak ta inchßißchßißinquil eb laj camsinel.

²⁰Þeir þrjóskast gegn þér með svikum og leggja nafn þitt við hégóma.

²⁰Eb li cuînk aßan nacateßxmajecua ut nequeßxpatzß lâ cßabaß chi mâcßaß rajbal.

²¹Ætti ég eigi, Drottinn, að hata þá, er hata þig, og hafa viðbjóð á þeim, er rísa gegn þér?

²¹At nimajcual Dios, lâin xicß nequeßcuil li xicß nequeßiloc âcue. Cßajoß nak nachal injoskßil chi rilbaleb li nequeßxkßetkßeti ribeb châcuu.

²²Ég hata þá fullu hatri, þeir eru orðnir óvinir mínir.

²²Nintzßektâna eb li xicß nequeßiloc âcue. Lâin ninnau nak xicß ajcuiß niquineßril lâin.

²³Prófa mig, Guð, og þekktu hjarta mitt, rannsaka mig og þekktu hugsanir mínar,og sjá þú, hvort ég geng á glötunarvegi, og leið mig hinn eilífa veg.

²³At inDios, chacuil taxak chanru lin cßaßux châcuu. Chayal taxak cuix re nak tânau chanru lin naßleb.Chaqßue taxak retal ma cuan li mâusilal yôquin chixbânunquil. Chinâberesi re nak toxintau li junelic yußam.

²⁴og sjá þú, hvort ég geng á glötunarvegi, og leið mig hinn eilífa veg.

²⁴Chaqßue taxak retal ma cuan li mâusilal yôquin chixbânunquil. Chinâberesi re nak toxintau li junelic yußam.