¹Til söngstjórans. Davíðssálmur.

¹Us xak re li ani natokßoban ruheb li nebaß li tenkßâc nequeßraj xban nak aßan tâtenkßâk xban li Kâcuaß saß xkßehil li raylal.

²Sæll er sá er gefur gaum að bágstöddum, á mæðudeginum bjargar Drottinn honum.

²Li Kâcuaß, aßan tâilok re ut aßan tâcolok re. Tixqßue xsahil xchßôl saß ruchichßochß ut incßaß tixcanab saß rukßeb li xicß nequeßiloc re.

³Drottinn varðveitir hann og lætur hann njóta lífs og sælu í landinu. Og eigi ofurselur þú hann græðgi óvina hans.

³Li Kâcuaß tâqßuehok xmetzßêu nak cuan saß raylal. Tixsukßisi chokß xcacuilal lix yajel.

⁴Drottinn styður hann á sóttarsænginni, þegar hann er sjúkur, breytir þú beð hans í hvílurúm.

⁴Lâin xinye re li Kâcuaß: —At Kâcuaß, chacuuxtâna taxak cuu. Usta xinmâcob châcuu, chinâqßuirtesi taxak.

⁵Ég sagði: ,,Ver mér náðugur, Drottinn, lækna sál mína, því að ég hefi syndgað móti þér.``

⁵Eb li xicß nequeßiloc cue nequeßxtzßâma li incßaß us saß inbên ut nequeßxye: ¿Jokße tâcâmk re nak incßaß chic tâpatzßekß xcßabaß? chanqueb.

⁶Óvinir mínir biðja mér óbæna: ,,Hvenær skyldi hann deyja og nafn hans hverfa?``

⁶Nequeßchal chicuilbal abanan yal xcab rix xchßôleb. Yal xqßuebal cuetal nequeßchal nak nequeßcßulun chicuilbal. Ut nak nequeßel cuiqßuin nequeßoc chi âtinac chicuix saß be.

⁷Og ef einhver kemur til þess að vitja mín, talar hann tál. Hjarta hans safnar að sér illsku, hann fer út og lætur dæluna ganga.

⁷Nequeßxchßutub ribeb li xicß nequeßiloc cue ut nequeßâtinac chicuix. Nequeßxcßoxla nak yôquin chixcßulbal li raylal xban li mâc xinbânu.

⁸Allir hatursmenn mínir hvískra um mig, þeir hyggja á illt mér til handa:

⁸Nequeßxye nak incßaß us xinbânu. Joßcan nak yôquin xcßulbal chi joßcan. Nim xyajel. Aßan tâcâmk. Incßaß chic tâusâk, chanqueb.

⁹,,Hann er altekinn helsótt, hann er lagstur og rís eigi upp framar.``

⁹Li tzßakal cuamîg xinixtzßektâna ajcuiß, li tzßakal cuamîg li cßojcßo raj inchßôl riqßuin. Xinixtzßektâna li cuamîg li quicuaßac cuochben.

¹⁰Jafnvel sá er ég lifði í sátt við, sá er ég treysti, sá er etið hefir af mat mínum, lyftir hæl sínum í móti mér.

¹⁰Abanan lâat, at Kâcuaß, chacuuxtâna taxak cuu, ut chaqßue taxak incacuilal re nak tebinqßue chixtojbaleb xmâc.

¹¹En þú, Drottinn, ver mér náðugur og lát mig aftur rísa á fætur, að ég megi endurgjalda þeim.

¹¹Incßaß taxak teßnumtâk saß inbên li xicß nequeßiloc cue re nak tinnau nak lâat sa âchßôl cuiqßuin.

¹²Af því veit ég, að þú hefir þóknun á mér, að óvinur minn hlakkar ekki yfir mér.Vegna sakleysis míns hélst þú mér uppi og lætur mig standa frammi fyrir augliti þínu að eilífu. _________ [ (Psalms 41:14) Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, frá eilífð til eilífðar. Amen. Amen. ]

¹²At Kâcuaß, lâat nacanau nak yôquin chixbânunquil li us châcuu. Ninnau nak lâat tattenkßânk cue ut cuânkat cuiqßuin chi junelic.—Lokßoninbil taxak li Kâcuaß, lix Dioseb laj Israel, chi junelic kße cutan. Joßcan taxak.

¹³Vegna sakleysis míns hélst þú mér uppi og lætur mig standa frammi fyrir augliti þínu að eilífu. _________ [ (Psalms 41:14) Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, frá eilífð til eilífðar. Amen. Amen. ]

¹³Lokßoninbil taxak li Kâcuaß, lix Dioseb laj Israel, chi junelic kße cutan. Joßcan taxak.