¹Ljóðaljóðin, eftir Salómon.

¹Aßan aßin li lokßlaj bich li quixtzßîba li rey Salomón.

²Hann kyssi mig kossi munns síns, því að ást þín er betri en vín.

²Tâcuutzß taxak cuu xban nak lâ rahom, aßan kßaxal lokß chicuu chiru li vino.

³Yndislegur ilmur er af smyrslum þínum, nafn þitt eins og úthellt olía, þess vegna elska meyjarnar þig.

³Kßaxal sa rutzßbal li sununquil ban nacacuocsi. Ut lâ cßabaß chanchan li sununquil ban. Joßcan nak eb li tukß ix nacateßxra.

⁴Drag mig á eftir þér! Við skulum flýta okkur! Konungurinn leiði mig í herbergi sín! Fögnum og gleðjumst yfir þér, vegsömum ást þína meir en vín _ með réttu elska þær þig!

⁴Chinâcßam châcuix chi junpât. Lâatak lin rey. Chinâcßam saß lâ cuochoch. Chisahokß taxak kachßôl saß cuibal. Nacuaj nak tinâra. Aßan li kßaxal lokß chiru li vino. Xban nak kßaxal nim lâ rahom, joßcan nak cateßxra li tukß ix.

⁵Svört er ég, og þó yndisleg, þér Jerúsalemdætur, sem tjöld Kedars, sem tjalddúkar Salómons.

⁵Ex ixk aj Jerusalén, lâin kßek caßchßin intibel, abanan chßinaßusin. Lin kßekal chanchan xkßekal li muhebâl aran Cedar. Ut lin chßinaßusal chanchan xchßinaßusal li tßicr li cuan saß rochoch laj Salomón.

⁶Takið ekki til þess, að ég er svartleit, því að sólin hefir brennt mig. Synir móður minnar reiddust mér, þeir settu mig til að gæta víngarða _ míns eigin víngarðs hefi ég eigi gætt.

⁶Mêqßue retal lin kßekal. Li sakße quicßatoc cue. Joßcan nak kßek nincßutun. Queßjoskßoß cuiqßuin li cuas ut quineßxqßue chi trabajic saß xnaßaj lix uvas. Joßcan nak incßaß xcuil cuib chi us.

⁷Seg mér, þú sem sál mín elskar, hvar heldur þú hjörð þinni til haga, hvar bælir þú um hádegið? Því að hví skal ég vera eins og villuráfandi hjá hjörðum félaga þinna?

⁷At cuînk, lâin nacatinra. Ye cue bar nacacßam lâ quetômk re teßcuaßak. ¿Bar nacaqßueheb chi hilânc cuaßleb? ¿Cßaßut nak tento nak tinbeni cuib châsicßbal saß lix naßajeb lix quetômkeb laj ilol xul?

⁸Ef þú veist það eigi, þú hin fegursta meðal kvenna, þá far þú og rek för hjarðarinnar og hald kiðum þínum til haga hjá kofum hirðanna.

⁸Lâat li kßaxal chßinaßusat saß xyânkeb chixjunileb li ixk. Cui incßaß nacanau li naßajej li nincßameb cuiß lin quetômk, tâqßue retal bar xeßnumeß cuiß li quetômk ut tâqßueheb lâ chibât nachß riqßuineb lix muhebâleb laj ilol quetômk.

⁹Við hryssurnar fyrir vagni Faraós líki ég þér, vina mín.

⁹At ixk, cßajoß nak nacatinra. Nacatinjuntakßêta riqßuineb li châbil ixki cacuây li nequeßquelon re lix carruajeb laj faraón.

¹⁰Yndislegar eru kinnar þínar fléttum prýddar, háls þinn undir perluböndum.

¹⁰Cßajoß xchßinaßusal lix co âcue. Chßinaßus li caßxic nacacuocsi. Ut cßajoß xchßinaßusal lâ cux nacßutun riqßuin lâ kßol.

¹¹Gullfestar viljum vér gjöra þér, settar silfurhnöppum.

¹¹Takayîb lâ caßxic riqßuin tzßakal oro ut takaqßue xsahob ru riqßuin plata.

¹²Meðan konungurinn hvíldi á legubekk sínum, lagði ilminn af nardussmyrslum mínum.

¹²Lin rey chunchu chire li mêx. Ut li naßajej xnujâc riqßuin xbôc lin sununquil ban nardo.

¹³Unnusti minn er sem myrrubelgur, sem hvílist milli brjósta mér.

¹³Li cuînk li ninra, aßan chanchan li xsununquil li mirra li ninqßue saß xyânk lin tuß.

¹⁴Kypur-ber er unnusti minn mér, úr víngörðunum í Engedí.

¹⁴Li cuînk li ninra, aßan chanchan xchßinaßusal li utzßußuj alheña, li cuan saß lix naßaj li uvas aran En-gadi.

¹⁵Hversu fögur ertu, vina mín, hversu fögur ertu! Augu þín eru dúfuaugu.

¹⁵At ixk, nacatinra. Cßajoß xchakßal âcuu. Kßaxal chßinaßus li xnakß âcuu. Chanchan xchßinaßusal cuib li mucuy.

¹⁶Hversu fagur ertu, unnusti minn, já indæll. Já, iðgræn er hvíla okkar.Bjálkarnir í húsi okkar eru sedrusviðir, þiljur okkar kýprestré.

¹⁶At cuînk, kßaxal nacatinra. Cßajoß xchakßal âcuu. Nasahoß inchßôl âcuiqßuin. Li kanaßaj bar tohilânk cuiß utzßußujinbil ru.Li châbil cheß chacalteß, aßan chanchan lix tzßambahil li kochoch. Ut li ciprés, aßan chanchan li xbên li kochoch.

¹⁷Bjálkarnir í húsi okkar eru sedrusviðir, þiljur okkar kýprestré.

¹⁷Li châbil cheß chacalteß, aßan chanchan lix tzßambahil li kochoch. Ut li ciprés, aßan chanchan li xbên li kochoch.