1Sjá, allt þetta hefir auga mitt séð og eyra mitt heyrt og sett það á sig.
1Se, alt sammen har mitt øie sett, mitt øre hørt og merket sig.
2Það sem þér vitið, það veit ég líka, ekki stend ég yður að baki.
2Det I vet, vet også jeg; jeg står ikke tilbake for eder.
3En ég vil tala til hins Almáttka og mig langar til að þreyta málsókn við Guð.
3Men jeg vil tale til den Allmektige, og jeg har lyst til å rettferdiggjøre mig for Gud.
4Því að sannlega samtvinnið þér lygar og eruð gagnslausir gutlarar allir saman.
4Men I spinner løgn sammen, I er alle dårlige læger.
5Ó að þér vilduð steinþegja, þá mætti meta yður það til mannvits.
5Gid I vilde tie stille! Det skulde bli regnet eder til visdom.
6Heyrið átölur mínar og hlustið á ásakanir vara minna.
6Hør nu på min tilrettevisning og merk på refselsene fra mine leber!
7Viljið þér mæla það, sem rangt er, Guði til varnar, og honum til varnar mæla svik?
7Vil I tale urett til forsvar for Gud, og vil I til hans forsvar tale svik?
8Viljið þér draga taum hans, eða viljið þér taka málstað Guðs?
8Vil I ta hans parti, eller vil I være sakførere for Gud?
9Ætli það fari vel, þegar hann rannsakar yður, eða ætlið þér að leika á hann, eins og leikið er á menn?
9Vil det gå eder godt når han ransaker eder, eller vil I narre ham, som en narrer et menneske?
10Nei, hegna, hegna mun hann yður, ef þér eruð hlutdrægir í leyni.
10Han vil tukte eder, om I i lønndom tar parti for ham.
11Hátign hans mun skelfa yður, og ógn hans mun falla yfir yður.
11Vil ikke hans høihet forferde eder, og redselen for ham falle over eder?
12Spakmæli yðar eru ösku-orðskviðir, vígi yðar eru leirvígi.
12Eders tankesprog er askesprog; eders skanser* blir til skanser av ler. / {* d.e. bevisgrunner.}
13Þegið og látið mig í friði, þá mun ég mæla, og komi yfir mig hvað sem vill.
13Ti, la mig være, så jeg kan tale, så får det komme over mig hvad det vil!
14Ég stofna sjálfum mér í hættu og legg lífið undir.
14Hvorfor skulde jeg bære mitt kjøtt mellem mine tenner*? Jeg vil legge mitt liv i min hånd**. / {* søke å redde mitt liv.} / {** sette det på spill.}
15Sjá, hann mun deyða mig _ ég bíð hans, aðeins vil ég verja breytni mína fyrir augliti hans.
15Se, han vil drepe mig - jeg venter på ham; jeg vil bare rettferdiggjøre mine veier for hans åsyn.
16Það skal og verða mér til sigurs, því að guðlaus maður kemur ekki fyrir auglit hans.
16Også det skal bli mig til frelse; for ingen gudløs kommer for hans åsyn.
17Hlýðið því gaumgæfilega á ræðu mína, og vörn mín gangi yður í eyru.
17Hør da nøie på mitt ord og la min forklaring trenge inn i eders ører!
18Sjá, ég hefi undirbúið málið, ég veit, að ég verð dæmdur sýkn.
18Se, jeg har saken i orden; jeg vet jeg skal få rett.
19Hver er sá, er deila vilji við mig? þá skyldi ég þegja og gefa upp andann.
19Hvem er den som vil gå i rette med mig? Ja, da vil jeg tie og opgi ånden.
20Tvennt mátt þú, Guð, ekki við mig gjöra, þá skal ég ekki fela mig fyrir augliti þínu.
20Bare to ting må du ikke gjøre mot mig, da skal jeg ikke skjule mig for ditt åsyn:
21Tak hönd þína burt frá mér, og lát ekki skelfing þína hræða mig.
21Ta din hånd bort fra mig, og la ikke dine redsler forferde mig!
22Kalla því næst, og mun ég svara, eða ég skal tala, og veit þú mér andsvör í móti.
22Så kall da, og jeg skal svare; eller la mig tale, og svar du mig!
23Hversu margar eru þá misgjörðir mínar og syndir? Kunngjör mér afbrot mín og synd mína!
23Hvor mange misgjerninger og synder har jeg? La mig få vite min brøde og min synd!
24Hvers vegna byrgir þú auglit þitt og ætlar, að ég sé óvinur þinn?
24Hvorfor skjuler du ditt åsyn og holder mig for din fiende?
25Ætlar þú að skelfa vindþyrlað laufblað og ofsækja þurrt hálmstrá,
25Vil du skremme et bortblåst blad og forfølge det tørre strå? -
26er þú dæmir mér beiskar kvalir og lætur mig erfa misgjörðir æsku minnar,
26siden du idømmer mig så hårde lidelser og lar mig arve min ungdoms misgjerninger
27er þú setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína og markar hring kringum iljar mínar?_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.
27og setter mine føtter i stokken og vokter på alle mine veier og drar en ring om mine fotsåler,
28_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.
28og dette gjør du mot en som tæres bort som makk-ett tre, som et klædebon møllet har ett.