1Til söngstjórans. Liljulag. Asafs-vitnisburður. Sálmur.
1Til sangmesteren; efter "Liljer"*; et vidnesbyrd av Asaf; en salme. / {* SLM 45, 1.}
2Hirðir Ísraels, hlýð á, þú sem leiddir Jósef eins og hjörð, þú sem ríkir uppi yfir kerúbunum, birst þú í geisladýrð.
2Israels hyrde, vend øret til, du som fører Josef som en hjord! Du som troner over kjerubene, åpenbar dig i herlighet!
3Tak á mætti þínum frammi fyrir Efraím, Benjamín og Manasse og kom oss til hjálpar!
3Vekk op ditt velde for Efra'im og Benjamin og Manasse, og kom oss til frelse!
4Guð, snú oss til þín aftur og lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast.
4Gud, reis oss op igjen, og la ditt åsyn lyse, så vi blir frelst!
5Drottinn, Guð hersveitanna, hversu lengi ætlar þú að vera reiður þrátt fyrir bænir lýðs þíns?
5Herre, Gud, hærskarenes Gud hvor lenge har du latt din vrede ryke uten å ense ditt folks bønn!
6Þú hefir gefið þeim tárabrauð að eta og fært þeim gnægð tára að drekka.
6Du har gitt dem tårebrød å ete og tårer å drikke i fullt mål.
7Þú hefir gjört oss að þrætuefni nágranna vorra, og óvinir vorir gjöra gys að oss.
7Du gjør oss til en trette for våre naboer, og våre fiender spotter med lyst.
8Guð hersveitanna leið oss aftur til þín og lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast.
8Gud, hærskarenes Gud, reis oss op igjen, og la ditt åsyn lyse, så vi blir frelst!
9Þú kipptir upp vínvið úr Egyptalandi, stökktir burt þjóðum, en gróðursettir hann,
9Et vintre tok du op fra Egypten, du drev hedningefolk ut og plantet det.
10þú rýmdir til fyrir honum, hann festi rætur og fyllti landið.
10Du ryddet op for det, og det festet sine røtter og fylte landet.
11Fjöllin huldust í skugga hans og sedrustré Guðs af greinum hans.
11Fjell blev skjult av dets skygge, og Guds sedrer av dets grener.
12Hann breiddi út álmur sínar til hafsins og teinunga sína til Fljótsins.
12Det strakte ut sine grener til havet og sine skudd bort imot elven.
13Hví hefir þú brotið niður múrveggina um hann, svo að allir vegfarendur tína berin?
13Hvorfor har du revet ned dets hegn, så alle de som går forbi på veien, plukker av det?
14Skógargeltirnir naga hann, og öll dýr merkurinnar bíta hann.
14Svinet fra skogen gnager på det, og hvad som rører sig på marken, eter av det.
15Guð hersveitanna, æ, snú þú aftur, lít niður af himni og sjá og vitja vínviðar þessa
15Gud, hærskarenes Gud, vend tilbake, sku ned fra himmelen og se og ta dig av dette vintre
16og varðveit það sem hægri hönd þín hefir plantað, og son þann, er þú hefir styrkvan gjört þér til handa.
16og vern om det som din høire hånd har plantet, og om den sønn du har utvalgt dig!
17Hann er brenndur í eldi og upphöggvinn, fyrir ógnun auglitis þíns farast þeir.
17Det er brent med ild, det er avhugget; for ditt åsyns trusel går de under.
18Lát hönd þína hvíla yfir manninum við þína hægri hönd, yfir mannsins barni, er þú hefir styrkvan gjört þér til handa,þá skulum vér eigi víkja frá þér. Viðhald lífi voru, þá skulum vér ákalla nafn þitt. [ (Psalms 80:20) Drottinn, Guð hersveitanna, snú oss til þín aftur, lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast. ]
18La din hånd være over den mann som er ved din høire hånd, over den menneskesønn du har utvalgt dig,
19þá skulum vér eigi víkja frá þér. Viðhald lífi voru, þá skulum vér ákalla nafn þitt. [ (Psalms 80:20) Drottinn, Guð hersveitanna, snú oss til þín aftur, lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast. ]
19så vil vi ikke vike fra dig! Gjør oss levende igjen, så vil vi påkalle ditt navn!
20Herre, Gud, hærskarenes Gud, reis oss op igjen, la ditt åsyn lyse, så vi blir frelst!