1Davíð flutti Drottni orð þessa ljóðs, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.
1I mówił Dawid Panu słowa tej pieśni w on dzieó, gdy go wybawił Pan z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saulowej.
2Hann mælti: Drottinn er bjarg mitt og vígi, hann er sá sem hjálpar mér.
2I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.
3Guð minn er hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín og hæli, frelsari minn, sem frelsar mig frá ofbeldi.
3Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
4Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
4Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
5Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.
6snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.
7Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Í helgidómi sínum heyrði hann raust mína, óp mitt barst til eyrna honum.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
8Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður.
8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
9Reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogieó z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.
10Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
11Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
12Hann gjörði myrkrið í kringum sig að skýli, regnsortann og skýþykknið.
12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
13Frá ljómanum fyrir honum flugu hagl og eldglæringar.
13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.
14Drottinn þrumaði af himni, hinn hæsti lét raust sína gjalla.
14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
15Hann skaut örvum sínum og tvístraði þeim, lét eldingarnar leiftra og hræddi þá.
15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.
16Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnum Drottins, fyrir andgustinum úr nösum hans.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Paóskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
17Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
18Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
18Wybawił mię od nieprzyjaciela mego potężnego, od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
19Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
19Uprzedzili mię w dzieó utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
20Hann leiddi mig út á víðlendi, hann frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
20I wywiódł mię na przestrzeóstwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
21Drottinn fór með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna galt hann mér,
21Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,
22því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
22Gdyżem strzegł dróg Paóskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.
23Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum og frá boðorðum hans hefi ég ekki vikið.
23Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.
24Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
24A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.
25Drottinn galt mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
25Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.
26Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
26Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.
27gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
27Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.
28Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir alla hrokafulla niðurlúta.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
29Já, þú ert lampi minn, Drottinn, Guð minn lýsir mér í myrkrinu.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
30Fyrir þína hjálp hleyp ég yfir virkisgrafir, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
30Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.
31Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er skírt. Skjöldur er hann öllum þeim, sem leita hælis hjá honum.
31Droga Boża jest doskonała, wyrok Paóski nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
32Því að hver er Guð, nema Drottinn, og hver er hellubjarg, utan vor Guð?
32Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?
33Sá Guð, sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan.
33Bóg jest mocą moją w wojsku, on czyni doskonałą drogę moję.
34Hann gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum.
34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
35Hann æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
35Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.
36Þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
36Albowiem dałeś mi tarcz zbawienia mego, a w cichości twojej rozmnożyłeś mię.
37Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum og ökklar mínir riðuðu ekki.
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
38Ég elti óvini mína og náði þeim, og sneri ekki aftur fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
38Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.
39Ég gjöreyddi þeim og molaði þá sundur, svo að þeir risu ekki upp framar og hnigu undir fætur mér.
39I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.
40Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
40Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.
41Þú lést mig sjá bak óvina minna, þeim eyddi ég, sem hata mig.
41Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.
42Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
43Ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem skarn á strætum.
43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
44Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna. Lýður, sem ég þekkti ekki, þjónar mér.
44Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.
45Framandi menn smjaðra fyrir mér, óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér.
45Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.
46Framandi menn dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
46Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.
47Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns!
47Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.
48Þú Guð, sem veittir mér hefndir og braust þjóðir undir mig,
48Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.
49sem hreifst mig úr höndum óvina minna og hófst mig yfir mótstöðumenn mína. Frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.
49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
50Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.
50Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
51Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.
51On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazaócem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.