1Til söngstjórans. Eftir Davíð, þjón Drottins, er flutti Drottni orð þessara ljóða, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.
1(Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawida, sługi Paóskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:)
2Hann mælti: Ég elska þig, Drottinn, þú styrkur minn.
2Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!
3Drottinn, bjarg mitt og vígi og frelsari minn, Guð minn, hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín!
3Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.
4Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
4Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
5Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.
6snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
7Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Hann heyrði raust mína í helgidómi sínum, og óp mitt barst til eyrna honum.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.
8Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður,
8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.
9reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.
10Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
11Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.
12Hann gjörði myrkur að skýli sínu, regnsorta og skýþykkni að fylgsni sínu allt um kring.
12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.
13Frá ljómanum fyrir honum brutust hagl og eldglæringar gegnum ský hans.
13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.
14Þá þrumaði Drottinn á himnum, og Hinn hæsti lét raust sína gjalla.
14I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.
15Hann skaut örvum sínum og tvístraði óvinum sínum, lét eldingar leiftra og hræddi þá.
15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.
16Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnun þinni, Drottinn, fyrir andgustinum úr nösum þínum.
16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.
17Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
17Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.
18Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
18Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
19Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
19Uprzedzili mię byli w dzieó utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
20Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
20Wywiódł mię na przestrzeóstwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.
21Drottinn fer með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna geldur hann mér,
21Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.
22því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
22Bom strzegł dróg Paóskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.
23Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum, og boðorðum hans þokaði ég eigi burt frá mér.
23Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.
24Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
24Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.
25Fyrir því galt Drottinn mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
25Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.
26Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
26Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.
27gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;
28Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir hrokafulla niðurlúta.
28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.
29Já, þú lætur lampa minn skína, Drottinn, Guð minn, þú lýsir mér í myrkrinu.
29Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.
30Því að fyrir þína hjálp brýt ég múra, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
30Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.
31Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er hreint, skjöldur er hann öllum þeim sem leita hælis hjá honum.
31Droga Boża doskonała jest; słowo Paóskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.
32Hver er Guð nema Drottinn, og hver er hellubjarg utan vor Guð?
32Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?
33Sá Guð sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan,
33On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.
34sem gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum,
34Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.
35sem æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
35Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.
36Og þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og hægri hönd þín studdi mig, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
36Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.
37Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum, og ökklar mínir riðuðu ekki.
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.
38Ég elti óvini mína og náði þeim og sneri ekki aftur, fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.
39Ég molaði þá sundur, þeir máttu eigi upp rísa, þeir hnigu undir fætur mér.
39Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.
40Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
40Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.
41Þú lést mig sjá bak óvina minna, og fjendum mínum eyddi ég.
41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.
42Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
42Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.
43Og ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem saur á strætum.
43I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.
44Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna, lýður sem ég þekkti ekki þjónar mér.
44Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.
45Óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér, útlendingar smjaðra fyrir mér.
45Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.
46Útlendingar dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
46Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.
47Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns,
47Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.
48sá Guð sem veitti mér hefndir og braut þjóðir undir mig,
48Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.
49sem hreif mig úr höndum óvina minna. Og yfir mótstöðumenn mína hófst þú mig, frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
49Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.
50Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
50Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.
51Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazaócowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.