¹Sem samverkamenn hans áminnum vér yður einnig, að þér látið ekki náð Guðs, sem þér hafið þegið, verða til einskis.

¹Y ASI nosotros, como ayudadores juntamente con él, os exhortamos también á que no recibáis en vano la gracia de Dios,

²Hann segir: Á hagkvæmri tíð bænheyrði ég þig, og á hjálpræðis degi hjálpaði ég þér. Nú er hagkvæm tíð, nú er hjálpræðis dagur.

²En tiempo aceptable te he oído, Y en día de salud te he socorrido: he aquí ahora el tiempo aceptable; he aquí ahora el día de salud:)

³Í engu viljum vér vera neinum til ásteytingar, til þess að þjónustan verði ekki fyrir lasti.

³No dando á nadie ningún escándalo, porque el ministerio nuestro no sea vituperado:

⁴Á allan hátt sýnum vér, að vér erum þjónar Guðs, með miklu þolgæði í þrengingum, í nauðum, í angist,

⁴Antes habiéndonos en todas cosas como ministros de Dios, en mucha paciencia, en tribulaciones, en necesidades, en angustias;

⁵undir höggum, í fangelsi, í upphlaupum, í erfiði, í vökum, í föstum,

⁵En azotes, en cárceles, en alborotos, en trabajos, en vigilias, en ayunos;

⁶með grandvarleik, með þekkingu, með langlyndi, með góðvild, með heilögum anda, með falslausum kærleika,

⁶En castidad, en ciencia, en longanimidad, en bondad, en Espíritu Santo, en amor no fingido;

⁷með sannleiksorði, með krafti Guðs, með vopnum réttlætisins til sóknar og varnar,

⁷En palabra de verdad, en potencia de Dios, en armas de justicia á diestro y á siniestro;

⁸í heiðri og vanheiðri, í lasti og lofi. Vér erum álitnir afvegaleiðendur, en erum sannorðir,

⁸Por honra y por deshonra, por infamia y por buena fama; como engañadores, mas hombres de verdad;

⁹óþekktir, en þó alþekktir, komnir í dauðann og samt lifum vér, tyftaðir og þó ekki deyddir,

⁹Como ignorados, mas conocidos; como muriendo, mas he aquí vivimos; como castigados, mas no muertos;

¹⁰hryggir, en þó ávallt glaðir, fátækir, en auðgum þó marga, öreigar, en eigum þó allt.

¹⁰Como doloridos, mas siempre gozosos; como pobres, mas enriqueciendo á muchos; como no teniendo nada, mas poseyéndolo todo.

¹¹Frjálslega tölum vér við yður, Korintumenn. Rúmt er um yður í hjarta voru.

¹¹Nuestra boca está abierta á vosotros, oh Corintios: nuestro corazón es ensanchado.

¹²Ekki er þröngt um yður hjá oss, en í hjörtum yðar er þröngt.

¹²No estáis estrechos en nosotros, mas estáis estrechos en vuestras propias entrañas.

¹³En svo að sama komi á móti, _ ég tala eins og við börn mín _, þá látið þér líka verða rúmgott hjá yður.

¹³Pues, para corresponder al propio modo (como á hijos hablo), ensanchaos también vosotros.

¹⁴Gangið ekki undir ósamkynja ok með vantrúuðum. Hvað er sameiginlegt með réttlæti og ranglæti? Hvaða samfélag hefur ljós við myrkur?

¹⁴No os juntéis en yugo con los infieles: porque ¿qué compañía tienes la justicia con la injusticia? ¿y qué comunión la luz con las tinieblas?

¹⁵Hver er samhljóðan Krists við Belíar? Hver hlutdeild er trúuðum með vantrúuðum?

¹⁵¿Y qué concordia Cristo con Belial? ¿ó qué parte el fiel con el infiel?

¹⁶Hvernig má sætta musteri Guðs við skurðgoð? Vér erum musteri lifanda Guðs, eins og Guð hefur sagt: Ég mun búa hjá þeim og ganga um meðal þeirra, og ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn.

¹⁶¿Y qué concierto el templo de Dios con los ídolos? porque vosotros sois el templo del Dios viviente, como Dios dijo: Habitaré y andaré en ellos; y seré el Dios de ellos, y ellos serán mi pueblo.

¹⁷Þess vegna segir Drottinn: Farið burt frá þeim, og skiljið yður frá þeim. Snertið ekki neitt óhreint, og ég mun taka yður að mérog ég mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur.

¹⁷Por lo cual Salid de en medio de ellos, y apartaos, dice el Señor, Y no toquéis lo inmundo; Y yo os recibiré,

¹⁸og ég mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur.

¹⁸Y seré á vosotros Padre, Y vosotros me seréis á mí hijos é hijas, dice el Señor Todopoderoso.