¹Davíð flutti Drottni orð þessa ljóðs, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.

¹Y HABLO David á Jehová las palabras de este cántico, el día que Jehová le había librado de la mano de todos sus enemigos, y de la mano de Saúl.

²Hann mælti: Drottinn er bjarg mitt og vígi, hann er sá sem hjálpar mér.

²Y dijo: Jehová es mi roca, y mi fortaleza, y mi libertador;

³Guð minn er hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín og hæli, frelsari minn, sem frelsar mig frá ofbeldi.

³Dios de mi roca, en él confiaré: Mi escudo, y el cuerno de mi salud, mi fortaleza, y mi refugio; Mi salvador, que me librarás de violencia.

⁴Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.

⁴Invocaré á Jehová, digno de ser loado. Y seré salvo de mis enemigos.

⁵Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,

⁵Cuando me cercaron ondas de muerte, Y arroyos de iniquidad me asombraron,

⁶snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.

⁶Me rodearon los dolores del infierno, Y me tomaron descuidado lazos de muerte.

⁷Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Í helgidómi sínum heyrði hann raust mína, óp mitt barst til eyrna honum.

⁷Tuve angustia, invoqué á Jehová, Y clamé á mi Dios: Y él oyó mi voz desde su templo; Llegó mi clamor á sus oídos.

⁸Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður.

⁸La tierra se removió, y tembló; Los fundamentos de los cielos fueron movidos, Y se estremecieron, porque él se airó.

⁹Reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.

⁹Subió humo de sus narices, Y de su boca fuego consumidor, Por el cual se encendieron carbones.

¹⁰Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.

¹⁰Y abajo los cielos, y descendió: Una oscuridad debajo de sus pies.

¹¹Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.

¹¹Subió sobre el querubín, y voló: Aparecióse sobre las alas del viento.

¹²Hann gjörði myrkrið í kringum sig að skýli, regnsortann og skýþykknið.

¹²Puso tinieblas alrededor de sí á modo de pabellones; Aguas negras y espesas nubes.

¹³Frá ljómanum fyrir honum flugu hagl og eldglæringar.

¹³Del resplandor de su presencia Se encendieron ascuas ardientes.

¹⁴Drottinn þrumaði af himni, hinn hæsti lét raust sína gjalla.

¹⁴Jehová tronó desde los cielos, Y el Altísimo dió su voz;

¹⁵Hann skaut örvum sínum og tvístraði þeim, lét eldingarnar leiftra og hræddi þá.

¹⁵Arrojó saetas, y desbaratólos; Relampagueó, y consumiólos.

¹⁶Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnum Drottins, fyrir andgustinum úr nösum hans.

¹⁶Entonces aparecieron los manantiales de la mar, Y los fundamentos del mundo fueron descubiertos, A la reprensión de Jehová, Al resoplido del aliento de su nariz.

¹⁷Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.

¹⁷Extendió su mano de lo alto, y arrebatóme, Y sacóme de copiosas aguas.

¹⁸Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.

¹⁸Libróme de fuertes enemigos, De aquellos que me aborrecían, los cuales eran más fuertes que yo.

¹⁹Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.

¹⁹Asaltáronme en el día de mi calamidad; Mas Jehová fué mi sostén.

²⁰Hann leiddi mig út á víðlendi, hann frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.

²⁰Sacóme á anchura; Libróme, porque puso su voluntad en mí.

²¹Drottinn fór með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna galt hann mér,

²¹Remuneróme Jehová conforme á mi justicia: Y conforme á la limpieza de mis manos, me dió la paga.

²²því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.

²²Porque yo guardé los caminos de Jehová; Y no me aparté impíamente de mi Dios.

²³Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum og frá boðorðum hans hefi ég ekki vikið.

²³Porque delante de mí tengo todas sus ordenanzas; Y atento á sus fueros, no me retiraré de ellos.

²⁴Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.

²⁴Y fuí íntegro para con él, Y guardéme de mi iniquidad.

²⁵Drottinn galt mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.

²⁵Remuneróme por tanto Jehová conforme á mi justicia, Y conforme á mi limpieza delante de sus ojos.

²⁶Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,

²⁶Con el bueno eres benigno, Y con el íntegro te muestras íntegro;

²⁷gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.

²⁷Limpio eres para con el limpio, Mas con el perverso eres rígido.

²⁸Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir alla hrokafulla niðurlúta.

²⁸Y tú salvas al pueblo humilde; Mas tus ojos sobre los altivos, para abatirlos.

²⁹Já, þú ert lampi minn, Drottinn, Guð minn lýsir mér í myrkrinu.

²⁹Porque tú eres mi lámpara, oh Jehová: Jehová da luz á mis tinieblas.

³⁰Fyrir þína hjálp hleyp ég yfir virkisgrafir, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.

³⁰Porque en ti romperé ejércitos, Y con mi Dios saltaré las murallas.

³¹Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er skírt. Skjöldur er hann öllum þeim, sem leita hælis hjá honum.

³¹Dios, perfecto su camino: La palabra de Jehová purificada, Escudo es de todos los que en él esperan.

³²Því að hver er Guð, nema Drottinn, og hver er hellubjarg, utan vor Guð?

³²Porque ¿qué Dios hay sino Jehová? ¿O quién es fuerte sino nuestro Dios?

³³Sá Guð, sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan.

³³Dios es el que con virtud me corrobora, y el que despeja mi camino;

³⁴Hann gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum.

³⁴El que hace mis pies como de ciervas, Y el que me asienta en mis alturas;

³⁵Hann æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.

³⁵El que enseña mis manos para la pelea, y da que con mis brazos quiebre el arco de acero.

³⁶Þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.

³⁶Tú me diste asimismo el escudo de tu salud, Y tu benignidad me ha acrecentado.

³⁷Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum og ökklar mínir riðuðu ekki.

³⁷Tú ensanchaste mis pasos debajo de mí, Para que no titubeasen mis rodillas.

³⁸Ég elti óvini mína og náði þeim, og sneri ekki aftur fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.

³⁸Perseguiré á mis enemigos, y quebrantarélos; Y no me volveré hasta que los acabe.

³⁹Ég gjöreyddi þeim og molaði þá sundur, svo að þeir risu ekki upp framar og hnigu undir fætur mér.

³⁹Los consumiré, y los heriré, y no se levantarán; Y caerán debajo de mis pies.

⁴⁰Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.

⁴⁰Ceñísteme de fortaleza para la batalla, Y postraste debajo de mí los que contra mí se levantaron.

⁴¹Þú lést mig sjá bak óvina minna, þeim eyddi ég, sem hata mig.

⁴¹Tú me diste la cerviz de mis enemigos, De mis aborrecedores, y que yo los destruyese.

⁴²Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.

⁴²Miraron, y no hubo quien los librase; A Jehová, mas no les respondió.

⁴³Ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem skarn á strætum.

⁴³Yo los desmenuzaré como polvo de la tierra; Hollarélos como á lodo de las plazas, y los disiparé.

⁴⁴Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna. Lýður, sem ég þekkti ekki, þjónar mér.

⁴⁴Tú me libraste de contiendas de pueblos: Tú me guardaste para que fuese cabeza de gentes: Pueblos que no conocía, me sirvieron.

⁴⁵Framandi menn smjaðra fyrir mér, óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér.

⁴⁵Los extraños titubeaban á mí: En oyendo, me obedecían.

⁴⁶Framandi menn dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.

⁴⁶Los extraños desfallecían, Y temblaban en sus escondrijos.

⁴⁷Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns!

⁴⁷Viva Jehová, y sea bendita mi roca; Sea ensalzado el Dios, la roca de mi salvamento:

⁴⁸Þú Guð, sem veittir mér hefndir og braust þjóðir undir mig,

⁴⁸El Dios que me ha vengado, Y sujeta los pueblos debajo de mí:

⁴⁹sem hreifst mig úr höndum óvina minna og hófst mig yfir mótstöðumenn mína. Frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.

⁴⁹Y que me saca de entre mis enemigos: Tu me sacaste en alto de entre los que se levantaron contra mi: Librásteme del varón de iniquidades.

⁵⁰Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵⁰Por tanto yo te confesaré entre las gentes, oh Jehová, Y cantaré á tu nombre.

⁵¹Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵¹El que engrandece las saludes de su rey, Y hace misericordia á su ungido, A David, y á su simiente, para siempre.