¹Þá svaraði Bildad frá Súa og sagði:

¹Y RESPONDIO Bildad Suhita, y dijo:

²Hversu lengi ætlið þér að halda áfram þessu orðaskaki? Látið yður segjast, og því næst skulum vér talast við.

²¿Cuándo pondréis fin á las palabras? Entended, y después hablemos.

³Hvers vegna erum vér metnir sem skepnur, orðnir heimskir í yðar augum?

³¿Por qué somos tenidos por bestias, Y en vuestros ojos somos viles?

⁴Þú, sem tætir sjálfan þig sundur í reiði þinni, _ á jörðin þín vegna að fara í auðn og bjargið að færast úr stað sínum?

⁴Oh tú, que despedazas tu alma con tu furor, ¿Será dejada la tierra por tu causa, Y serán traspasadas de su lugar las peñas?

⁵Ljós hins óguðlega slokknar, og logi elds hans skín ekki.

⁵Ciertamente la luz de los impíos será apagada, Y no resplandecerá la centella de su fuego.

⁶Ljósið myrkvast í tjaldi hans, og það slokknar á lampanum yfir honum.

⁶La luz se oscurecerá en su tienda, Y apagaráse sobre él su lámpara.

⁷Hans öflugu skref verða stutt, og ráðagjörð sjálfs hans steypir honum,

⁷Los pasos de su pujanza serán acortados, Y precipitarálo su mismo consejo.

⁸því að hann rekst í netið með fætur sína, og hann gengur í möskvunum.

⁸Porque red será echada en sus pies, Y sobre red andará.

⁹Möskvi festist um hæl hans, lykkjan herðist að honum.

⁹Lazo prenderá su calcañar: Afirmaráse la trampa contra él.

¹⁰Snaran liggur falin á jörðinni, og gildran liggur fyrir honum á stígnum.

¹⁰Su cuerda está escondida en la tierra, Y su torzuelo sobre la senda.

¹¹Skelfingar hræða hann allt um kring og hrekja hann áfram, hvar sem hann gengur.

¹¹De todas partes lo asombrarán temores, Y haránle huir desconcertado.

¹²Ógæfu hans tekur að svengja, og glötunin bíður búin eftir falli hans.

¹²Su fuerza será hambrienta, Y á su lado estará aparejado quebrantamiento.

¹³Hún tærir húð hans, og frumburður dauðans etur limu hans.

¹³El primogénito de la muerte comerá los ramos de su piel, Y devorará sus miembros.

¹⁴Hann er hrifinn burt úr tjaldi sínu, er hann treysti á, og það lætur hann ganga til konungs skelfinganna.

¹⁴Su confianza será arrancada de su tienda, Y harále esto llevar al rey de los espantos.

¹⁵Í tjaldi hans býr það, sem eigi er hans, brennisteini er stráð yfir bústað hans.

¹⁵En su tienda morará como si no fuese suya: Piedra azufre será esparcida sobre su morada.

¹⁶Að neðan þorna rætur hans, að ofan visna greinar hans.

¹⁶Abajo se secarán sus raíces, Y arriba serán cortadas sus ramas.

¹⁷Minning hans hverfur af jörðunni, og nafn hans er ekki nefnt á völlunum.

¹⁷Su memoria perecerá de la tierra, Y no tendrá nombre por las calles.

¹⁸Menn hrinda honum frá ljósinu út í myrkrið og reka hann burt af jarðríki.

¹⁸De la luz será lanzado á las tinieblas, Y echado fuera del mundo.

¹⁹Hann mun hvorki eiga börn né buru meðal þjóðar sinnar, og enginn, sem undan hefir komist, er í híbýlum hans.

¹⁹No tendrá hijo ni nieto en su pueblo, Ni quien le suceda en sus moradas.

²⁰Yfir skapadægri hans skelfast eftirkomendurnir, og hrylling grípur þá, er fyrr voru uppi.Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.

²⁰Sobre su día se espantarán los por venir, Como ocupó el pavor á los que fueron antes.

²¹Já, svo fer um bústaði hins rangláta og svo um samastað þess manns, sem eigi þekkir Guð.

²¹Ciertamente tales son las moradas del impío, Y este será el lugar del que no conoció á Dios.