¹Ég hafði gjört sáttmála við augu mín; hvernig hefði ég þá átt að líta til yngismeyjar?

¹HICE pacto con mis ojos: ¿Cómo pues había yo de pensar en virgen?

²Og hvert væri þá hlutskiptið frá Guði hér að ofan og arfleifðin frá hinum Almáttka af hæðum?

²Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, Y qué heredad el Omnipotente de las alturas?

³Er það ekki glötun fyrir glæpamanninn og ógæfa fyrir þá, er illt fremja?

³¿No hay quebrantamiento para el impío, Y extrañamiento para los que obran iniquidad?

⁴Sér hann ekki vegu mína, og telur hann ekki öll mín spor?

⁴¿No ve él mis caminos, Y cuenta todos mis pasos?

⁵Hafi ég gengið með lyginni og fótur minn hraðað sér til svika _

⁵Si anduve con mentira, Y si mi pie se apresuró á engaño,

⁶vegi Guð mig á rétta vog, til þess að hann viðurkenni sakleysi mitt! _

⁶Péseme Dios en balanzas de justicia, Y conocerá mi integridad.

⁷hafi spor mín vikið af leið, hjarta mitt farið eftir fýsn augna minna og flekkur loðað við hendur mínar,

⁷Si mis pasos se apartaron del camino, Y si mi corazón se fué tras mis ojos, Y si algo se apegó á mis manos,

⁸þá eti annar það, sem ég sái, og frjóangar mínir verði rifnir upp með rótum.

⁸Siembre yo, y otro coma, Y mis verduras sean arrancadas.

⁹Hafi hjarta mitt látið ginnast vegna einhverrar konu, og hafi ég staðið á hleri við dyr náunga míns,

⁹Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, Y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:

¹⁰þá mali kona mín fyrir annan, og aðrir menn leggist með henni.

¹⁰Muela para otro mi mujer, Y sobre ella otros se encorven.

¹¹Því að slíkt væri óhæfa og glæpur, sem dómurum ber að hegna fyrir,

¹¹Porque es maldad é iniquidad, Que han de castigar los jueces.

¹²því að það væri eldur, sem eyðir ofan í undirdjúpin og hlyti að uppræta allar eigur mínar.

¹²Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, Y desarraigaría toda mi hacienda.

¹³Hafi ég lítilsvirt rétt þjóns míns eða þernu minnar, þá er þau áttu í deilu við mig,

¹³Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, Cuando ellos pleitearan conmigo,

¹⁴hvað ætti ég þá að gjöra, þegar Guð risi upp, og hverju svara honum, þegar hann rannsakaði?

¹⁴¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? Y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?

¹⁵Hefir eigi sá er mig skóp, skapað þjón minn í móðurlífi, og hefir ekki hinn sami myndað okkur í móðurkviði?

¹⁵El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿Y no nos dispuso uno mismo en la matriz?

¹⁶Hafi ég synjað fátækum bónar og látið augu ekkjunnar daprast,

¹⁶Si estorbé el contento de los pobres, E hice desfallecer los ojos de la viuda;

¹⁷hafi ég etið bitann minn einn; og munaðarleysinginn ekkert fengið af honum _

¹⁷Y si comí mi bocado solo, Y no comió de él el huerfano;

¹⁸nei, frá barnæsku minni hefir hann vaxið upp hjá mér sem hjá föður og frá móðurlífi hefi ég leitt hann _

¹⁸(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, Y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)

¹⁹hafi ég séð aumingja klæðlausan og snauðan mann ábreiðulausan,

¹⁹Si he visto que pereciera alguno sin vestido, Y al menesteroso sin cobertura;

²⁰hafi lendar hans ekki blessað mig og hafi honum ekki hitnað við ullina af sauðum mínum;

²⁰Si no me bendijeron sus lomos, Y del vellón de mis ovejas se calentaron;

²¹hafi ég reitt hnefann að munaðarleysingjanum, af því að ég sá mér liðsvon í borgarhliðinu,

²¹Si alcé contra el huérfano mi mano, Aunque viese que me ayudarían en la puerta;

²²þá detti axlir mínar frá herðunum og handleggur minn brotni úr axlarliðnum.

²²Mi espalda se caiga de mi hombro, Y mi brazo sea quebrado de mi canilla.

²³Því að glötunin frá Guði var mér skelfileg, og gegn hátign hans megna ég ekkert.

²³Porque temí el castigo de Dios, Contra cuya alteza yo no tendría poder.

²⁴Hafi ég gjört gullið að athvarfi mínu og nefnt skíragullið fulltrúa minn,

²⁴Si puse en oro mi esperanza, Y dije al oro: Mi confianza eres tú;

²⁵hafi ég glaðst yfir því, að auður minn var mikill og að hönd mín aflaði svo ríkulega,

²⁵Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, Y de que mi mano hallase mucho;

²⁶hafi ég horft á sólina, hversu hún skein, og á tunglið, hversu dýrlega það óð áfram,

²⁶Si he mirado al sol cuando resplandecía, Y á la luna cuando iba hermosa,

²⁷og hafi hjarta mitt þá látið tælast í leynum, svo að ég bæri hönd að munni og kyssti hana,

²⁷Y mi corazón se engañó en secreto, Y mi boca besó mi mano:

²⁸það hefði líka verið hegningarverð synd, því að þá hefði ég afneitað Guði á hæðum.

²⁸Esto también fuera maldad juzgada; Porque habría negado al Dios soberano.

²⁹Hafi ég glaðst yfir óförum fjandmanns míns og hlakkað yfir því, að ógæfa kom yfir hann _

²⁹Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, Y me regocijé cuando le halló el mal;

³⁰nei, aldrei hefi ég leyft munni mínum svo að syndga að ég með formælingum óskaði dauða hans.

³⁰(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, Pidiendo maldición para su alma;)

³¹Hafa ekki heimilismenn mínir sagt: ,,Hvenær hefir nokkur farið ósaddur frá borði hans?``

³¹Cuando mis domésticos decían: ­Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.

³²ég lét ekki aðkomumann nátta á bersvæði, heldur opnaði ég dyr mínar fyrir ferðamanninum.

³²El extranjero no tenía fuera la noche; Mis puertas abría al caminante.

³³Hafi ég hulið yfirsjónir mínar, eins og menn gjöra, og falið misgjörð mína í brjósti mínu,

³³Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, Escondiendo en mi seno mi iniquidad;

³⁴af því að ég hræddist mannfjöldann, og af því að fyrirlitning ættanna fældi mig, svo að ég hafði hægt um mig og fór ekki út fyrir dyr,

³⁴Porque quebrantaba á la gran multitud, Y el menosprecio de las familias me atemorizó, Y callé, y no salí de mi puerta:

³⁵Ó að ég hefði þann, er hlusta vildi á mig! Hér er undirskrift mín _ hinn Almáttki svari mér! Sá sem mig ákærir, skrifi sitt ákæruskjal!

³⁵Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, Aunque mi adversario me hiciera el proceso.

³⁶Vissulega skyldi ég bera það á öxlinni, binda það sem höfuðsveig um ennið,

³⁶Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, Y me lo ataría en lugar de corona.

³⁷ég skyldi segja Guði frá hverju spori mínu og ganga sem höfðingi fram fyrir hann! Hér enda ræður Jobs.

³⁷Yo le contaría el número de mis pasos, Y como príncipe me llegaría á él.

³⁸hafi akurland mitt hrópað undan mér og öll plógför þess grátið,

³⁸Si mi tierra clama contra mí, Y lloran todos sus surcos;

³⁹hafi ég etið gróður þess endurgjaldslaust og slökkt líf eiganda þess,þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.

³⁹Si comí su sustancia sin dinero, O afligí el alma de sus dueños;

⁴⁰þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.

⁴⁰En lugar de trigo me nazcan abrojos, Y espinas en lugar de cebada.