¹Þá svaraði Bildad frá Súa og sagði:

¹Y RESPONDIO Bildad Suhita, y dijo:

²Hversu lengi ætlar þú slíkt að mæla og orðin í munni þínum að vera hvass vindur?

²¿Hasta cuándo hablarás tales cosas, Y las palabras de tu boca serán como un viento fuerte?

³Hallar þá Guð réttinum, eða hallar hinn Almáttki réttlætinu?

³¿Acaso pervertirá Dios el derecho, O el Todopoderoso pervertirá la justicia?

⁴Hafi börn þín syndgað móti honum, þá hefir hann selt þau misgjörð þeirra á vald.

⁴Si tus hijos pecaron contra él, El los echó en el lugar de su pecado.

⁵En ef þú leitar Guðs og biður hinn Almáttka miskunnar _

⁵Si tú de mañana buscares á Dios, Y rogares al Todopoderoso;

⁶ef þú ert hreinn og einlægur _ já, þá mun hann þegar vakna til að sinna þér og endurreisa bústað þíns réttlætis.

⁶Si fueres limpio y derecho, Cierto luego se despertará sobre ti, Y hará próspera la morada de tu justicia.

⁷Þá mun þinn fyrri hagur virðast lítilfjörlegur, en framtíðarhagur þinn vaxa stórum.

⁷Y tu principio habrá sido pequeño, Y tu postrimería acrecerá en gran manera.

⁸Spyr þú hina fyrri kynslóð og gef þú gaum að reynslu feðranna.

⁸Porque pregunta ahora á la edad pasada, Y disponte para inquirir de sus padres de ellos;

⁹Vér erum síðan í gær og vitum ekkert, því að skuggi eru dagar vorir á jörðunni.

⁹Pues nosotros somos de ayer, y no sabemos, Siendo nuestros días sobre la tierra como sombra.

¹⁰En þeir munu fræða þig, segja þér það og bera fram orð úr sjóði hjarta síns:

¹⁰¿No te enseñarán ellos, te dirán, Y de su corazón sacarán palabras?

¹¹,,Sprettur pappírssefið þar sem engin mýri er? vex störin nema í vatni?

¹¹¿Crece el junco sin lodo? ¿Crece el prado sin agua?

¹²Enn stendur hún í blóma og verður eigi slegin, en hún skrælnar fyrr en nokkurt annað gras.``

¹²Aun él en su verdor no será cortado, Y antes de toda hierba se secará.

¹³Svo fer fyrir hverjum þeim, sem gleymir Guði, og von hins guðlausa verður að engu.

¹³Tales son los caminos de todos los que olvidan á Dios: Y la esperanza del impío perecerá:

¹⁴Athvarf hans brestur sundur, og köngullóarvefur er það, sem hann treystir.

¹⁴Porque su esperanza será cortada, Y su confianza es casa de araña.

¹⁵Hann styðst við hús sitt, en það stendur ekki, hann heldur sér fast í það, en það stenst ekki.

¹⁵Apoyaráse él sobre su casa, mas no permanecerá en pie; Atendráse á ella, mas no se afirmará.

¹⁶Hann er safarík skríðandi flétta í sólskini, sem teygir jarðstöngla sína um garðinn

¹⁶A manera de un árbol, está verde delante del sol, Y sus renuevos salen sobre su huerto;

¹⁷og vefur rótum sínum um grjóthrúgur og læsir sig milli steinanna.

¹⁷Vanse entretejiendo sus raíces junto á una fuente, Y enlazándose hasta un lugar pedregoso.

¹⁸En ef hann er upprættur frá stað sínum, þá afneitar staðurinn honum og segir: ,,Ég hefi aldrei séð þig!``

¹⁸Si le arrancaren de su lugar, Este negarále entonces, diciendo: Nunca te vi.

¹⁹Sjá, þetta er öll gleði hans, og aðrir spretta í staðinn upp úr moldinni.

¹⁹Ciertamente éste será el gozo de su camino; Y de la tierra de donde se traspusiere, nacerán otros.

²⁰Sjá, Guð hafnar ekki hinum ráðvanda og heldur ekki í hönd illgjörðamanna.

²⁰He aquí, Dios no aborrece al perfecto, Ni toma la mano de los malignos.

²¹Enn mun hann fylla munn þinn hlátri og varir þínar fagnaðarópi.Þeir sem hata þig, munu skömminni klæðast, og tjald hinna óguðlegu mun horfið vera.

²¹Aun henchirá tu boca de risa, Y tus labios de júbilo.

²²Þeir sem hata þig, munu skömminni klæðast, og tjald hinna óguðlegu mun horfið vera.

²²Los que te aborrecen, serán vestidos de confusión; Y la habitación de los impíos perecerá.