1Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.
1ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: Ve y mira nuestro oprobio.
2Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.
2Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, Nuestras casas á forasteros.
3Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.
3Huérfanos somos sin padre, Nuestras madres como viudas.
4Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.
4Nuestra agua bebemos por dinero; Nuestra leña por precio compramos.
5Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.
5Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: Nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
6Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.
6Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
7Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.
7Nuestros padres pecaron, y son muertos; Y nosotros llevamos sus castigos.
8Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.
8Siervos se enseñorearon de nosotros; No hubo quien de su mano nos librase.
9Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.
9Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan Delante del cuchillo del desierto.
10Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.
10Nuestra piel se ennegreció como un horno A causa del ardor del hambre.
11Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.
11Violaron á las mujeres en Sión, A las vírgenes en las ciudades de Judá.
12Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.
12A los príncipes colgaron por su mano; No respetaron el rostro de los viejos.
13Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.
13Llevaron los mozos á moler, Y los muchachos desfallecieron en la leña.
14Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.
14Los ancianos cesaron de la puerta, Los mancebos de sus canciones.
15Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.
15Cesó el gozo de nuestro corazón; Nuestro corro se tornó en luto.
16Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.
16Cayó la corona de nuestra cabeza: Ay ahora de nosotros! porque pecamos.
17Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,
17Por esto fué entristecido nuestro corazón, Por esto se entenebrecieron nuestro ojos:
18vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.
18Por el monte de Sión que está asolado; Zorras andan en él.
19Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.
19Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: Tu trono de generación en generación.
20Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
20¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, Y nos dejarás por largos días?
21Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
21Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: Renueva nuestros días como al principio.
22Porque repeliendo nos has desechado; Te has airado contra nosotros en gran manera.