1Til söngstjórans. Eftir Davíð, þjón Drottins, er flutti Drottni orð þessara ljóða, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.
1Al Músico principal: Salmo de David, siervo de Jehová, el cual profirió á Jehová las palabras de este cántico el día que le libró Jehová de mano de todos sus enemigos, y de mano de Saúl. Entonces dijo: AMARTE he, oh Jehová, fortaleza mía.
2Hann mælti: Ég elska þig, Drottinn, þú styrkur minn.
2Jehová, roca mía y castillo mío, y mi libertador; Dios mío, fuerte mío, en él confiaré; Escudo mío, y el cuerno de mi salud, mi refugio.
3Drottinn, bjarg mitt og vígi og frelsari minn, Guð minn, hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín!
3Invocaré á Jehová, digno de ser alabado, Y seré salvo de mis enemigos.
4Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
4Cercáronme dolores de muerte, Y torrentes de perversidad me atemorizaron.
5Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
5Dolores del sepulcro me rodearon, Previniéronme lazos de muerte.
6snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
6En mi angustia invoqué á Jehová, Y clamé á mi Dios: El oyó mi voz desde su templo, Y mi clamor llegó delante de él, á sus oídos.
7Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Hann heyrði raust mína í helgidómi sínum, og óp mitt barst til eyrna honum.
7Y la tierra fué conmovida y tembló; Y moviéronse los fundamentos de los montes, Y se estremecieron, porque se indignó él.
8Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður,
8Humo subió de su nariz, Y de su boca consumidor fuego; Carbones fueron por él encendidos.
9reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
9Y bajó los cielos, y descendió; Y oscuridad debajo de sus pies.
10Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
10Y cabalgó sobre un querubín, y voló: Voló sobre las alas del viento.
11Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
11Puso tinieblas por escondedero suyo, su pabellón en derredor de sí; Oscuridad de aguas, nubes de los cielos.
12Hann gjörði myrkur að skýli sínu, regnsorta og skýþykkni að fylgsni sínu allt um kring.
12Por el resplandor delante de él, sus nubes pasaron; Granizo y carbones ardientes.
13Frá ljómanum fyrir honum brutust hagl og eldglæringar gegnum ský hans.
13Y tronó en los cielos Jehová, Y el Altísimo dió su voz; Granizo y carbones de fuego.
14Þá þrumaði Drottinn á himnum, og Hinn hæsti lét raust sína gjalla.
14Y envió sus saetas, y desbaratólos; Y echó relámpagos, y los destruyó.
15Hann skaut örvum sínum og tvístraði óvinum sínum, lét eldingar leiftra og hræddi þá.
15Y aparecieron las honduras de las aguas, Y descubriéronse los cimientos del mundo, A tu reprensión, oh Jehová, Por el soplo del viento de tu nariz.
16Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnun þinni, Drottinn, fyrir andgustinum úr nösum þínum.
16Envió desde lo alto; tomóme, Sácome de las muchas aguas.
17Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
17Libróme de mi poderoso enemigo, Y de los que me aborrecían, aunque eran ellos más fuertes que yo.
18Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
18Asaltáronme en el día de mi quebranto: Mas Jehová fué mi apoyo.
19Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
19Y sacóme á anchura: Libróme, porque se agradó de mí.
20Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
20Hame pagado Jehová conforme á mi justicia: Conforme á la limpieza de mis manos me ha vuelto.
21Drottinn fer með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna geldur hann mér,
21Porque yo he guardado los caminos de Jehová, Y no me aparté impíamente de mi Dios.
22því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
22Pues todos sus juicios estuvieron delante de mí, Y no eché de mí sus estatutos.
23Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum, og boðorðum hans þokaði ég eigi burt frá mér.
23Y fuí integro para con él, y cauteléme de mi maldad.
24Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
24Pagóme pues Jehová conforme á mi justicia; Conforme á la limpieza de mis manos delante de sus ojos.
25Fyrir því galt Drottinn mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
25Con el misericordioso te mostrarás misericordioso, Y recto para con el hombre íntegro.
26Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
26Limpio te mostrarás para con el limpio, Y severo serás para con el perverso.
27gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
27Y tú salvarás al pueblo humilde, Y humillarás los ojos altivos.
28Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir hrokafulla niðurlúta.
28Tú pues alumbrarás mi lámpara: Jehová mi Dios alumbrará mis tinieblas.
29Já, þú lætur lampa minn skína, Drottinn, Guð minn, þú lýsir mér í myrkrinu.
29Porque contigo desharé ejércitos; Y con mi Dios asaltaré muros.
30Því að fyrir þína hjálp brýt ég múra, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
30Dios, perfecto su camino: Es acendrada la palabra de Jehová: Escudo es á todos los que en él esperan.
31Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er hreint, skjöldur er hann öllum þeim sem leita hælis hjá honum.
31Porque ¿qué Dios hay fuera de Jehová? ¿Y qué fuerte fuera de nuestro Dios?
32Hver er Guð nema Drottinn, og hver er hellubjarg utan vor Guð?
32Dios es el que me ciñe de fuerza, E hizo perfecto mi camino;
33Sá Guð sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan,
33Quien pone mis pies como pies de ciervas, E hízome estar sobre mis alturas;
34sem gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum,
34Quien enseña mis manos para la batalla, Y será quebrado con mis brazos el arco de acero.
35sem æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
35Dísteme asimismo el escudo de tu salud: Y tu diestra me sustentó, Y tu benignidad me ha acrecentado.
36Og þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og hægri hönd þín studdi mig, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
36Ensanchaste mis pasos debajo de mí, Y no titubearon mis rodillas.
37Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum, og ökklar mínir riðuðu ekki.
37Perseguido he mis enemigos, y alcancélos, Y no volví hasta acabarlos.
38Ég elti óvini mína og náði þeim og sneri ekki aftur, fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
38Helos herido, y no podrán levantarse: Cayeron debajo de mis pies.
39Ég molaði þá sundur, þeir máttu eigi upp rísa, þeir hnigu undir fætur mér.
39Pues me ceñiste de fortaleza para la pelea; Has agobiado mis enemigos debajo de mí.
40Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
40Y dísteme la cerviz de mis enemigos, Y destruí á los que me aborrecían.
41Þú lést mig sjá bak óvina minna, og fjendum mínum eyddi ég.
41Clamaron, y no hubo quien salvase: Aun á Jehová, mas no los oyó.
42Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
42Y molílos como polvo delante del viento; Esparcílos como lodo de las calles.
43Og ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem saur á strætum.
43Librásteme de contiendas de pueblo: Pusísteme por cabecera de gentes: Pueblo que yo no conocía, me sirvió.
44Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna, lýður sem ég þekkti ekki þjónar mér.
44Así que hubo oído, me obedeció; Los hijos de extraños me mintieron;
45Óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér, útlendingar smjaðra fyrir mér.
45Los extraños flaquearon, Y tuvieron miedo desde sus encerramientos.
46Útlendingar dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
46Viva Jehová, y sea bendita mi roca; Y ensalzado sea el Dios de mi salud:
47Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns,
47El Dios que me da las venganzas, Y sujetó pueblos á mí.
48sá Guð sem veitti mér hefndir og braut þjóðir undir mig,
48Mi libertador de mis enemigos: Hicísteme también superior de mis adversarios; Librásteme de varón violento.
49sem hreif mig úr höndum óvina minna. Og yfir mótstöðumenn mína hófst þú mig, frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
49Por tanto yo te confesaré entre las gentes, oh Jehová, Y cantaré á tu nombre.
50Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
50El cual engrandece las saludes de su rey, Y hace misericordia á su ungido, A David y á su simiente, para siempre.