¹Til söngstjórans. Liljulag. Davíðssálmur.

¹Al Músico principal: sobre Sosannim: Salmo de David. SALVAME, oh Dios, Porque las aguas han entrado hasta el alma.

²Hjálpa mér, ó Guð, því að vötnin ætla að drekkja mér.

²Estoy hundido en cieno profundo, donde no hay pie: He venido á abismos de aguas, y la corriente me ha anegado.

³Ég er sokkinn niður í botnlausa leðju og hefi enga fótfestu, ég er kominn ofan í vatnadjúp og bylgjurnar ganga yfir mig.

³Cansado estoy de llamar; mi garganta se ha enronquecido; Han desfallecido mis ojos esperando á mi Dios.

⁴Ég hefi æpt mig þreyttan, er orðinn brennandi þurr í kverkunum, augu mín eru döpruð orðin af að þreyja eftir Guði mínum.

⁴Hanse aumentado más que los cabellos de mi cabeza los que me aborrecen sin causa; Hanse fortalecido mis enemigos, los que me destruyen sin por qué: He venido pues á pagar lo que no he tomado.

⁵Fleiri en hárin á höfði mér eru þeir er hata mig að ástæðulausu, fleiri en bein mín þeir sem án saka eru óvinir mínir. Því sem ég hefi eigi rænt, hefi ég samt orðið að skila aftur.

⁵Dios, tú sabes mi locura; Y mis delitos no te son ocultos.

⁶Þú, Guð, þekkir heimsku mína, og sakir mínar dyljast þér eigi.

⁶No sean avergonzados por mi causa los que te esperan, oh Señor Jehová de los ejércitos; No sean confusos por mí los que te buscan, oh Dios de Israel.

⁷Lát eigi þá, er vona á þig, verða til skammar mín vegna, ó Drottinn, Drottinn hersveitanna, lát eigi þá er leita þín, verða til svívirðingar mín vegna, þú Guð Ísraels.

⁷Porque por amor de ti he sufrido afrenta; Confusión ha cubierto mi rostro.

⁸Þín vegna ber ég háðung, þín vegna hylur svívirðing auglit mitt.

⁸He sido extrañado de mis hermanos, Y extraño á los hijos de mi madre.

⁹Ég er ókunnur orðinn bræðrum mínum og óþekktur sonum móður minnar.

⁹Porque me consumió el celo de tu casa; Y los denuestos de los que te vituperaban, cayeron sobre mí.

¹⁰Vandlæting vegna húss þíns hefir uppetið mig, og smánanir þeirra er smána þig, hafa lent á mér.

¹⁰Y lloré afligiendo con ayuno mi alma; Y esto me ha sido por afrenta.

¹¹Ég hefi þjáð mig með föstu, en það varð mér til háðungar.

¹¹Puse además saco por mi vestido; Y vine á serles por proverbio.

¹²Ég gjörði hærusekk að klæðnaði mínum, og ég varð þeim að orðskvið.

¹²Hablaban contra mí los que se sentaban á la puerta, Y me zaherían en las canciones de los bebederos de sidra.

¹³Þeir er sitja í hliðinu, ræða um mig, og þeir er drekka áfengan drykk, syngja um mig.

¹³Empero yo enderezaba mi oración á ti, oh Jehová, al tiempo de tu buena voluntad: Oh Dios, por la multitud de tu misericordia, Por la verdad de tu salud, óyeme.

¹⁴En ég bið til þín, Drottinn, á stund náðar þinnar. Svara mér, Guð, í trúfesti hjálpræðis þíns sakir mikillar miskunnar þinnar.

¹⁴Sácame del lodo, y no sea yo sumergido: Sea yo libertado de los que me aborrecen, y del profundo de las aguas.

¹⁵Drag mig upp úr leðjunni, svo að ég sökkvi eigi, lát mig björgun hljóta frá hatursmönnum mínum og úr hafdjúpinu.

¹⁵No me anegue el ímpetu de las aguas, Ni me suerba la hondura, Ni el pozo cierre sobre mí su boca.

¹⁶Lát eigi vatnsbylgjurnar ganga yfir mig, né djúpið svelgja mig, og lát eigi brunninn lykja aftur op sitt yfir mér.

¹⁶Oyeme, Jehová, porque apacible es tu misericordia; Mírame conforme á la multitud de tus miseraciones.

¹⁷Bænheyr mig, Drottinn, sakir gæsku náðar þinnar, snú þér að mér eftir mikilleik miskunnar þinnar.

¹⁷Y no escondas tu rostro de tu siervo; Porque estoy angustiado; apresúrate, óyeme.

¹⁸Hyl eigi auglit þitt fyrir þjóni þínum, því að ég er í nauðum staddur, flýt þér að bænheyra mig.

¹⁸Acércate á mi alma, redímela: Líbrame á causa de mis enemigos.

¹⁹Nálgast sál mína, leys hana, frelsa mig sakir óvina minna.

¹⁹Tú sabes mi afrenta, y mi confusión, y mi oprobio: Delante de ti están todos mis enemigos.

²⁰Þú þekkir háðung mína og skömm og svívirðing, allir fjendur mínir standa þér fyrir sjónum.

²⁰La afrenta ha quebrantado mi corazón, y estoy acongojado: Y esperé quien se compadeciese de mí, y no lo hubo: Y consoladores, y ninguno hallé.

²¹Háðungin kremur hjarta mitt, svo að ég örvænti. Ég vonaði, að einhver mundi sýna meðaumkun, en þar var enginn, og að einhverjir mundu hugga, en fann engan.

²¹Pusiéronme además hiel por comida, Y en mi sed me dieron á beber vinagre.

²²Þeir fengu mér malurt til matar, og við þorstanum gáfu þeir mér vínsýru að drekka.

²²Sea su mesa delante de ellos por lazo, Y lo que es para bien por tropiezo.

²³Svo verði þá borðið fyrir framan þá að snöru, og að gildru fyrir þá sem ugglausir eru.

²³Sean oscurecidos sus ojos para ver, Y haz siempre titubear sus lomos.

²⁴Myrkvist augu þeirra, svo að þeir sjái eigi, og lát lendar þeirra ávallt riða.

²⁴Derrama sobre ellos tu ira, Y el furor de tu enojo los alcance.

²⁵Hell þú reiði þinni yfir þá og lát þína brennandi gremi ná þeim.

²⁵Sea su palacio asolado: En sus tiendas no haya morador.

²⁶Búðir þeirra verði eyddar og enginn búi í tjöldum þeirra,

²⁶Porque persiguieron al que tú heriste; Y cuentan del dolor de los que tú llagaste.

²⁷því að þann sem þú hefir lostið, ofsækja þeir og auka þjáningar þeirra er þú hefir gegnumstungið.

²⁷Pon maldad sobre su maldad, Y no entren en tu justicia.

²⁸Bæt sök við sök þeirra og lát þá eigi ganga inn í réttlæti þitt.

²⁸Sean raídos del libro de los vivientes, Y no sean escritos con los justos.

²⁹Verði þeir afmáðir úr bók lifenda og eigi skráðir með réttlátum.

²⁹Y yo afligido y dolorido, Tu salud, oh Dios, me defenderá.

³⁰En ég er volaður og þjáður, hjálp þín, ó Guð, mun bjarga mér.

³⁰Alabaré yo el nombre de Dios con cántico, Ensalzarélo con alabanza.

³¹Ég vil lofa nafn Guðs í ljóði og mikla það í lofsöng.

³¹Y agradará á Jehová más que sacrificio de buey, O becerro que echa cuernos y uñas.

³²Það mun Drottni líka betur en uxar, ungneyti með hornum og klaufum.

³²Veránlo los humildes, y se gozarán; Buscad á Dios, y vivirá vuestro corazón.

³³Hinir auðmjúku sjá það og gleðjast, þér sem leitið Guðs _ hjörtu yðar lifni við.

³³Porque Jehová oye á los menesterosos, Y no menosprecia á sus prisioneros.

³⁴Því að Drottinn hlustar á hina fátæku og fyrirlítur eigi bandingja sína.

³⁴Alábenlo los cielos y la tierra, Los mares, y todo lo que se mueve en ellos.

³⁵Hann skulu lofa himinn og jörð, höfin og allt sem í þeim hrærist.Því að Guð veitir Síon hjálp og reisir við borgirnar í Júda, og menn skulu búa þar og fá landið til eignar. [ (Psalms 69:37) Niðjar þjóna hans munu erfa það, og þeir er elska nafn hans, byggja þar. ]

³⁵Porque Dios guardará á Sión, y reedificará las ciudades de Judá; Y habitarán allí, y la poseerán.

³⁶Því að Guð veitir Síon hjálp og reisir við borgirnar í Júda, og menn skulu búa þar og fá landið til eignar. [ (Psalms 69:37) Niðjar þjóna hans munu erfa það, og þeir er elska nafn hans, byggja þar. ]

³⁶Y la simiente de sus siervos la heredará, Y los que aman su nombre habitarán en ella.