¹Davíð flutti Drottni orð þessa ljóðs, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.

¹RAB, Davutu bütün düşmanlarının ve Saulun elinden kurtardığı gün Davut RABbe şu ezgiyi okudu.

²Hann mælti: Drottinn er bjarg mitt og vígi, hann er sá sem hjálpar mér.

²Şöyle dedi: ‹‹RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,

³Guð minn er hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín og hæli, frelsari minn, sem frelsar mig frá ofbeldi.

³Tanrım, kayamdır, Ona sığınırım,Kalkanım, güçlü kurtarıcım,Korunağım, sığınacak yerimdir.Kurtarıcım, zorbalıktan beni sen kurtarırsın!

⁴Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.

⁴Övgüye değer RABbe seslenir,Kurtulurum düşmanlarımdan.

⁵Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,

⁵Çünkü ölüm dalgaları beni kuşattı,Yıkım selleri bastı,

⁶snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.

⁶Ölüler diyarının bağları sardı,Ölüm tuzakları çıktı karşıma.

⁷Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Í helgidómi sínum heyrði hann raust mína, óp mitt barst til eyrna honum.

⁷Sıkıntı içinde RABbe yakardım,Tanrıma seslendim.Tapınağından sesimi duydu,Haykırışım kulaklarına ulaştı.

⁸Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður.

⁸O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,Titreyip sarsıldı göklerin temelleri,Çünkü RAB öfkelenmişti.

⁹Reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.

⁹Burnundan duman yükseldi,Ağzından kavurucu ateşVe korlar fışkırdı.

¹⁰Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.

¹⁰Kara buluta basarakGökleri yarıp indi.

¹¹Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.

¹¹Bir Keruva binip uçtu,Rüzgarın kanatları üstünde belirdi.

¹²Hann gjörði myrkrið í kringum sig að skýli, regnsortann og skýþykknið.

¹²Karanlığı örtündü,Kara bulutları kendine çardak yaptı.

¹³Frá ljómanum fyrir honum flugu hagl og eldglæringar.

¹³Varlığının parıltısındanKorlar savruluyordu.

¹⁴Drottinn þrumaði af himni, hinn hæsti lét raust sína gjalla.

¹⁴RAB göklerden gürledi,Duyurdu sesini Yüceler Yücesi.

¹⁵Hann skaut örvum sínum og tvístraði þeim, lét eldingarnar leiftra og hræddi þá.

¹⁵Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı,Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.

¹⁶Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnum Drottins, fyrir andgustinum úr nösum hans.

¹⁶RABbin azarlamasından,Burnundan çıkan güçlü soluktan,Denizin dibi göründü,Yeryüzünün temelleri açığa çıktı.

¹⁷Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.

¹⁷RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu,Çıkardı beni derin sulardan.

¹⁸Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.

¹⁸Beni zorlu düşmanımdan,Benden nefret edenlerden kurtardı,Çünkü onlar benden daha güçlüydü.

¹⁹Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.

¹⁹Felaket günümde karşıma dikildiler,Ama RAB bana destek oldu.

²⁰Hann leiddi mig út á víðlendi, hann frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.

²⁰Beni huzura kavuşturdu,Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.

²¹Drottinn fór með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna galt hann mér,

²¹RAB doğruluğumun karşılığını verdi,Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.

²²því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.

²²Çünkü RABbin yolunda yürüdüm,Tanrımdan uzaklaşarak kötülük yapmadım.

²³Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum og frá boðorðum hans hefi ég ekki vikið.

²³Onun bütün ilkelerini göz önünde tuttum,Kurallarından ayrılmadım.

²⁴Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.

²⁴Onun önünde kusursuzdum,Suç işlemekten sakındım.

²⁵Drottinn galt mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.

²⁵Bu yüzden RAB beni doğruluğumaVe gözünde pak yaşayışıma göre ödüllendirdi.

²⁶Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,

²⁶Sadık kuluna sadakat gösterir,Kusursuz olana kusursuz davranırsın.

²⁷gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.

²⁷Pak olanla pak olur,Eğriye eğri davranırsın.

²⁸Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir alla hrokafulla niðurlúta.

²⁸Alçakgönüllüleri kurtarır,Gururluları gözler, gururunu kırarsın.

²⁹Já, þú ert lampi minn, Drottinn, Guð minn lýsir mér í myrkrinu.

²⁹Ya RAB, ışığım sensin!Karanlığımı aydınlatırsın.

³⁰Fyrir þína hjálp hleyp ég yfir virkisgrafir, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.

³⁰Desteğinle akıncılara saldırır,Seninle surları aşarım, Tanrım.

³¹Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er skírt. Skjöldur er hann öllum þeim, sem leita hælis hjá honum.

³¹Tanrının yolu kusursuzdur,RABbin sözü arıdır.O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.

³²Því að hver er Guð, nema Drottinn, og hver er hellubjarg, utan vor Guð?

³²Var mı RABden başka tanrı?Tanrımızdan başka kaya var mı?

³³Sá Guð, sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan.

³³Sığınağım Tanrıdır,Yolumu doğru kılan Odur.

³⁴Hann gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum.

³⁴Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi,Doruklarda tutar beni.

³⁵Hann æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.

³⁵Bana savaşmayı öğretti,Kollarımla tunç bir yayı gereyim diye.

³⁶Þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.

³⁶Bana zafer kalkanını bağışlarsın,Alçakgönüllülüğün beni yüceltir.

³⁷Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum og ökklar mínir riðuðu ekki.

³⁷Bastığım yerleri genişletirsin,Burkulmaz bileklerim.

³⁸Ég elti óvini mína og náði þeim, og sneri ekki aftur fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.

³⁸Düşmanlarımı kovalayıp yok ettim,Hepsi yok olmadan geri dönmedim.

³⁹Ég gjöreyddi þeim og molaði þá sundur, svo að þeir risu ekki upp framar og hnigu undir fætur mér.

³⁹Onları ezip yok ettim, kalkamaz oldular,Ayaklarımın altına serildiler.

⁴⁰Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.

⁴⁰Savaş için beni güçle donattın,Bana başkaldıranları önümde yere serdin.

⁴¹Þú lést mig sjá bak óvina minna, þeim eyddi ég, sem hata mig.

⁴¹Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın,Benden nefret edenleri yok ettim.

⁴²Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.

⁴²Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı;RABbi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.

⁴³Ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem skarn á strætum.

⁴³Yerin tozu gibi onları ezdim,Sokak çamuru gibi ayağımın altında çiğnedim.

⁴⁴Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna. Lýður, sem ég þekkti ekki, þjónar mér.

⁴⁴Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın,Uluslara önder olarak beni korudun,Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.

⁴⁵Framandi menn smjaðra fyrir mér, óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér.

⁴⁵Yabancılar bana boyun eğiyor,Duyar duymaz sözümü dinliyorlar.

⁴⁶Framandi menn dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.

⁴⁶Yabancıların betleri benizleri attı,Titreyerek çıkıyorlar kalelerinden. metin ‹‹Silah kuşanarak››.

⁴⁷Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns!

⁴⁷RAB yaşıyor! Kayama övgüler olsun!Yücelsin kurtarıcım, Kayam Tanrım!

⁴⁸Þú Guð, sem veittir mér hefndir og braust þjóðir undir mig,

⁴⁸Odur öcümü alan,Halkları bana bağımlı kılan.

⁴⁹sem hreifst mig úr höndum óvina minna og hófst mig yfir mótstöðumenn mína. Frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.

⁴⁹Düşmanlarımdan kurtarır,Başkaldıranlardan üstün kılar beni,Zorbaların elinden alır.

⁵⁰Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵⁰Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB,Adını ilahilerle öveceğim.

⁵¹Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵¹RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır,Meshettiği krala, Davut'a ve soyunaSonsuza dek sevgi gösterir.››