1Til söngstjórans. Davíðssálmur. Drottinn, þú rannsakar og þekkir mig.
1Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.
2Hvort sem ég sit eða stend, þá veist þú það, þú skynjar hugrenningar mínar álengdar.
2Oturup kalkışımı bilirsin,Niyetimi uzaktan anlarsın.
3Hvort sem ég geng eða ligg, þá athugar þú það, og alla vegu mína gjörþekkir þú.
3Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin,Bütün yaptıklarımdan haberin var.
4Því að eigi er það orð á tungu minni, að þú, Drottinn, þekkir það eigi til fulls.
4Daha sözü ağzıma almadan,Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.
5Þú umlykur mig á bak og brjóst, og hönd þína hefir þú lagt á mig.
5Beni çepeçevre kuşattın,Elini üzerime koydun.
6Þekking þín er undursamlegri en svo, að ég fái skilið, of háleit, ég er henni eigi vaxinn.
6Kaldıramam böylesi bir bilgiyi,Başa çıkamam, erişemem.
7Hvert get ég farið frá anda þínum og hvert flúið frá augliti þínu?
7Nereye gidebilirim senin Ruhundan,Nereye kaçabilirim huzurundan?
8Þótt ég stigi upp í himininn, þá ertu þar, þótt ég gjörði undirheima að hvílu minni, sjá, þú ert þar.
8Göklere çıksam, oradasın,Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.
9Þótt ég lyfti mér á vængi morgunroðans og settist við hið ysta haf,
9Seherin kanatlarını alıp uçsam,Denizin ötesine konsam,
10einnig þar mundi hönd þín leiða mig og hægri hönd þín halda mér.
10Orada bile elin yol gösterir bana,Sağ elin tutar beni.
11Og þótt ég segði: ,,Myrkrið hylji mig og ljósið í kringum mig verði nótt,``
11Desem ki, ‹‹Karanlık beni kaplasın,Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.››
12þá myndi þó myrkrið eigi verða þér of myrkt og nóttin lýsa eins og dagur, myrkur og ljós eru jöfn fyrir þér.
12Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için,Gece, gündüz gibi ışıldar,Karanlıkla aydınlık birdir senin için.
13Því að þú hefir myndað nýru mín, ofið mig í móðurlífi.
13İç varlığımı sen yarattın,Annemin rahminde beni sen ördün.
14Ég lofa þig fyrir það, að ég er undursamlega skapaður, undursamleg eru verk þín, það veit ég næsta vel.
14Sana övgüler sunarım,Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım.Ne harika işlerin var!Bunu çok iyi bilirim.
15Beinin í mér voru þér eigi hulin, þegar ég var gjörður í leyni, myndaður í djúpum jarðar.
15Gizli yerde yaratıldığımda,Yerin derinliklerinde örüldüğümde,Bedenim senden gizli değildi.
16Augu þín sáu mig, er ég enn var ómyndað efni, ævidagar voru ákveðnir og allir skráðir í bók þína, áður en nokkur þeirra var til orðinn.
16Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni;Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden,Hepsi senin kitabına yazılmıştı.
17En hversu torskildar eru mér hugsanir þínar, ó Guð, hversu stórkostlegar eru þær allar samanlagðar.
17Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı,Sayıları ne çok!
18Ef ég vildi telja þær, væru þær fleiri en sandkornin, ég mundi vakna og vera enn með hugann hjá þér.
18Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam.Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.
19Ó að þú, Guð, vildir fella níðingana. Morðingjar! Víkið frá mér.
19Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen!Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!
20Þeir þrjóskast gegn þér með svikum og leggja nafn þitt við hégóma.
20Çünkü senin için kötü konuşuyorlar,Adını kötüye kullanıyor düşmanların.
21Ætti ég eigi, Drottinn, að hata þá, er hata þig, og hafa viðbjóð á þeim, er rísa gegn þér?
21Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden?Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?
22Ég hata þá fullu hatri, þeir eru orðnir óvinir mínir.
22Onlardan tümüyle nefret ediyor,Onları düşman sayıyorum.
23Prófa mig, Guð, og þekktu hjarta mitt, rannsaka mig og þekktu hugsanir mínar,og sjá þú, hvort ég geng á glötunarvegi, og leið mig hinn eilífa veg.
23Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi,Sına beni, öğren kaygılarımı.
24og sjá þú, hvort ég geng á glötunarvegi, og leið mig hinn eilífa veg.
24Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı,Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!