¹Davíðssálmur. Drottinn, ég ákalla þig, skunda þú til mín, ljá eyra raust minni, er ég ákalla þig.

¹Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş!Sana yakarınca sesime kulak ver!

²Bæn mín sé fram borin sem reykelsisfórn fyrir auglit þitt, upplyfting handa minna sem kvöldfórn.

²Duam önünde yükselen buhur gibi,El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!

³Set þú, Drottinn, vörð fyrir munn minn, gæslu fyrir dyr vara minna.

³Ya RAB, ağzıma bekçi koy,Dudaklarımın kapısını koru!

⁴Lát eigi hjarta mitt hneigjast að neinu illu, að því að fremja óguðleg verk með illvirkjum, og lát mig eigi eta krásir þeirra.

⁴Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin,Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım;Onların nefis yemeklerini tatmayayım.

⁵Þótt réttlátur maður slái mig og trúaður hirti mig, mun ég ekki þiggja sæmd af illum mönnum. Bæn mín stendur gegn illsku þeirra.

⁵Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır,Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir,Başım reddetmez onu.Çünkü duam hep kötülere karşıdır.

⁶Þegar höfðingjum þeirra verður hrundið niður af kletti, munu menn skilja, að orð mín voru sönn.

⁶Önderleri kayalardan aşağı atılınca,Dinleyecekler tatlı sözlerimi.

⁷Eins og menn höggva við og kljúfa á jörðu, svo skal beinum þeirra tvístrað við gin Heljar.

⁷Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi,Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.

⁸Til þín, Drottinn, mæna augu mín, hjá þér leita ég hælis, sel þú eigi fram líf mitt.

⁸Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB,Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!

⁹Varðveit mig fyrir gildru þeirra, er sitja um mig, og fyrir snörum illvirkjanna.Hinir óguðlegu falli í sitt eigið net, en ég sleppi heill á húfi.

⁹Koru beni kurdukları tuzaktan,Suç işleyenlerin kapanlarından.

¹⁰Hinir óguðlegu falli í sitt eigið net, en ég sleppi heill á húfi.

¹⁰Ben güvenlik içinde geçip giderken,Kendi ağlarına düşsün kötüler.