1Til söngstjórans. Ljóð. Sálmur. Fagnið fyrir Guði, gjörvallt jarðríki,
1Ey yeryüzündeki bütün insanlar,Tanrıya sevinç çığlıkları atın!
2syngið um hans dýrlega nafn, gjörið lofstír hans vegsamlegan.
2Adının yüceliğine ilahiler söyleyin,Ona görkemli övgüler sunun!
3Mælið til Guðs: Hversu óttaleg eru verk þín, sakir mikilleiks máttar þíns hræsna óvinir þínir fyrir þér.
3‹‹Ne müthiş işlerin var!›› deyin Tanrıya,‹‹Öyle büyük gücün var ki,Düşmanların eğiliyor önünde.
4Öll jörðin lúti þér og lofsyngi þér, lofsyngi nafni þínu. [Sela]
4Bütün yeryüzü sana tapınıyor,İlahiler okuyor, adını ilahilerle övüyor.›› |iSela
5Komið og sjáið verkin Guðs, sem er óttalegur í breytni sinni gagnvart mönnunum.
5Gelin, bakın Tanrının neler yaptığına!Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:
6Hann breytti hafinu í þurrlendi, þeir fóru fótgangandi yfir ána. Þá glöddumst vér yfir honum.
6Denizi karaya çevirdi,Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.Yaptığına sevindik orada.
7Hann ríkir um eilífð sakir veldis síns, augu hans gefa gætur að þjóðunum, uppreistarmenn mega eigi láta á sér bæra. [Sela]
7Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,Gözleri ulusları süzer;Başkaldıranlar gurura kapılmasın! |iSela
8Þér lýðir, lofið Guð vorn og látið hljóma lofsöng um hann.
8Ey halklar, Tanrımıza şükredin,Övgülerini duyurun.
9Hann veitti sálum vorum lífið og lét oss eigi verða valta á fótum.
9Hayatımızı koruyan,Ayaklarımızın kaymasına izin vermeyen Odur.
10Því að þú hefir rannsakað oss, ó Guð, hreinsað oss, eins og silfur er hreinsað.
10Sen bizi sınadın, ey Tanrı,Gümüş arıtır gibi arıttın.
11Þú hefir varpað oss í fangelsi, lagt byrði á lendar vorar.
11Ağa düşürdün bizi,Sırtımıza ağır yük vurdun.
12Þú hefir látið menn ganga yfir höfuð vor, vér höfum farið gegnum eld og vatn, en nú hefir þú leitt oss út á víðan vang.
12İnsanları başımıza çıkardın,Ateşten, sudan geçtik.Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.
13Ég kem í hús þitt með brennifórnir, efni heit mín við þig,
13Yakmalık sunularla evine gireceğim,Adaklarımı yerine getireceğim,
14þau er varir mínar hétu og munnur minn nefndi, þá er ég var í nauðum staddur.
14Sıkıntı içindeyken dudaklarımdan dökülen,Ağzımdan çıkan adakları.
15Ég færi þér brennifórn af feitum dýrum, ásamt fórnarilm af hrútum, ég fórna nautum og höfrum. [Sela]
15Yakılan koçların dumanıyla semiz hayvanlardanSana yakmalık sunular sunacağım,Tekeler, sığırlar kurban edeceğim. |iSela
16Komið, hlýðið til, allir þér er óttist Guð, að ég megi segja frá, hvað hann hefir gjört fyrir mig.
16Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrıdan korkanlar,Benim için neler yaptığını size anlatayım.
17Til hans hrópaði ég með munni mínum, en lofgjörð lá undir tungu minni.
17Ağzımla Ona yakardım,Övgüsü dilimden düşmedi.
18Ef ég hygg á illt í hjarta mínu, þá heyrir Drottinn ekki.
18Yüreğimde kötülüğe yer verseydim,Rab beni dinlemezdi.
19En Guð hefir heyrt, gefið gaum að bænarópi mínu.Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.
19Oysa Tanrı dinledi beni,Kulak verdi duamın sesine.
20Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.
20Övgüler olsun Tanrı'ya,Çünkü duamı geri çevirmedi,Sevgisini benden esirgemedi.