¹Ljóðaljóðin, eftir Salómon.

¹Süleymanın Ezgiler Ezgisi.

²Hann kyssi mig kossi munns síns, því að ást þín er betri en vín.

²Beni dudaklarıyla öptükçe öpsün!Çünkü aşkın şaraptan daha tatlı.

³Yndislegur ilmur er af smyrslum þínum, nafn þitt eins og úthellt olía, þess vegna elska meyjarnar þig.

³Ne güzel kokuyor sürdüğün esans,Dökülmüş esans sanki adın,Kızlar bu yüzden seviyor seni.

⁴Drag mig á eftir þér! Við skulum flýta okkur! Konungurinn leiði mig í herbergi sín! Fögnum og gleðjumst yfir þér, vegsömum ást þína meir en vín _ með réttu elska þær þig!

⁴Al götür beni, haydi koşalım! Kral beni odasına götürsün. Seninle coşup seviniriz,Aşkını şaraptan çok överiz. Ne kadar haklılar seni sevmekte!

⁵Svört er ég, og þó yndisleg, þér Jerúsalemdætur, sem tjöld Kedars, sem tjalddúkar Salómons.

⁵Esmerim ben, ama güzelim,Ey Yeruşalim kızları!Kedarın çadırları gibi,Süleymanın çadır bezleri gibi kara.

⁶Takið ekki til þess, að ég er svartleit, því að sólin hefir brennt mig. Synir móður minnar reiddust mér, þeir settu mig til að gæta víngarða _ míns eigin víngarðs hefi ég eigi gætt.

⁶Bakmayın esmer olduğuma,Güneş kararttı beni.Çünkü kızdılar bana erkek kardeşlerim,Bağlara bakmakla görevlendirdiler.Ama kendi bağıma bakmadım.

⁷Seg mér, þú sem sál mín elskar, hvar heldur þú hjörð þinni til haga, hvar bælir þú um hádegið? Því að hví skal ég vera eins og villuráfandi hjá hjörðum félaga þinna?

⁷Ey sevgilim, söyle bana, sürünü nerede otlatıyorsun,Öğleyin nerede yatırıyorsun?Neden arkadaşlarının sürüleri yanındaYüzünü örten bir kadın durumuna düşeyim? gösterirdi.

⁸Ef þú veist það eigi, þú hin fegursta meðal kvenna, þá far þú og rek för hjarðarinnar og hald kiðum þínum til haga hjá kofum hirðanna.

⁸Ey güzeller güzeli,Bilmiyorsan,Sürünün izine çık,Çobanların çadırları yanındaOğlaklarını otlat.

⁹Við hryssurnar fyrir vagni Faraós líki ég þér, vina mín.

⁹Firavunun arabalarına koşulu kısrağa benzetiyorum seni, aşkım benim!

¹⁰Yndislegar eru kinnar þínar fléttum prýddar, háls þinn undir perluböndum.

¹⁰Yanakların süslerle,Boynun gerdanlıklarla ne güzel!

¹¹Gullfestar viljum vér gjöra þér, settar silfurhnöppum.

¹¹Sana gümüş düğmelerle altın süsler yapacağız.

¹²Meðan konungurinn hvíldi á legubekk sínum, lagði ilminn af nardussmyrslum mínum.

¹²Kral divandayken,Hintsümbülümün güzel kokusu yayıldı.

¹³Unnusti minn er sem myrrubelgur, sem hvílist milli brjósta mér.

¹³Memelerim arasında yatanMür dolu bir kesedir benim için sevgilim;

¹⁴Kypur-ber er unnusti minn mér, úr víngörðunum í Engedí.

¹⁴Eyn-Gedi bağlarındaBir demet kına çiçeğidir benim için sevgilim.

¹⁵Hversu fögur ertu, vina mín, hversu fögur ertu! Augu þín eru dúfuaugu.

¹⁵Ah, ne güzelsin, aşkım, ah, ne güzel!Gözlerin tıpkı birer güvercin!

¹⁶Hversu fagur ertu, unnusti minn, já indæll. Já, iðgræn er hvíla okkar.Bjálkarnir í húsi okkar eru sedrusviðir, þiljur okkar kýprestré.

¹⁶Ne yakışıklısın, sevgilim, ah, ne çekici!Yeşilliktir yatağımız.

¹⁷Bjálkarnir í húsi okkar eru sedrusviðir, þiljur okkar kýprestré.

¹⁷Sedir ağaçlarıdır evimizin kirişleri,Tavanımızın tahtaları ardıçlar.