¹En á þriðja degi skrýddist Ester konunglegum skrúða og gekk inn í hinn innri forgarð konungshallarinnar, gegnt konungshöllinni, en konungur sat í konungshásæti sínu í konungshöllinni gegnt dyrum hallarinnar.

¹Now it happened on the third day that Esther put on her royal clothing, and stood in the inner court of the king’s house, next to the king’s house. The king sat on his royal throne in the royal house, next to the entrance of the house.

²En er konungur leit Ester drottningu standa í forgarðinum, fann hún náð í augum hans, og konungur rétti út í móti Ester gullsprotann, er hann hafði í hendi sér. Þá gekk Ester nær og snart oddinn á sprotanum.

²When the king saw Esther the queen standing in the court, she obtained favor in his sight; and the king held out to Esther the golden scepter that was in his hand. So Esther came near, and touched the top of the scepter.

³Og konungur sagði við hana: ,,Hvað er þér á höndum, Ester drottning, og hvers beiðist þú? Þótt það væri helmingur ríkisins, þá skal þér það veita.``

³Then the king asked her, “What would you like, queen Esther? What is your request? It shall be given you even to the half of the kingdom.”

⁴Þá mælti Ester: ,,Ef konunginum þóknast svo, þá komi konungurinn, ásamt Haman, í dag til veislu þeirrar, er ég hefi búið honum.``

⁴Esther said, “If it seems good to the king, let the king and Haman come today to the banquet that I have prepared for him.”

⁵Þá sagði konungur: ,,Sækið Haman í skyndi, svo að vér megum gjöra það, sem Ester hefir um beðið.`` Þegar nú konungur, ásamt Haman, var kominn til veislunnar, er Ester hafði búið,

⁵Then the king said, “Bring Haman quickly, so that it may be done as Esther has said.” So the king and Haman came to the banquet that Esther had prepared.

⁶sagði konungur við Ester, þá er þau voru sest að víndrykkjunni: ,,Hver er bæn þín? Hún skal veitast þér. Og hvers beiðist þú? Þótt það væri helmingur ríkisins, þá skal það í té látið.``

⁶The king said to Esther at the banquet of wine, “What is your petition? It shall be granted you. What is your request? Even to the half of the kingdom it shall be performed.”

⁷Þá svaraði Ester og sagði: ,,Bæn mín og beiðni er þessi:

⁷Then Esther answered and said, “My petition and my request is this.

⁸Hafi ég fundið náð í augum konungsins og þóknist konunginum að veita mér bæn mína og gjöra það, er ég beiðist, þá komi konungurinn og Haman til veislu þeirrar, er ég mun búa þeim. Mun ég þá á morgun gjöra það, sem konungurinn hefir óskað.``

⁸If I have found favor in the sight of the king, and if it please the king to grant my petition and to perform my request, let the king and Haman come to the banquet that I will prepare for them, and I will do tomorrow as the king has said.”

⁹Þann dag gekk Haman burt glaður og í góðu skapi. En er Haman sá Mordekai í konungshliðinu og að hann hvorki stóð upp fyrir honum né hrærði sig, þá fylltist Haman reiði gegn Mordekai.

⁹Then Haman went out that day joyful and glad of heart, but when Haman saw Mordecai in the king’s gate, that he didn’t stand up nor move for him, he was filled with wrath against Mordecai.

¹⁰Þó stillti Haman sig. En er hann kom heim til sín, sendi hann og lét sækja vini sína og Seres konu sína.

¹⁰Nevertheless Haman restrained himself, and went home. There, he sent and called for his friends and Zeresh his wife.

¹¹Sagði Haman þeim frá hinum miklu auðæfum sínum og fjölda sona sinna og frá öllum þeim frama, sem konungur hafði veitt honum, og hversu konungur hefði hafið hann til vegs framar öðrum höfðingjum sínum og þjónum.

¹¹Haman recounted to them the glory of his riches, the multitude of his children, all the things in which the king had promoted him, and how he had advanced him above the princes and servants of the king.

¹²Og Haman mælti: ,,Já, Ester drottning lét engan koma með konungi til veislu þeirrar, er hún gjörði, nema mig. Hún hefir og boðið mér á morgun með konunginum.

¹²Haman also said, “Yes, Esther the queen let no man come in with the king to the banquet that she had prepared but myself; and tomorrow I am also invited by her together with the king.

¹³En allt þetta er mér ekki nóg, meðan ég sé Mordekai Gyðing sitja í konungshliði.``Þá sagði Seres kona hans við hann og allir vinir hans: ,,Lát reisa fimmtíu álna háan gálga, og talaðu á morgun um það við konung, að Mordekai verði festur á hann. Far síðan glaður með konungi til veislunnar.`` Þetta ráð líkaði Haman vel og lét hann reisa gálgann.

¹³Yet all this avails me nothing, so long as I see Mordecai the Jew sitting at the king’s gate.”

¹⁴Þá sagði Seres kona hans við hann og allir vinir hans: ,,Lát reisa fimmtíu álna háan gálga, og talaðu á morgun um það við konung, að Mordekai verði festur á hann. Far síðan glaður með konungi til veislunnar.`` Þetta ráð líkaði Haman vel og lét hann reisa gálgann.

¹⁴Then Zeresh his wife and all his friends said to him, “Let a gallows be made fifty cubits high, and in the morning speak to the king about hanging Mordecai on it. Then go in merrily with the king to the banquet.” This pleased Haman, so he had the gallows made.