1Dína dóttir Leu, er hún hafði fætt Jakob, gekk út að sjá dætur landsins.
1Dinah, the daughter of Leah, whom she bore to Jacob, went out to see the daughters of the land.
2Þá sá Síkem hana, sonur Hevítans Hemors, höfðingja landsins, og hann tók hana og lagðist með henni og spjallaði hana.
2Shechem the son of Hamor the Hivite, the prince of the land, saw her. He took her, lay with her, and humbled her.
3Og hann lagði mikinn ástarhug á Dínu, dóttur Jakobs, og hann elskaði stúlkuna og talaði vinsamlega við hana.
3His soul joined to Dinah, the daughter of Jacob, and he loved the young lady, and spoke kindly to the young lady.
4Síkem kom að máli við Hemor föður sinn og mælti: ,,Tak mér þessa stúlku fyrir konu.``
4Shechem spoke to his father, Hamor, saying, “Get me this young lady as a wife.”
5En Jakob hafði frétt, að hann hefði svívirt Dínu dóttur hans, en með því að synir hans voru úti í haga með fénað hans, þá lét hann kyrrt vera, þar til er þeir komu heim.
5Now Jacob heard that he had defiled Dinah, his daughter; and his sons were with his livestock in the field. Jacob held his peace until they came.
6Þá gekk Hemor, faðir Síkems, út til Jakobs til þess að tala við hann.
6Hamor the father of Shechem went out to Jacob to talk with him.
7Og synir Jakobs komu heim úr haganum, er þeir heyrðu þetta. Og mennirnir styggðust og urðu stórreiðir, því að hann hafði framið óhæfuverk í Ísrael, er hann lagðist með dóttur Jakobs, og slíkt hefði aldrei átt að fremja.
7The sons of Jacob came in from the field when they heard it. The men were grieved, and they were very angry, because he had done folly in Israel in lying with Jacob’s daughter; a which thing ought not to be done.
8Þá talaði Hemor við þá og mælti: ,,Síkem sonur minn hefir mikla ást á dóttur yðar. Ég bið að þér gefið honum hana fyrir konu.
8Hamor talked with them, saying, “The soul of my son, Shechem, longs for your daughter. Please give her to him as a wife.
9Mægist við oss, gefið oss yðar dætur og takið yður vorar dætur
9Make marriages with us. Give your daughters to us, and take our daughters for yourselves.
10og staðnæmist hjá oss, og landið skal standa yður til boða. Verið hér kyrrir og farið um landið og takið yður bólfestu í því.``
10You shall dwell with us, and the land will be before you. Live and trade in it, and get possessions in it.”
11Og Síkem sagði við föður hennar og bræður: ,,Ó, að ég mætti finna náð í augum yðar. Hvað sem þér til nefnið, það skal ég greiða.
11Shechem said to her father and to her brothers, “Let me find favor in your eyes, and whatever you will tell me I will give.
12Krefjist af mér svo mikils mundar og morgungjafar sem vera skal, og mun ég greiða það, er þér til nefnið, en gefið mér stúlkuna fyrir konu.``
12Ask me a great amount for a dowry, and I will give whatever you ask of me, but give me the young lady as a wife.”
13Þá svöruðu synir Jakobs þeim Síkem og Hemor föður hans, og töluðu með undirhyggju, af því að hann hafði svívirt Dínu systur þeirra,
13The sons of Jacob answered Shechem and Hamor his father with deceit, and spoke, because he had defiled Dinah their sister,
14og sögðu við þá: ,,Eigi megum vér þetta gjöra, að gefa systur vora óumskornum manni, því að það væri oss vanvirða.
14and said to them, “We can’t do this thing, to give our sister to one who is uncircumcised; for that is a reproach to us.
15Því aðeins viljum vér gjöra að yðar vilja, að þér verðið eins og vér, með því að láta umskera allt karlkyn meðal yðar.
15Only on this condition will we consent to you. If you will be as we are, that every male of you be circumcised;
16Þá skulum vér gefa yður vorar dætur og taka yðar dætur oss til handa og búa hjá yður, svo að vér verðum ein þjóð.
16then will we give our daughters to you, and we will take your daughters to us, and we will dwell with you, and we will become one people.
17En viljið þér eigi láta að orðum vorum og umskerast, þá tökum vér dóttur vora og förum burt.``
17But if you will not listen to us, to be circumcised, then we will take our sister, Hebrew has, literally, “daughter” and we will be gone.”
18Og Hemor og Síkem, syni Hemors, geðjaðist vel tal þeirra.
18Their words pleased Hamor and Shechem, Hamor’s son.
19Og sveinninn lét ekki á því standa að gjöra þetta, því að hann elskaði dóttur Jakobs. En hann var talinn maður ágætastur í sinni ætt.
19The young man didn’t wait to do this thing, because he had delight in Jacob’s daughter, and he was honored above all the house of his father.
20Hemor og Síkem sonur hans komu í hlið borgar sinnar og töluðu við borgarmenn sína og sögðu:
20Hamor and Shechem, his son, came to the gate of their city, and talked with the men of their city, saying,
21,,Þessir menn bera friðarhug til vor. Látum þá setjast að í landinu og fara allra sinna ferða um það, því að nóg er landrýmið á báðar hendur handa þeim. Dætur þeirra munum vér taka oss fyrir konur og gefa þeim dætur vorar.
21“These men are peaceful with us. Therefore let them live in the land and trade in it. For behold, the land is large enough for them. Let us take their daughters to us for wives, and let us give them our daughters.
22En því aðeins vilja mennirnir gjöra að vorum vilja og búa vor á meðal, svo að vér verðum ein þjóð, að vér látum umskera allt karlkyn meðal vor, eins og þeir eru umskornir.
22Only on this condition will the men consent to us to live with us, to become one people, if every male among us is circumcised, as they are circumcised.
23Hjarðir þeirra, fjárhlutur þeirra og allur fénaður þeirra, verður það ekki vor eign? Gjörum aðeins að vilja þeirra, svo að þeir staðnæmist hjá oss.``
23Won’t their livestock and their possessions and all their animals be ours? Only let us give our consent to them, and they will dwell with us.”
24Og þeir létu að orðum Hemors og Síkems sonar hans, allir sem gengu út um hlið borgar hans, og allt karlkyn lét umskerast, allir þeir, sem gengu út um hlið borgar hans.
24All who went out of the gate of his city listened to Hamor, and to Shechem his son; and every male was circumcised, all who went out of the gate of his city.
25En svo bar til á þriðja degi, er þeir voru sjúkir af sárum, að tveir synir Jakobs, þeir Símeon og Leví, bræður Dínu, tóku hvor sitt sverð og gengu inn í borgina, sem átti sér einskis ills von, og drápu þar allt karlkyn.
25It happened on the third day, when they were sore, that two of Jacob’s sons, Simeon and Levi, Dinah’s brothers, each took his sword, came upon the unsuspecting city, and killed all the males.
26Drápu þeir einnig Hemor og son hans Síkem með sverðseggjum og tóku Dínu úr húsi Síkems og fóru síðan burt.
26They killed Hamor and Shechem, his son, with the edge of the sword, and took Dinah out of Shechem’s house, and went away.
27Synir Jakobs réðust að hinum vegnu og rændu borgina, af því að þeir höfðu svívirt systur þeirra.
27Jacob’s sons came on the dead, and plundered the city, because they had defiled their sister.
28Sauði þeirra, naut þeirra og asna, og allt, sem var í borginni, og það, sem var í högunum, tóku þeir.
28They took their flocks, their herds, their donkeys, that which was in the city, that which was in the field,
29Og öll auðæfi þeirra, öll börn þeirra og konur tóku þeir að herfangi og rændu, sömuleiðis allt, sem var í húsunum.
29and all their wealth. They took captive all their little ones and their wives, and took as plunder everything that was in the house.
30Jakob sagði við Símeon og Leví: ,,Þið hafið stofnað mér í ógæfu með því að gjöra mig illa þokkaðan af landsmönnum, af Kanaanítum og Peresítum. Nú með því að ég er liðfár, munu þeir safnast saman á móti mér og vinna sigur á mér. Verð ég þá afmáður, ég og mitt hús.``En þeir svöruðu: ,,Átti hann þá að fara með systur okkar eins og skækju?``
30Jacob said to Simeon and Levi, “You have troubled me, to make me odious to the inhabitants of the land, among the Canaanites and the Perizzites. I am few in number. They will gather themselves together against me and strike me, and I will be destroyed, I and my house.”
31En þeir svöruðu: ,,Átti hann þá að fara með systur okkar eins og skækju?``
31They said, “Should he deal with our sister as with a prostitute?”