¹Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?

¹Where do wars and fightings among you come from? Don’t they come from your pleasures that war in your members?

²Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið og getið þó ekki öðlast. Þér berjist og stríðið. Þér eigið ekki, af því að þér biðjið ekki.

²You lust, and don’t have. You kill, covet, and can’t obtain. You fight and make war. You don’t have, because you don’t ask.

³Þér biðjið og öðlist ekki af því að þér biðjið illa, þér viljið sóa því í munaði!

³You ask, and don’t receive, because you ask with wrong motives, so that you may spend it for your pleasures.

⁴Þér ótrúu, vitið þér ekki, að vinátta við heiminn er fjandskapur gegn Guði? Hver sem því vill vera vinur heimsins, hann gjörir sig að óvini Guðs.

⁴You adulterers and adulteresses, don’t you know that friendship with the world is enmity with God? Whoever therefore wants to be a friend of the world makes himself an enemy of God.

⁵Eða haldið þér að ritningin fari með hégóma, sem segir: ,,Þráir Guð ekki með afbrýði andann, sem hann gaf bústað í oss?``

⁵Or do you think that the Scripture says in vain, “The Spirit who lives in us yearns jealously”?

⁶En því meiri er náðin, sem hann gefur. Þess vegna segir ritningin: ,,Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð.``

⁶But he gives more grace. Therefore it says, “God resists the proud, but gives grace to the humble.” Proverbs 3:34

⁷Gefið yður því Guði á vald, standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja yður.

⁷Be subject therefore to God. But resist the devil, and he will flee from you.

⁸Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið hjörtun flekklaus, þér tvílyndu.

⁸Draw near to God, and he will draw near to you. Cleanse your hands, you sinners; and purify your hearts, you double-minded.

⁹Berið yður illa, syrgið og grátið. Breytið hlátri yðar í sorg og gleðinni í hryggð.

⁹Lament, mourn, and weep. Let your laughter be turned to mourning, and your joy to gloom.

¹⁰Auðmýkið yður fyrir Drottni og hann mun upphefja yður.

¹⁰Humble yourselves in the sight of the Lord, and he will exalt you.

¹¹Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið. En ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki gjörandi lögmálsins, heldur dómari.

¹¹Don’t speak against one another, brothers. He who speaks against a brother and judges his brother, speaks against the law and judges the law. But if you judge the law, you are not a doer of the law, but a judge.

¹²Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann?

¹²Only one is the lawgiver, who is able to save and to destroy. But who are you to judge another?

¹³Heyrið, þér sem segið: ,,Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár og versla þar og græða!`` _

¹³Come now, you who say, “Today or tomorrow let’s go into this city, and spend a year there, trade, and make a profit.”

¹⁴Þér vitið ekki hvernig líf yðar mun verða á morgun. Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund en hverfur síðan.

¹⁴Whereas you don’t know what your life will be like tomorrow. For what is your life? For you are a vapor, that appears for a little time, and then vanishes away.

¹⁵Í stað þess ættuð þér að segja: ,,Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og þá munum vér gjöra þetta eða annað.``

¹⁵For you ought to say, “If the Lord wills, we will both live, and do this or that.”

¹⁶En nú stærið þér yður í oflátungsskap. Allt slíkt stærilæti er vont.Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd.

¹⁶But now you glory in your boasting. All such boasting is evil.

¹⁷Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd.

¹⁷To him therefore who knows to do good, and doesn’t do it, to him it is sin.