¹Til söngstjórans. Lag: Hind morgunroðans. Davíðssálmur.

¹My God, my God, why have you forsaken me? Why are you so far from helping me, and from the words of my groaning?

²Guð minn, Guð minn, hví hefir þú yfirgefið mig? Ég hrópa, en hjálp mín er fjarlæg.

²My God, I cry in the daytime, but you don’t answer; in the night season, and am not silent.

³,,Guð minn!`` hrópa ég um daga, en þú svarar ekki, og um nætur, en ég finn enga fró.

³But you are holy, you who inhabit the praises of Israel.

⁴Og samt ert þú Hinn heilagi, sá er ríkir uppi yfir lofsöngvum Ísraels.

⁴Our fathers trusted in you. They trusted, and you delivered them.

⁵Þér treystu feður vorir, þeir treystu þér, og þú hjálpaðir þeim,

⁵They cried to you, and were delivered. They trusted in you, and were not disappointed.

⁶til þín hrópuðu þeir, og þeim var bjargað, þér treystu þeir og urðu ekki til skammar.

⁶But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised by the people.

⁷En ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum.

⁷All those who see me mock me. They insult me with their lips. They shake their heads, saying,

⁸Allir þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið.

⁸“He trusts in Yahweh; let him deliver him. Let him rescue him, since he delights in him.”

⁹,,Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum! hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum!``

⁹But you brought me out of the womb. You made me trust at my mother’s breasts.

¹⁰Já, þú leiddir mig fram af móðurlífi, lést mig liggja öruggan við brjóst móður minnar.

¹⁰I was thrown on you from my mother’s womb. You are my God since my mother bore me.

¹¹Til þín var mér varpað frá móðurskauti, frá móðurlífi ert þú Guð minn.

¹¹Don’t be far from me, for trouble is near. For there is none to help.

¹²Ver eigi fjarri mér, því að neyðin er nærri, og enginn hjálpar.

¹²Many bulls have surrounded me. Strong bulls of Bashan have encircled me.

¹³Sterk naut umkringja mig, Basans uxar slá hring um mig.

¹³They open their mouths wide against me, lions tearing prey and roaring.

¹⁴Þeir glenna upp ginið í móti mér sem bráðsólgið, öskrandi ljón.

¹⁴I am poured out like water. All my bones are out of joint. My heart is like wax; it is melted within me.

¹⁵Mér er hellt út sem vatni, og öll bein mín eru gliðnuð sundur; hjarta mitt er sem vax, bráðnað sundur í brjósti mér;

¹⁵My strength is dried up like a potsherd. My tongue sticks to the roof of my mouth. You have brought me into the dust of death.

¹⁶gómur minn er þurr sem brenndur leir, og tungan loðir föst í munni mér. Og í duft dauðans leggur þú mig.

¹⁶For dogs have surrounded me. A company of evildoers have enclosed me. They have pierced my hands and feet. So Dead Sea Scrolls. Masoretic Text reads, “Like a lion, they pin my hands and feet.”

¹⁷Því að hundar umkringja mig, hópur illvirkja slær hring um mig, hendur mínar og fætur hafa þeir gegnumstungið.

¹⁷I can count all of my bones. They look and stare at me.

¹⁸Ég get talið öll mín bein _ þeir horfa á og hafa mig að augnagamni,

¹⁸They divide my garments among them. They cast lots for my clothing.

¹⁹þeir skipta með sér klæðum mínum og kasta hlut um kyrtil minn.

¹⁹But don’t be far off, Yahweh. You are my help: hurry to help me.

²⁰En þú, ó Drottinn, ver eigi fjarri! þú styrkur minn, skunda mér til hjálpar,

²⁰Deliver my soul from the sword, my precious life from the power of the dog.

²¹frelsa líf mitt undan sverðinu og sál mína undan hundunum.

²¹Save me from the lion’s mouth! Yes, from the horns of the wild oxen, you have answered me.

²²Frelsa mig úr gini ljónsins, frá hornum vísundarins. Þú hefir bænheyrt mig!

²²I will declare your name to my brothers. In the midst of the assembly, I will praise you.

²³Ég vil kunngjöra bræðrum mínum nafn þitt, í söfnuðinum vil ég lofa þig!

²³You who fear Yahweh, praise him! All you descendants of Jacob, glorify him! Stand in awe of him, all you descendants of Israel!

²⁴Þér sem óttist Drottin, lofið hann! Tignið hann, allir niðjar Jakobs! Dýrkið hann, allir niðjar Ísraels!

²⁴For he has not despised nor abhorred the affliction of the afflicted, Neither has he hidden his face from him; but when he cried to him, he heard.

²⁵Því að hann hefir eigi fyrirlitið né virt að vettugi neyð hins hrjáða og eigi hulið auglit sitt fyrir honum, heldur heyrt, er hann hrópaði til hans.

²⁵Of you comes my praise in the great assembly. I will pay my vows before those who fear him.

²⁶Frá þér kemur lofsöngur minn í stórum söfnuði, heit mín vil ég efna frammi fyrir þeim er óttast hann.

²⁶The humble shall eat and be satisfied. They shall praise Yahweh who seek after him. Let your hearts live forever.

²⁷Snauðir munu eta og verða mettir, þeir er leita Drottins munu lofa hann. Hjörtu yðar lifni við að eilífu.

²⁷All the ends of the earth shall remember and turn to Yahweh. All the relatives of the nations shall worship before you.

²⁸Endimörk jarðar munu minnast þess og hverfa aftur til Drottins og allar ættir þjóðanna falla fram fyrir augliti hans.

²⁸For the kingdom is Yahweh’s. He is the ruler over the nations.

²⁹Því að ríkið heyrir Drottni, og hann er drottnari yfir þjóðunum.

²⁹All the rich ones of the earth shall eat and worship. All those who go down to the dust shall bow before him, even he who can’t keep his soul alive.

³⁰Já, fyrir honum munu öll stórmenni jarðar falla fram, fyrir honum munu beygja sig allir þeir er hníga í duftið. En ég vil lifa honum,niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]

³⁰Posterity shall serve him. Future generations shall be told about the Lord.

³¹niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]

³¹They shall come and shall declare his righteousness to a people that shall be born, for he has done it.