¹Allora Giobbe aprì la bocca e maledisse il giorno della sua nascita.

¹Poste Ijob malfermis sian busxon, kaj malbenis sian tagon.

²E prese a dire così:

²Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:

³"Perisca il giorno ch’io nacqui e la notte che disse: "E’ concepito un maschio!"

³Pereu la tago, en kiu mi naskigxis, Kaj la nokto, kiu diris:Embriigxis homo.

⁴Quel giorno si converta in tenebre, non se ne curi Iddio dall’alto, né splenda sovr’esso raggio di luce!

⁴Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu gxin, Neniu lumo ekbrilu super gxi.

⁵Se lo riprendano le tenebre e l’ombra di morte, resti sovr’esso una fitta nuvola, le eclissi lo riempian di paura!

⁵Mallumo kaj tomba ombro ekposedu gxin; Nubo gxin kovru; Eklipsoj de tago faru gxin terura.

⁶Quella notte diventi preda d’un buio cupo, non abbia la gioia di contar tra i giorni dell’anno, non entri nel novero de’ mesi!

⁶Tiun nokton prenu mallumego; GXi ne alkalkuligxu al la tagoj de la jaro, GXi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.

⁷Quella notte sia notte sterile, e non vi s’oda grido di gioia.

⁷Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu gxojkrio auxdigxu en gxi.

⁸La maledicano quei che maledicono i giorni e sono esperti nell’evocare il drago.

⁸Malbenu gxin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.

⁹Si oscurino le stelle del suo crepuscolo, aspetti la luce e la luce non venga, e non miri le palpebre dell’alba,

⁹Mallumigxu la steloj de gxia krepusko; GXi atendu lumon, kaj cxi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenrugxo gxi ne ekvidu;

¹⁰poiché non chiuse la porta del seno che mi portava, e non celò l’affanno agli occhi miei.

¹⁰Pro tio, ke gxi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kasxis per tio la malfelicxon antaux miaj okuloj.

¹¹Perché non morii nel seno di mia madre? Perché non spirai appena uscito dalle sue viscere?

¹¹Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senvivigxis post la eliro el la ventro?

¹²Perché trovai delle ginocchia per ricevermi e delle mammelle da poppare?

¹²Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi sucxu?

¹³Ora mi giacerei tranquillo, dormirei, ed avrei così riposo

¹³Mi nun kusxus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,

¹⁴coi re e coi consiglieri della terra che si edificarono mausolei,

¹⁴Kune kun la regxoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,

¹⁵coi principi che possedean dell’oro e che empiron d’argento le lor case;

¹⁵Aux kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per argxento;

¹⁶o, come l’aborto nascosto, non esisterei, sarei come i feti che non videro la luce.

¹⁶Aux kiel abortitajxo kasxita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.

¹⁷Là cessano gli empi di tormentare gli altri. Là riposano gli stanchi,

¹⁷Tie la malpiuloj cxesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumigxis.

¹⁸là i prigioni han requie tutti insieme, senz’udir voce d’aguzzino.

¹⁸Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne auxdas la vocxon de premanto.

¹⁹Piccoli e grandi sono là del pari, e lo schiavo è libero del suo padrone.

¹⁹Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.

²⁰Perché dar la luce all’infelice e la vita a chi ha l’anima nell’amarezza,

²⁰Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolcxan animon,

²¹i quali aspettano la morte che non viene, e la ricercano più che i tesori nascosti,

²¹Kiuj atendas la morton, kaj gxi ne aperas, Kiuj elfosus gxin pli volonte ol trezorojn,

²²e si rallegrerebbero fino a giubilarne, esulterebbero se trovassero una tomba?

²²Kiuj ekgxojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?

²³Perché dar vita a un uomo la cui via è oscura? e che Dio ha stretto in un cerchio?

²³Al la homo, kies vojo estas kasxita, Kaj antaux kiu Dio starigis barilon?

²⁴Io sospiro anche quando prendo il mio cibo, e i miei gemiti si spandono com’acqua.

²⁴Antaux ol mi ekmangxas panon, mi devas gxemi, Kaj mia plorkriado versxigxas kiel akvo;

²⁵Non appena temo un male, ch’esso mi colpisce; e quel che pavento, mi piomba addosso.

²⁵CXar terurajxo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.

²⁶Non trovo posa, né requie, né pace, il tormento è continuo!"

²⁶Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.