¹Al Capo de’ musici. Sopra l’ottava. Salmo di Davide. Salva, o Eterno, poiché l’uomo pio vien meno, e i fedeli vengono a mancare tra i figliuoli degli uomini.

¹Al la hxorestro. Por basuloj. Psalmo de David. Helpu, ho Eternulo, cxar malaperis piuloj Kaj maloftigxis fideluloj inter la homidoj.

²Ciascuno mentisce parlando col prossimo; parlano con labbro lusinghiero e con cuor doppio.

²Malveron ili parolas unuj al aliaj, Vortojn flatajn el koro hipokrita.

³L’Eterno recida tutte le labbra lusinghiere, la lingua che parla alteramente,

³La Eternulo ekstermu cxiun flatan busxon Kaj langon fanfaronantan,

⁴quelli che dicono: Con le nostre lingue prevarremo; le nostre labbra sono per noi; chi sarà signore su noi?

⁴Tiujn, kiuj diras:Per nia lango ni venkos, Nia busxo estas kun ni; kiu estas sinjoro super ni?

⁵Per l’oppressione dei miseri, per il grido d’angoscia de’ bisognosi, ora mi leverò, dice l’Eterno; darò loro la salvezza alla quale anelano.

⁵CXar prematoj estas ruinigataj kaj malfelicxuloj gxemas, Tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo; Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri gxi.

⁶Le parole dell’Eterno son parole pure, sono argento affinato in un crogiuolo di terra, purificato sette volte.

⁶La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj, Argxento, purigita en tera fandujo kaj sepfoje refandita.

⁷Tu, o Eterno, li proteggerai, li preserverai da questa generazione in perpetuo.

⁷Vi, ho Eternulo, konservos ilin, Vi gardos nin kontraux cxi tiu generacio por eterne.

⁸Gli empi vanno attorno da tutte le parti quando la bassezza siede in alto tra i figliuoli degli uomini.

⁸CXirkauxe aperas multe da malpiuloj, Kiam malnobleco altigxas inter la homidoj.