¹Al capo de’ musici. Dei figliuoli di Core. Cantico. O Dio, noi abbiamo udito coi nostri orecchi, i nostri padri ci hanno raccontato l’opera che compisti ai loro giorni, ai giorni antichi.

¹Al la hxorestro. Instruo de la Korahxidoj. Ho Dio, per niaj oreloj ni auxdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.

²Tu con la tua mano scacciasti le nazioni e stabilisti i nostri padri; distruggesti dei popoli per estender loro.

²Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enlogxigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.

³Poiché essi non conquistarono il paese con la loro spada, né fu il loro braccio che li salvò, ma la tua destra, il tuo braccio, la luce del tuo volto, perché li gradivi.

³CXar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizagxo, CXar Vi ilin favoris.

⁴Tu sei il mio re, o Dio, ordina la salvezza di Giacobbe!

⁴Vi estas mia Regxo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.

⁵Con te noi abbatteremo i nostri nemici, nel tuo nome calpesteremo quelli che si levan contro a noi.

⁵Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontrauxbatalantojn.

⁶Poiché non è nel mio arco che io confido, e non è la mia spada che mi salverà;

⁶CXar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.

⁷ma sei tu che ci salvi dai nostri nemici e rendi confusi quelli che ci odiano.

⁷Sed Vi helpas nin kontraux niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.

⁸In Dio noi ci glorieremo, ogni giorno e celebreremo il tuo nome in perpetuo. Sela.

⁸Dion ni gloros cxiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.

⁹Ma ora ci hai reietti e coperti d’onta, e non esci più coi nostri eserciti.

⁹Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.

¹⁰Tu ci fai voltar le spalle davanti al nemico, e quelli che ci odiano ci depredano.

¹⁰Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;

¹¹Ci hai dati via come pecore da mangiare, e ci hai dispersi fra le nazioni.

¹¹Vi fordonas nin por formangxo, kiel sxafojn, Kaj inter la popolojn Vi disjxetis nin;

¹²Tu vendi il tuo popolo per un nulla, e non ti sei tenuto alto nel fissarne il prezzo.

¹²Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;

¹³Tu ci fai oggetto d’obbrobrio per i nostri vicini, di beffe e di scherno per quelli che ci stan d’intorno.

¹³Vi faris nin malestimatajxo por niaj najbaroj, Mokatajxo kaj insultatajxo por niaj cxirkauxantoj;

¹⁴Tu ci rendi la favola delle nazioni, e i popoli scuotono il capo, quando si tratta di noi.

¹⁴Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.

¹⁵Tuttodì l’onta mia mi sta dinanzi, e la vergogna mi cuopre la faccia

¹⁵CXiutage mia malhonoro estas antaux mi, Kaj honto kovras mian vizagxon,

¹⁶all’udire chi mi vitupera e m’oltraggia, al vedere il nemico ed il vendicativo.

¹⁶Pro la vocxo de mokanto kaj insultanto, Antaux la vizagxo de malamiko kaj vengxanto.

¹⁷Tutto questo ci è avvenuto. Eppure non t’abbiam dimenticato e non siamo stati infedeli al tuo patto.

¹⁷CXio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidigxis al Via interligo.

¹⁸Il nostro cuore non si è rivolto indietro, e i nostri passi non si sono sviati dal tuo sentiero,

¹⁸Ne retirigxis nia koro, Kaj niaj pasxoj ne deflankigxis de Via vojo.

¹⁹perché tu ci avessi a fiaccare cacciandoci in dimore di sciacalli, perché tu avessi a stender su noi l’ombra della morte.

¹⁹Kiam Vi batis nin sur loko de sxakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,

²⁰Se avessimo dimenticato il nome del nostro Dio, e avessimo teso le mani verso un dio straniero,

²⁰Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:

²¹Dio non l’avrebbe egli scoperto? Poich’egli conosce i segreti del cuore.

²¹CXu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.

²²Anzi è per cagion tua che siamo ogni dì messi a morte, e reputati come pecore da macello.

²²Pro Vi ni ja estas mortigataj cxiutage; Oni rigardas nin kiel sxafojn por bucxo.

²³Risvegliati! Perché dormi, o Signore? Destati, non rigettarci in perpetuo!

²³Levigxu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekigxu, ne forpusxu por cxiam.

²⁴Perché nascondi la tua faccia e dimentichi la nostra afflizione e la nostra oppressione?

²⁴Kial Vi kasxas Vian vizagxon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?

²⁵Poiché l’anima nostra è abbattuta nella polvere; il nostro corpo aderisce alla terra.

²⁵Nia animo estas ja jxetita en la polvon; Nia korpo klinigxis al la tero.

²⁶Lèvati in nostro aiuto, e liberaci, per amor della tua benignità.

²⁶Levigxu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.