¹Portarono dunque l’arca di Dio e la collocarono in mezzo al padiglione che Davide aveva rizzato per lei; e si offrirono olocausti e sacrifizi di azioni di grazie dinanzi a Dio.

¹Og þeir fluttu örk Guðs inn og settu hana í tjaldið, sem Davíð hafði reisa látið yfir hana, og þeir færðu brennifórnir og heillafórnir.

²E quando Davide ebbe finito d’offrire gli olocausti e i sacrifizi di azioni di grazie, benedisse il popolo nel nome dell’Eterno;

²Og er Davíð hafði fært brennifórnina og heillafórnirnar, blessaði hann lýðinn í nafni Drottins

³e distribuì a tutti gl’Israeliti, uomini e donne, un pane per uno, una porzione di carne, e un dolce d’uva secca.

³og úthlutaði öllum Ísraelsmönnum, körlum sem konum, sinn brauðhleifinn hverjum, kjötstykki og rúsínuköku.

⁴Poi stabilì davanti all’arca dell’Eterno alcuni di fra i Leviti per fare il servizio per ringraziare, lodare e celebrare l’Eterno, l’Iddio d’Israele.

⁴Davíð setti menn af levítum til þess að gegna þjónustu frammi fyrir örk Drottins og til þess að tigna, lofa og vegsama Drottin, Guð Ísraels.

⁵Erano: Asaf, il capo; Zaccaria, il secondo dopo di lui; poi Jeiel, Scemiramoth, Jehiel, Mattithia, Eliab, Benaia, Obed-Edom e Jeiel. Essi sonavano saltèri e cetre, e Asaf sonava i cembali;

⁵Var Asaf helstur þeirra og honum næstur gekk Sakaría, þá Jeíel, Semíramót, Jehíel, Mattitja, Elíab, Benaja, Óbeð Edóm og Jeíel með hljóðfærum, hörpum og gígjum, en Asaf lét skálabumburnar kveða við,

⁶i sacerdoti Benaia e Jahaziel sonavano del continuo la tromba davanti all’arca del patto di Dio.

⁶og Benaja og Jehasíel prestar þeyttu stöðugt lúðrana frammi fyrir sáttmálsörk Guðs.

⁷Allora, in quel giorno, Davide diede per la prima volta ad Asaf e ai suoi fratelli l’incarico di cantare le lodi dell’Eterno:

⁷Á þeim degi fól Davíð í fyrsta sinni Asaf og frændum hans að syngja ,,Lofið Drottin.``

⁸"Celebrate l’Eterno, invocate il suo nome; fate conoscere le sue gesta fra i popoli.

⁸Lofið Drottin, ákallið nafn hans, gjörið máttarverk hans kunn meðal þjóðanna!

⁹Cantategli, salmeggiategli, meditate su tutte le sue maraviglie.

⁹Syngið fyrir honum, leikið fyrir honum, talið um öll hans dásemdarverk.

¹⁰Gloriatevi nel santo suo nome; si rallegri il cuore di quelli che cercano l’Eterno!

¹⁰Hrósið yður af hans helga nafni, hjarta þeirra, er leita Drottins, gleðjist.

¹¹Cercate l’Eterno e la sua forza, cercate del continuo la sua faccia!

¹¹Leitið Drottins og máttar hans, stundið sífellt eftir augliti hans.

¹²Ricordatevi delle maraviglie ch’egli ha fatte, de’ suoi miracoli e de’ giudizi della sua bocca,

¹²Minnist dásemdarverka hans, þeirra er hann gjörði, tákna hans og refsidóma munns hans,

¹³o voi, progenie d’Israele, suo servitore, figliuoli di Giacobbe, suoi eletti!

¹³þér niðjar Ísraels, þjónar hans, þér synir Jakobs, hans útvöldu.

¹⁴Egli, l’Eterno, è l’Iddio nostro; suoi giudizi s’esercitano su tutta la terra.

¹⁴Hann er Drottinn, Guð vor, um víða veröld ganga dómar hans.

¹⁵Ricordatevi in perpetuo del suo patto, della parola da lui data per mille generazioni,

¹⁵Hann minnist að eilífu sáttmála síns, orðs þess, er hann hefir gefið þúsundum kynslóða,

¹⁶del patto che fece con Abrahamo, che giurò ad Isacco,

¹⁶sáttmálans, er hann gjörði við Abraham, og eiðs síns við Ísak,

¹⁷e che confermò a Giacobbe come uno statuto, ad Israele come un patto eterno,

¹⁷þess er hann setti sem lög fyrir Jakob, eilífan sáttmála fyrir Ísrael,

¹⁸dicendo: "Io ti darò il paese di Canaan per vostra parte di eredità".

¹⁸þá er hann mælti: ,,Þér mun ég gefa Kanaanland sem erfðahlut þinn.``

¹⁹Non erano allora che poca gente, pochissimi e stranieri nel paese,

¹⁹Þegar þeir voru fámennur hópur, örfáir, og bjuggu þar sem útlendingar,

²⁰e andavano da una nazione all’altra, da un regno a un altro popolo.

²⁰og fóru frá einni þjóð til annarrar, og frá einu konungsríki til annars lýðs,

²¹Egli non permise che alcuno li opprimesse; anzi, castigò dei re per amor loro,

²¹leið hann engum að kúga þá og hegndi konungum þeirra vegna.

²²dicendo: "Non toccate i miei unti, e non fate alcun male ai miei profeti".

²²,,Snertið eigi við mínum smurðu, og gjörið eigi spámönnum mínum mein.``

²³Cantate all’Eterno, abitanti di tutta la terra, annunziate di giorno in giorno la sua salvezza!

²³Syngið Drottni, öll lönd, kunngjörið hjálpráð hans dag eftir dag.

²⁴Raccontate la sua gloria fra le nazioni e le sue maraviglie fra tutti i popoli!

²⁴Segið frá dýrð hans meðal heiðingjanna, frá dásemdarverkum hans meðal allra þjóða.

²⁵Perché l’Eterno è grande e degno di sovrana lode; gli è tremendo sopra tutti gli dèi.

²⁵Því að mikill er Drottinn og mjög vegsamlegur, og óttalegur er hann öllum guðum framar.

²⁶Poiché tutti gli dèi dei popoli son idoli vani, ma l’Eterno ha fatto i cieli.

²⁶Því að allir guðir þjóðanna eru falsguðir, en Drottinn hefir gjört himininn.

²⁷Splendore e maestà stanno dinanzi a lui, forza e gioia sono nella sua dimora.

²⁷Heiður og vegsemd eru fyrir augliti hans, máttur og fögnuður í bústað hans.

²⁸Date all’Eterno, o famiglie dei popoli, date all’Eterno gloria e forza.

²⁸Tjáið Drottni, þér þjóðakynkvíslir, tjáið Drottni vegsemd og vald.

²⁹Date all’Eterno la gloria dovuta al suo nome, portategli offerte e venite in sua presenza. Prostratevi dinanzi all’Eterno vestiti di sacri ornamenti,

²⁹Tjáið Drottni dýrð þá, er nafni hans hæfir, færið gjafir og komið fram fyrir hann. Fallið fram fyrir Drottni í helgum skrúða,

³⁰tremate dinanzi a lui, o abitanti di tutta la terra! Il mondo è stabile e non sarà smosso.

³⁰titrið fyrir honum, öll lönd. Hann hefir fest jörðina, svo að hún bifast ekki.

³¹Si rallegrino i cieli e gioisca la terra; dicasi fra le nazioni: "L’Eterno regna".

³¹Himinninn gleðjist og jörðin fagni, menn segi meðal heiðingjanna: ,,Drottinn hefir tekið konungdóm!``

³²Risuoni il mare e quel ch’esso contiene; festeggi la campagna e tutto quello ch’è in essa.

³²Hafið drynji og allt, sem í því er, foldin fagni og allt, sem á henni er.

³³Gli alberi delle foreste dian voci di gioia nel cospetto dell’Eterno, poich’egli viene a giudicare la terra.

³³Öll tré skógarins kveði fagnaðarópi fyrir Drottni, því að hann kemur til þess að dæma jörðina.

³⁴Celebrate l’Eterno, perch’egli è buono, perché la sua benignità dura in perpetuo.

³⁴Þakkið Drottni, því að hann er góður, því að miskunn hans varir að eilífu!

³⁵E dite: "Salvaci, o Dio della nostra salvezza! Raccoglici di fra le nazioni e liberaci, affinché celebriamo il tuo santo nome e mettiamo la nostra gloria nel lodarti".

³⁵og segið: ,,Hjálpa þú oss, Guð hjálpræðis vors. Safna þú oss saman og frelsa þú oss frá heiðingjunum, að vér megum lofa þitt heilaga nafn, víðfrægja lofstír þinn.``

³⁶Benedetto sia l’Eterno, l’Iddio d’Israele, d’eternità in eternità!" E tutto il popolo disse: "Amen", e lodò l’Eterno.

³⁶Lofaður sé Drottinn, Ísraels Guð frá eilífð til eilífðar. Og allur lýður sagði: ,,Amen!`` og ,,Lof sé Drottni!``

³⁷Poi Davide lasciò quivi, davanti all’arca del patto dell’Eterno, Asaf e i suoi fratelli perché fossero del continuo di servizio davanti all’arca, secondo i bisogni d’ogni giorno.

³⁷Og Davíð lét þá Asaf og frændur hans verða þar eftir frammi fyrir sáttmálsörk Drottins til þess að hafa stöðugt þjónustu á hendi frammi fyrir örkinni, eftir því sem á þurfti að halda dag hvern.

³⁸Lasciò Obed-Edom e Hosa e i loro fratelli, in numero di sessantotto: Obed-Edom, figliuolo di Jeduthun, e Hosa, come portieri.

³⁸En Óbeð Edóm og frændur þeirra, sextíu og átta, Óbeð Edóm Jedítúnsson og Hósa, skipaði hann hliðverði.

³⁹Lasciò pure il sacerdote Tsadok e i sacerdoti suoi fratelli davanti al tabernacolo dell’Eterno, sull’alto luogo che era a Gabaon,

³⁹Sadók prest og frændur hans, prestana, setti hann frammi fyrir bústað Drottins á hæðinni, sem er í Gíbeon,

⁴⁰perché offrissero del continuo all’Eterno olocausti, mattina e sera, sull’altare degli olocausti, ed eseguissero tutto quello che sta scritto nella legge data dall’Eterno ad Israele.

⁴⁰til þess stöðugt að færa Drottni brennifórnir á brennifórnaraltarinu, kvelds og morgna, og að fara með öllu svo, sem skrifað er í lögmáli Drottins, því er hann lagði fyrir Ísrael.

⁴¹E con essi erano Heman, Jeduthun, e gli altri ch’erano stati scelti e designati nominatamente per lodare l’Eterno, perché la sua benignità dura in perpetuo.

⁴¹Og með þeim voru þeir Heman, Jedútún og aðrir þeir er kjörnir voru, þeir er með nafni voru til þess kvaddir að lofa Drottin, því að miskunn hans varir að eilífu.

⁴²Heman e Jeduthun eran con essi, con trombe e cembali per i musici, e con degli strumenti per i cantici in lode di Dio. I figliuoli di Jeduthun erano addetti alla porta.

⁴²Og með þeim voru þeir Heman og Jedútún með lúðra og skálabumbur handa söngmönnunum og hljóðfæri fyrir söng guðsþjónustunnar. En þeir Jedútúnssynir voru hliðverðir.Síðan fór allur lýðurinn burt, hver heim til sín, en Davíð hvarf aftur til þess að heilsa fólki sínu.

⁴³Tutto il popolo se ne andò, ciascuno a casa sua, e Davide se ne ritornò per benedire la propria casa.

⁴³Síðan fór allur lýðurinn burt, hver heim til sín, en Davíð hvarf aftur til þess að heilsa fólki sínu.