¹E come Gesù usciva dal tempio e se n’andava, i suoi discepoli gli s’accostarono per fargli osservare gli edifizi del tempio.

¹Jesús gekk út úr helgidóminum og hélt brott. Þá komu lærisveinar hans og vildu sýna honum byggingar helgidómsins.

²Ma egli rispose loro: Le vedete tutte queste cose? Io vi dico in verità: Non sarà lasciata qui pietra sopra pietra che non sia diroccata.

²Hann sagði við þá: ,,Þér sjáið allt þetta? Sannlega segi ég yður, hér mun ekki eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn.``

³E stando egli seduto sul monte degli Ulivi, i discepoli gli s’accostarono in disparte, dicendo: Dicci: Quando avverranno queste cose, e quale sarà il segno della tua venuta e della fine dell’età presente?

³Þá er hann sat á Olíufjallinu, gengu lærisveinarnir til hans og spurðu hann einslega: ,,Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn komu þinnar og endaloka veraldar?``

⁴E Gesù, rispondendo, disse loro: Guardate che nessuno vi seduca.

⁴Jesús svaraði þeim: ,,Varist að láta nokkurn leiða yður í villu.

⁵Poiché molti verranno sotto il mio nome, dicendo: Io sono il Cristo, e ne sedurranno molti.

⁵Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Ég er Kristur!` og marga munu þeir leiða í villu.

⁶Or voi udirete parlar di guerre e di rumori di guerre; guardate di non turbarvi, perché bisogna che questo avvenga, ma non sarà ancora la fine.

⁶Þér munuð spyrja hernað og ófriðartíðindi. Gætið þess, að skelfast ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn.

⁷Poiché si leverà nazione contro nazione e regno contro regno; ci saranno carestie e terremoti in vari luoghi;

⁷Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verður hungur og landskjálftar á ýmsum stöðum.

⁸ma tutto questo non sarà che principio di dolori.

⁸Allt þetta er upphaf fæðingarhríðanna.

⁹Allora vi getteranno in tribolazione e v’uccideranno, e sarete odiati da tutte le genti a cagion del mio nome.

⁹Þá munu menn framselja yður til pyndinga og taka af lífi, og allar þjóðir munu hata yður vegna nafns míns.

¹⁰E allora molti si scandalizzeranno, e si tradiranno e si odieranno a vicenda.

¹⁰Margir munu þá falla frá og framselja hver annan og hata.

¹¹E molti falsi profeti sorgeranno e sedurranno molti.

¹¹Fram munu koma margir falsspámenn og leiða marga í villu.

¹²E perché l’iniquità sarà moltiplicata, la carità dei più si raffredderà.

¹²Og vegna þess að lögleysi magnast, mun kærleikur flestra kólna.

¹³Ma chi avrà perseverato sino alla fine sarà salvato.

¹³En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða.

¹⁴E questo evangelo del Regno sarà predicato per tutto il mondo, onde ne sia resa testimonianza a tutte le genti; e allora verrà la fine.

¹⁴Og þetta fagnaðarerindi um ríkið verður prédikað um alla heimsbyggðina öllum þjóðum til vitnisburðar. Og þá mun endirinn koma.

¹⁵Quando dunque avrete veduta l’abominazione della desolazione, della quale ha parlato il profeta Daniele, posta in luogo santo (chi legge pongavi mente),

¹⁵Þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar, sem Daníel spámaður talar um, standa á helgum stað,`` _ lesandinn athugi það _

¹⁶allora quelli che saranno nella Giudea, fuggano ai monti;

¹⁶,,þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla.

¹⁷chi sarà sulla terrazza non scenda per toglier quello che è in casa sua;

¹⁷Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan að sækja neitt í hús sitt.

¹⁸e chi sarà nel campo non torni indietro a prender la sua veste.

¹⁸Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína.

¹⁹Or guai alle donne che saranno incinte, ed a quelle che allatteranno in que’ giorni!

¹⁹Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum.

²⁰E pregate che la vostra fuga non avvenga d’inverno né di sabato;

²⁰Biðjið, að flótti yðar verði ekki um vetur eða á hvíldardegi.

²¹perché allora vi sarà una grande afflizione; tale, che non v’è stata l’uguale dal principio del mondo fino ad ora, né mai più vi sarà.

²¹Þá verður sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða.

²²E se quei giorni non fossero stati abbreviati, nessuno scamperebbe; ma, a cagion degli eletti, que’ giorni saranno abbreviati.

²²Ef dagar þessir hefðu ekki verið styttir, kæmist enginn maður af. En vegna hinna útvöldu munu þeir dagar styttir verða.

²³Allora, se alcuno vi dice: "Il Cristo eccolo qui, eccolo là", non lo credete;

²³Ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur` eða ,þar`, þá trúið því ekki.

²⁴perché sorgeranno falsi cristi e falsi profeti, e faranno gran segni e prodigi da sedurre, se fosse possibile, anche gli eletti.

²⁴Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra stór tákn og undur til að leiða afvega jafnvel hina útvöldu, ef orðið gæti.

²⁵Ecco, ve l’ho predetto. Se dunque vi dicono: Eccolo, è nel deserto, non v’andate;

²⁵Sjá, ég hef sagt yður það fyrir.

²⁶eccolo, è nelle stanze interne, non lo credete;

²⁶Ef þeir segja við yður: ,Sjá, hann er í óbyggðum,` þá farið ekki þangað. Ef þeir segja: ,Sjá, hann er í leynum,` þá trúið því ekki.

²⁷perché, come il lampo esce da levante e si vede fino a ponente, così sarà la venuta del Figliuol dell’uomo.

²⁷Eins og elding sem leiftrar frá austri til vesturs, svo mun verða koma Mannssonarins.

²⁸Dovunque sarà il carname, quivi si raduneranno le aquile.

²⁸Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er.

²⁹Or subito dopo l’afflizione di que’ giorni, il sole si oscurerà, e la luna non darà il suo splendore, e le stelle cadranno dal cielo, e le potenze de’ cieli saranno scrollate.

²⁹En þegar eftir þrenging þessara daga mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast.

³⁰E allora apparirà nel cielo il segno del Figliuol dell’uomo; ed allora tutte le tribù della terra faranno cordoglio, e vedranno il Figliuol dell’uomo venir sulle nuvole del cielo con gran potenza e gloria.

³⁰Þá mun tákn Mannssonarins birtast á himni, og allar kynkvíslir jarðarinnar hefja kveinstafi. Og menn munu sjá Mannssoninn koma á skýjum himins með mætti og mikilli dýrð.

³¹E manderà i suoi angeli con gran suono di tromba a radunare i suoi eletti dai quattro venti, dall’un capo all’altro de’ cieli.

³¹Hann mun senda út engla sína með hvellum lúðri, og þeir munu safna hans útvöldu úr áttunum fjórum, himinskauta milli.

³²Or imparate dal fico questa similitudine: Quando già i suoi rami si fanno teneri e metton le foglie, voi sapete che l’estate è vicina.

³²Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd.

³³Così anche voi, quando vedrete tutte queste cose, sappiate che egli è vicino, proprio alle porte.

³³Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið allt þetta, að hann er í nánd, fyrir dyrum.

³⁴Io vi dico in verità che questa generazione non passerà prima che tutte queste cose siano avvenute.

³⁴Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram.

³⁵Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.

³⁵Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða.

³⁶Ma quant’è a quel giorno ed a quell’ora nessuno li sa, neppure gli angeli dei cieli, neppure il Figliuolo, ma il Padre solo.

³⁶En þann dag og stund veit enginn, hvorki englar á himnum né sonurinn, enginn nema faðirinn einn.

³⁷E come fu ai giorni di Noè, così sarà alla venuta del Figliuol dell’uomo.

³⁷Eins og var á dögum Nóa, svo mun verða við komu Mannssonarins.

³⁸Infatti, come ne’ giorni innanzi al diluvio si mangiava e si beveva, si prendea moglie e s’andava a marito, sino al giorno che Noè entrò nell’arca,

³⁸Dagana fyrir flóðið átu menn og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina.

³⁹e di nulla si avvide la gente, finché venne il diluvio che portò via tutti quanti, così avverrà alla venuta del Figliuol dell’uomo.

³⁹Og þeir vissu ekki, fyrr en flóðið kom og hreif þá alla burt. Eins verður við komu Mannssonarins.

⁴⁰Allora due saranno nel campo; l’uno sarà preso e l’altro lasciato;

⁴⁰Þá verða tveir á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.

⁴¹due donne macineranno al mulino: l’una sarà presa e l’altra lasciata.

⁴¹Tvær munu mala á kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin.

⁴²Vegliate, dunque, perché non sapete in qual giorno il vostro Signore sia per venire.

⁴²Vakið því, þér vitið eigi, hvaða dag Drottinn yðar kemur.

⁴³Ma sappiate questo, che se il padron di casa sapesse a qual vigilia il ladro deve venire, veglierebbe e non lascerebbe forzar la sua casa.

⁴³Það skiljið þér, að húsráðandi vekti og léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi á hvaða stundu nætur þjófurinn kæmi.

⁴⁴Perciò, anche voi siate pronti; perché, nell’ora che non pensate, il Figliuol dell’uomo verrà.

⁴⁴Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi.

⁴⁵Qual è mai il servitore fedele e prudente che il padrone abbia costituito sui domestici per dar loro il vitto a suo tempo?

⁴⁵Hver er sá trúi og hyggni þjónn, sem húsbóndinn hefur sett yfir hjú sín að gefa þeim mat á réttum tíma?

⁴⁶Beato quel servitore che il padrone, arrivando, troverà così occupato!

⁴⁶Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur.

⁴⁷Io vi dico in verità che lo costituirà su tutti i suoi beni.

⁴⁷Sannlega segi ég yður: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar.

⁴⁸Ma, s’egli è un malvagio servitore che dica in cuor suo: Il mio padrone tarda a venire;

⁴⁸En ef illur þjónn segir í hjarta sínu: ,Húsbónda mínum dvelst,`

⁴⁹e comincia a battere i suoi conservi, e a mangiare e bere con gli ubriaconi,

⁴⁹og hann tekur að berja samþjóna sína og eta og drekka með svöllurum,

⁵⁰il padrone di quel servitore verrà nel giorno che non se l’aspetta, e nell’ora che non sa;

⁵⁰þá mun húsbóndi þess þjóns koma á þeim degi, sem hann væntir ekki, á þeirri stundu, sem hann veit ekki,höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna.

⁵¹e lo farà lacerare a colpi di flagello, e gli assegnerà la sorte degl’ipocriti. Ivi sarà il pianto e lo stridor de’ denti.

⁵¹höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna.