¹Se dunque v’è qualche consolazione in Cristo, se v’è qualche conforto d’amore, se v’è qualche comunione di Spirito, se v’è qualche tenerezza d’affetto e qualche compassione,

¹Ef nokkurs má sín upphvatning í nafni Krists, ef kærleiksávarp, ef samfélag andans, ef ástúð og meðaumkun má sín nokkurs,

²rendente perfetta la mia allegrezza, avendo un medesimo sentimento, un medesimo amore, essendo d’un animo, di un unico sentire;

²þá gjörið gleði mína fullkomna með því að vera samhuga, hafa sama kærleika, einn hug og eina sál.

³non facendo nulla per spirito di parte o per vanagloria, ma ciascun di voi, con umiltà, stimando altrui da più di se stesso,

³Gjörið ekkert af eigingirni eða hégómagirnd. Verið lítillátir og metið aðra meira en sjálfa yður.

⁴avendo ciascun di voi riguardo non alle cose proprie, ma anche a quelle degli altri.

⁴Lítið ekki aðeins á eigin hag, heldur einnig annarra.

⁵Abbiate in voi lo stesso sentimento che è stato in Cristo Gesù;

⁵Verið með sama hugarfari sem Jesús Kristur var.

⁶il quale, essendo in forma di Dio non riputò rapina l’essere uguale a Dio,

⁶Hann var í Guðs mynd. En hann fór ekki með það sem feng sinn að vera Guði líkur.

⁷ma annichilì se stesso, prendendo forma di servo e divenendo simile agli uomini;

⁷Hann svipti sig öllu, tók á sig þjóns mynd og varð mönnum líkur.

⁸ed essendo trovato nell’esteriore come un uomo, abbassò se stesso, facendosi ubbidiente fino alla morte, e alla morte della croce.

⁸Hann kom fram sem maður, lægði sjálfan sig og varð hlýðinn allt til dauða, já, dauðans á krossi.

⁹Ed è perciò che Dio lo ha sovranamente innalzato e gli ha dato il nome che è al di sopra d’ogni nome,

⁹Fyrir því hefur og Guð hátt upp hafið hann og gefið honum nafnið, sem hverju nafni er æðra,

¹⁰affinché nel nome di Gesù si pieghi ogni ginocchio nei cieli, sulla terra e sotto la terra,

¹⁰til þess að fyrir nafni Jesú skuli hvert kné beygja sig á himni, jörðu og undir jörðu

¹¹e ogni lingua confessi che Gesù Cristo è il Signore, alla gloria di Dio Padre.

¹¹og sérhver tunga játa Guði föður til dýrðar: Jesús Kristur er Drottinn.

¹²Così, miei cari, come sempre siete stati ubbidienti, non solo come s’io fossi presente, ma molto più adesso che sono assente, compiete la vostra salvezza con timore e tremore;

¹²Þess vegna, mínir elskuðu, þér sem ætíð hafið verið hlýðnir, vinnið nú að sáluhjálp yðar með ugg og ótta eins og þegar ég var hjá yður, því fremur nú, þegar ég er fjarri.

¹³poiché Dio è quel che opera in voi il volere e l’operare, per la sua benevolenza.

¹³Því að það er Guð, sem verkar í yður bæði að vilja og framkvæma sér til velþóknunar.

¹⁴Fate ogni cosa senza mormorii e senza dispute,

¹⁴Gjörið allt án þess að mögla og hika,

¹⁵affinché siate irreprensibili e schietti, figliuoli di Dio senza biasimo in mezzo a una generazione storta e perversa, nella quale voi risplendete come luminari nel mondo, tenendo alta la Parola della vita,

¹⁵til þess að þér verðið óaðfinnanlegir og hreinir, flekklaus Guðs börn meðal rangsnúinnar og gjörspilltrar kynslóðar. Þér skínið hjá þeim eins og ljós í heiminum.

¹⁶onde nel giorno di Cristo io abbia da gloriarmi di non aver corso invano, né invano faticato.

¹⁶Haldið fast við orð lífsins, mér til hróss á degi Krists. Þá hef ég ekki hlaupið til einskis né erfiðað til ónýtis.

¹⁷E se anche io debba essere offerto a mo’ di libazione sul sacrificio e sul servigio della vostra fede, io ne gioisco e me ne rallegro con tutti voi;

¹⁷Og enda þótt blóði mínu verði úthellt við fórnarþjónustu mína, þegar ég ber trú yðar fram fyrir Guð, þá gleðst ég og samgleðst yður öllum.

¹⁸e nello stesso modo gioitene anche voi e rallegratevene meco.

¹⁸Af hinu sama skuluð þér einnig gleðjast og samgleðjast mér.

¹⁹Or io spero nel Signor Gesù di mandarvi tosto Timoteo affinché io pure sia incoraggiato, ricevendo notizie dello stato vostro.

¹⁹En ég hef þá von til Drottins Jesú, að ég muni bráðum geta sent Tímóteus til yðar, til þess að mér verði einnig hughægra, þá er ég fæ að vita um hagi yðar.

²⁰Perché non ho alcuno d’animo pari al suo, che abbia sinceramente a cuore quel che vi concerne.

²⁰Ég hef engan honum líkan, sem lætur sér eins einlæglega annt um hagi yðar. _

²¹Poiché tutti cercano il loro proprio; non ciò che è di Cristo Gesù.

²¹Allir leita þess, sem sjálfra þeirra er, en ekki þess, sem Krists Jesú er. _

²²Ma voi lo conoscete per prova, poiché nella maniera che un figliuolo serve al padre egli ha servito meco nella causa del Vangelo.

²²En þér vitið, hvernig hann hefur reynst, að hann hefur þjónað að boðun fagnaðarerindisins með mér eins og barn með föður sínum.

²³Spero dunque di mandarvelo, appena avrò veduto come andranno i fatti miei;

²³Hann vona ég þá að geta sent, jafnskjótt og ég sé, hvað um mig verður.

²⁴ma ho fiducia nel Signore che io pure verrò presto.

²⁴En ég ber það traust til Drottins, að ég muni og bráðum koma sjálfur.

²⁵Però ho stimato necessario di mandarvi Epafròdito, mio fratello, mio collaboratore e commilitone, inviatomi da voi per supplire ai miei bisogni,

²⁵Ég taldi það og nauðsynlegt að senda til yðar Epafrodítus, bróður minn, samverkamann og samherja, en sendimann yðar og erindreka í því að bæta úr þörf minni.

²⁶giacché egli avea gran brama di vedervi tutti ed era angosciato perché avevate udito ch’egli era stato infermo.

²⁶Hann hefur þráð yður alla og liðið illa út af því, að þér höfðuð heyrt, að hann hefði orðið sjúkur.

²⁷E difatti è stato infermo, e ben vicino alla morte; ma Iddio ha avuto pietà di lui; e non soltanto di lui, ma anche di me, perch’io non avessi tristezza sopra tristezza.

²⁷Því sjúkur varð hann, að dauða kominn, en Guð miskunnaði honum og ekki einungis honum, heldur og mér, til þess að ég skyldi eigi hafa hryggð á hryggð ofan.

²⁸Perciò ve l’ho mandato con tanta maggior premura, affinché, vedendolo di nuovo, vi rallegriate, e anch’io sia men rattristato.

²⁸Fyrir því læt ég mér enn annara um að senda hann heim, til þess að þér verðið aftur glaðir, er þér sjáið hann, og mér verði hughægra.

²⁹Accoglietelo dunque nel Signore con ogni allegrezza, e abbiate stima di uomini cosiffatti;

²⁹Takið því á móti honum í nafni Drottins með öllum fögnuði, og hafið slíka menn í heiðri.Hann var að vinna fyrir Krist. Þess vegna var hann að dauða kominn. Hann lagði líf sitt í hættu til þess að bæta upp það, sem brast á hjálp yðar mér til handa.

³⁰perché, per l’opera di Cristo egli è stato vicino alla morte, avendo arrischiata la propria vita per supplire ai servizi che non potevate rendermi voi stessi.

³⁰Hann var að vinna fyrir Krist. Þess vegna var hann að dauða kominn. Hann lagði líf sitt í hættu til þess að bæta upp það, sem brast á hjálp yðar mér til handa.