1Salmo di Davide: quand’era nel deserto di Giuda. O Dio, tu sei l’Iddio mio, io ti cerco dall’alba; l’anima mia è assetata di te, la mia carne ti brama in una terra arida, che langue, senz’acqua.
1Sálmur eftir Davíð, þá er hann var í Júda-eyðimörk.
2Così t’ho io mirato nel santuario per veder la tua forza e la tua gloria.
2Drottinn, þú ert minn Guð, þín leita ég, sál mína þyrstir eftir þér, hold mitt þráir þig, í þurru landi, örþrota af vatnsleysi.
3Poiché la tua benignità val meglio della vita; le mie labbra ti loderanno.
3Þannig hefi ég litast um eftir þér í helgidóminum til þess að sjá veldi þitt og dýrð,
4Così ti benedirò finché io viva, e alzerò le mani invocando il tuo nome.
4því að miskunn þín er mætari en lífið. Varir mínar skulu vegsama þig.
5L’anima mia sarà saziata come di midollo e di grasso, e la mia bocca ti loderà con labbra giubilanti.
5Þannig skal ég lofa þig meðan lifi, hefja upp hendurnar í þínu nafni.
6Quand’io mi ricordo di te sul mio letto, medito di te nelle veglie della notte.
6Sál mín mettast sem af merg og feiti, og með fagnandi vörum lofar þig munnur minn,
7Poiché tu sei stato il mio aiuto, ed io giubilo all’ombra delle tue ali.
7þá er ég minnist þín í hvílu minni, hugsa um þig á næturvökunum.
8L’anima mia s’attacca a te per seguirti; la tua destra mi sostiene.
8Því að þú ert mér fulltingi, í skugga vængja þinna fagna ég.
9Ma costoro che cercano la rovina dell’anima mia, entreranno nelle parti più basse della terra.
9Sál mín heldur sér fast við þig, hægri hönd þín styður mig.
10Saran dati in balìa della spada, saranno la preda degli sciacalli.
10Þeir sem sitja um líf mitt sjálfum sér til glötunar, munu hverfa í djúp jarðar.Þeir munu verða ofurseldir sverðseggjum, verða sjakölunum að bráð. [ (Psalms 63:12) Konungurinn skal gleðjast yfir Guði, hver sá er sver við hann, skal sigri hrósa, af því að munni lygaranna hefir verið lokað. ]
11Ma il re si rallegrerà in Dio; chiunque giura per lui si glorierà, perché la bocca di quelli che dicon menzogne sarà turata.
11Þeir munu verða ofurseldir sverðseggjum, verða sjakölunum að bráð. [ (Psalms 63:12) Konungurinn skal gleðjast yfir Guði, hver sá er sver við hann, skal sigri hrósa, af því að munni lygaranna hefir verið lokað. ]