¹Allora Tsofar di Naama rispose e disse:

¹ آیا کسی به این سخنان پوچ و بیهوده جواب نمی‌دهد؟ آیا گزافه‌گویی، حق را به تو می‌دهد؟

²"Cotesta abbondanza di parole rimarrà ella senza risposta? Basterà egli esser loquace per aver ragione?

² آیا با یاوه‌گویی می‌توانی دیگران را ساکت گردانی؟ آیا می‌خواهی وقتی‌که دیگران را مسخره می‌‌کنی، آنها ساکت بمانند؟

³Varranno le tue ciance a far tacere la gente? Farai tu il beffardo, senza che alcuno ti confonda?

³ تو ادّعا می‌‌کنی که سخنانت حقیقت دارند و در حضور خدا پاک هستی.

⁴Tu dici a Dio: "Quel che sostengo è giusto, e io sono puro nel tuo cospetto".

⁴ امّا ای کاش خدا لب به سخن بگشاید و جواب تو را بدهد

⁵Ma, oh se Iddio volesse parlare e aprir la bocca per risponderti

⁵ و اسرار حکمت خود را برایت بیان کند، زیرا حکمت خدا جنبه‌های زیادی دارد که دانستن آنها برای انسان خیلی مشکل است. بدان که خدا تو را کمتر از آن چه که سزاوار هستی، جزا داده است.

⁶e rivelarti i segreti della sua sapienza poiché infinita è la sua intelligenza vedresti allora come Iddio dimentichi parte della colpa tua.

⁶ کسی نمی‌تواند حد و اندازهٔ عظمت و قدرت خدای قادر مطلق را درک کند.

⁷Puoi tu scandagliare le profondità di Dio? arrivare a conoscere appieno l’Onnipotente?

⁷ آسمان، خدا را محدود نمی‌کند، امّا فراتر از دسترس تو می‌باشد. خدا دنیای مردگان را می‌شناسد امّا تو نه.

⁸Si tratta di cose più alte del cielo… e tu che faresti? di cose più profonde del soggiorno de’ morti… come le conosceresti?

⁸ عظمت خدا وسیع‌تر از زمین و عمیقتر از دریاست

⁹La lor misura è più lunga della terra, più larga del mare.

⁹ اگر خدا تو را بگیرد و محاکمه کند، چه کسی می‌تواند مانع او شود؟

¹⁰Se Dio passa, se incarcera, se chiama in giudizio, chi s’opporrà?

¹⁰ زیرا کارهای هیچ‌کسی از او پوشیده نیست و می‌داند چه کسی گناهکار کیست.

¹¹Poich’egli conosce gli uomini perversi, scopre senza sforzo l’iniquità.

¹¹ شخص احمق وقتی حکیم می‌شود که الاغ وحشی انسانی بزاید.

¹²Ma l’insensato diventerà savio, quando un puledro d’onàgro diventerà uomo.

¹² اکنون اگر با قلب صاف و پاک، دست دعا به سوی خدا بلند کنی،

¹³Tu, però, se ben disponi il cuore, e protendi verso Dio le palme,

¹³ از بدی و گناه بپرهیزی و شرارت را به خانه‌ات راه ندهی،

¹⁴se allontani il male ch’è nelle tue mani, e non alberghi l’iniquità nelle tue tende,

¹⁴ آن وقت می‌توانی با سربلندی و با اطمینان کامل و بدون ترس، با دنیا روبه‌رو شوی.

¹⁵allora alzerai la fronte senza macchia, sarai incrollabile, e non avrai paura di nulla;

¹⁵ همهٔ مصیبتها را فراموش می‌‌کنی و آنها همچون آبِ رفته به‌خاطر نمی‌آیند.

¹⁶dimenticherai i tuoi affanni; te ne ricorderai come d’acqua passata;

¹⁶ زندگی‌ات درخشانتر از آفتاب نیمروز و تاریکی آن مثل صبح روشن می‌شود.

¹⁷la tua vita sorgerà più fulgida del meriggio, l’oscurità sarà come la luce del mattino.

¹⁷ با امید و اطمینان خاطر زندگی می‌‌کنی و در راحت و آسایش به سر می‌بری.

¹⁸Sarai fiducioso perché avrai speranza; ti guarderai bene attorno e ti coricherai sicuro.

¹⁸ از دشمنانت نخواهی ترسید؛ مردم بسیاری از تو کمک خواهند خواست. امّا چشمان بدکاران کور و راه گریز از هر سو به رویشان بسته می‌شود و تنها امیدشان مرگ می‌باشد.

¹⁹Ti metterai a giacere e niuno ti spaventerà; e molti cercheranno il tuo favore.

¹⁹ امّا چشمان بدکاران کور و راه گریز از هر سو به رویشان بسته می‌شود و تنها امیدشان مرگ می‌باشد.

²⁰Ma gli occhi degli empi verranno meno; non vi sarà più rifugio per loro, e non avranno altra speranza che di esalar l’anima".