¹Chi ama la correzione ama la scienza, ma chi odia la riprensione è uno stupido.

¹ اگر اشتباهات شخص عاقل را به او بگویی، خوشحال می‌شود؛ امّا احمق از انتقاد نفرت دارد.

²L’uomo buono ottiene il favore dell’Eterno, ma l’Eterno condanna l’uomo pien di malizia.

² خداوند از مردم خیرخواه خشنود است، امّا کسانی را که نقشه‌های شیطانی می‌کشند، محکوم می‌کند.

³L’uomo non diventa stabile con l’empietà, ma la radice dei giusti non sarà mai smossa.

³ انسان از بدی به جایی نمی‌رسد، امّا مردم درستکار ثابت و استوار خواهند بود.

⁴La donna virtuosa è la corona del marito, ma quella che fa vergogna gli è un tarlo nell’ossa.

⁴ زن پاکدامن مایهٔ سرافرازی و شادی شوهرش می‌باشد. امّا زنی که موجب شرمندگی شوهرش می‌شود، مانند سرطان استخوان است.

⁵I pensieri dei giusti sono equità, ma i disegni degli empi son frode.

⁵ راستگویان، با انصاف با تو برخورد می‌کنند، امّا نیّت شریران این است که تو را گول بزنند.

⁶Le parole degli empi insidiano la vita, ma la bocca degli uomini retti procura liberazione.

⁶ سخنان شخص شریر کشنده است، امّا سخنان شخص نیکو تهدید شدگان را رهایی می‌بخشد.

⁷Gli empi, una volta rovesciati, non sono più, ma la casa dei giusti rimane in piedi.

⁷ مردم شریر هلاک می‌شوند و نسل آنها باقی نمی‌ماند، ولی نسل مردم نیک پایدار خواهند بود.

⁸L’uomo è lodato in proporzione del suo senno, ma chi ha il cuore pervertito sarà sprezzato.

⁸ شخص عاقل مورد احترام همه است، امّا مردم احمق خوار می‌شوند.

⁹E’ meglio essere in umile stato ed avere un servo, che fare il borioso e mancar di pane.

⁹ اگر انسان یک شخص معمولی باشد و به اندازهٔ احتیاجش داشته باشد، بهتر از این است که خود را آدم بزرگی نشان بدهد ولی نان شب نداشته باشد.

¹⁰Il giusto ha cura della vita del suo bestiame, ma le viscere degli empi sono crudeli.

¹⁰ شخص نیکو برای جان حیوانات خود هم فکر می‌کند، امّا مردم شریر به آنها ظلم می‌کنند.

¹¹Chi coltiva la sua terra avrà pane da saziarsi, ma chi va dietro ai fannulloni e privo di senno.

¹¹ زارع پرکار آذوقه فراوان خواهد داشت، امّا کسی‌که وقت خود را بیهوده تلف می‌کند، احمق است.

¹²L’empio agogna la preda de’ malvagi, ma la radice dei giusti porta il suo frutto.

¹² تنها چیزی که مردم شریر می‌خواهند، این است که کارهای ظالمانه انجام دهند، امّا کارهای مردم نیک نتایج خوبی خواهد داشت.

¹³Nel peccato delle labbra sta un’insidia funesta, ma il giusto uscirà dalla distretta.

¹³ مردم شریر به وسیلهٔ حرفهای خود گرفتار می‌شوند، امّا شخص عادل از گرفتاری نجات پیدا می‌کند.

¹⁴Per il frutto della sua bocca l’uomo è saziato di beni, e ad ognuno è reso secondo l’opera delle sue mani.

¹⁴ اجرت و پاداش هرکس مربوط به حرفهایی است که می‌زند و کارهایی که انجام می‌دهد. هرچه بکاری همان را درو می‌‌کنی.

¹⁵La via dello stolto è diritta agli occhi suoi, ma chi ascolta i consigli è savio.

¹⁵ مردم احمق خیال می‌کنند که همه‌چیز را خوب می‌دانند، امّا مردم عاقل به نصایح دیگران توجّه می‌کنند.

¹⁶Lo stolto lascia scorger subito il suo cruccio, ma chi dissimula un affronto è uomo accorto.

¹⁶ احمق خشم خود را فوراً ظاهر می‌کند، امّا مردم عاقل بی‌احترامی و توهین را نادیده می‌گیرند.

¹⁷Chi dice la verità proclama ciò ch’è giusto, ma il falso testimonio parla con inganno.

¹⁷ وقتی‌که حقیقت را می‌گویید، عدالت انجام می‌شود؛ ولی دروغ، عدالت را زیر پا می‌گذارد.

¹⁸C’è chi, parlando inconsultamente trafigge come spada, ma la lingua de’ savi reca guarigione.

¹⁸ سخنی که از روی نادانی گفته شود مثل شمشیر تیز قلب انسان را جریحه‌دار می‌کند، امّا سخنان عاقلان دل را التیام می‌بخشد.

¹⁹Il labbro veridico è stabile in perpetuo, ma la lingua bugiarda non dura che un istante.

¹⁹ عمر دروغ کوتاه است، امّا راستی تا ابد استوار می‌ماند.

²⁰L’inganno è nel cuore di chi macchina il male, ma per chi nutre propositi di pace v’è gioia.

²⁰ کسانی‌که افکار شیطانی دارند، دلشان پر از فریب است، امّا آنانی‌که کارهای نیکو می‌کنند، خوشحال می‌شوند.

²¹Nessun male incoglie al giusto, ma gli empi son pieni di guai.

²¹ برای مردم درستکار واقعهٔ بد رخ نمی‌دهد، امّا شریران همیشه در زحمت هستند.

²²Le labbra bugiarde sono un abominio per l’Eterno, ma quelli che agiscono con sincerità gli sono graditi.

²² خداوند از دروغگویان متنفّر است، امّا از مردم درستکار خشنود است.

²³L’uomo accorto nasconde quello che sa, ma il cuor degli stolti proclama la loro follia.

²³ شخص حکیم، دانش خود را آشکار نمی‌کند، امّا احمق فوراً نادانی خود را ظاهر می‌سازد.

²⁴La mano dei diligenti dominerà, ma la pigra sarà tributaria.

²⁴ سعی و کوشش به تو قدرت و توانایی می‌بخشد، امّا تنبلی تو را به بردگی می‌اندازد.

²⁵Il cordoglio ch’è nel cuore dell’uomo l’abbatte, ma la parola buona lo rallegra.

²⁵ نگرانی، شادی را از بین می‌برد، ولی سخنان خوب دل را شاد می‌سازد.

²⁶Il giusto indica la strada al suo compagno, ma la via degli empi li fa smarrire.

²⁶ مردم درستکار، راهنمای دوستان خود هستند، امّا راه شریران گمراه کننده است.

²⁷Il pigro non arrostisce la sua caccia, ma la solerzia è per l’uomo un tesoro prezioso.

²⁷ مردم تنبل حتّی شکار خود را هم کباب نمی‌کنند، امّا مردم زرنگ از هر فرصتی استفاده می‌کنند. عدالت و راستی، راه زندگی و نادرستی، راه مرگ و نابودی است.

²⁸Nel sentiero della giustizia sta la vita, e nella via ch’essa traccia non v’è morte.

²⁸ عدالت و راستی، راه زندگی و نادرستی، راه مرگ و نابودی است.