¹Celebrate l’Eterno, perch’egli è buono, perché la sua benignità dura in eterno!

¹ خداوند را سپاس بگویید، زیرا که نیكوست و محبّت او پایدار و ابدی است.

²Così dicano i riscattati dall’Eterno, ch’egli ha riscattati dalla mano dell’avversario

² آنانی که به وسیلهٔ خداوند نجات یافته‌اند بگویند، که خداوند آنان را از دست دشمنانشان رهایی داده است

³e raccolti da tutti i paesi, dal levante e dal ponente, dal settentrione e dal mezzogiorno.

³ و آنان را از شرق و غرب، از شمال و جنوب، از سرزمینهای بیگانه بازگردانیده است.

⁴Essi andavano errando nel deserto per vie desolate; non trovavano città da abitare.

⁴ بعضی‌ها در بیابان آواره و سرگردان بودند و شهری نداشتند تا در آن سکونت نمایند.

⁵Affamati e assetati, l’anima veniva meno in loro.

⁵ گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لبشان رسیده بود.

⁶Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, ed ei li trasse fuori dalle loro angosce.

⁶ در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد کردند، و او آنها را از پریشانی نجات داد.

⁷Li condusse per la diritta via perché giungessero a una città da abitare.

⁷ سپس آنها را از راهی مستقیم به شهری هدایت کرد که بتوانند در آن ساکن گردند.

⁸Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!

⁸ آنها باید از خداوند به‌خاطر محبّت پایدار و کارهای فوق‌العاده‌ای که برای انسان انجام داد شکرگزار باشند.

⁹Poich’egli ha saziato l’anima assetata, ed ha ricolmato di beni l’anima affamata.

⁹ او تشنگان را سیراب می‌کند و گرسنگان را با خوراکهای نیکو سیر می‌گرداند.

¹⁰Altri dimoravano in tenebre e in ombra di morte, prigionieri nell’afflizione e nei ferri,

¹⁰ برخی در تاریکی و ظلمت، در زندان، در غُل و زنجیر به سر می‌برند.

¹¹perché s’erano ribellati alle parole di Dio e aveano sprezzato il consiglio dell’Altissimo;

¹¹ زیرا از کلام خدا سرپیچی کردند و احکام خدای قادر متعال را بجا نیاوردند.

¹²ond’egli abbatté il cuor loro con affanno; essi caddero, e non ci fu alcuno che li soccorresse.

¹² زیر بار کار و زحمت، پشت آنها خم شده، از پای افتاده بودند و کسی به کمكشان نرسید.

¹³Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, e li salvò dalle loro angosce;

¹³ در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد کردند و او آنها را از پریشانی نجات داد.

¹⁴li trasse fuori dalle tenebre e dall’ombra di morte, e ruppe i loro legami.

¹⁴ آنان را از تاریکی و ظلمت بیرون آورد و از غُل و زنجیر اسارت آزاد کرد.

¹⁵Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!

¹⁵ آنها باید از خداوند به‌خاطر محبّت پایدار و کارهای فوق‌العاده‌ای که برای انسان انجام داد شکرگزار باشند.

¹⁶Poich’egli ha rotte le porte di rame, e ha spezzato le sbarre di ferro.

¹⁶ زیرا او دروازه‌های برنزی و میله‏های آهنین را درهم شکسته است.

¹⁷Degli stolti erano afflitti per la loro condotta ribelle e per le loro iniquità.

¹⁷ بعضی به‌خاطر روش گناه‌آلود خود رنج می‌کشیدند و به سبب شرارتهای خویش در عذاب بودند.

¹⁸L’anima loro abborriva ogni cibo, ed eran giunti fino alle porte della morte.

¹⁸ اشتهای خود را از دست داده و پایشان به لب گور رسیده بود.

¹⁹Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, e li salvò dalle loro angosce.

¹⁹ در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد کردند و او آنها را از پریشانی نجات داد.

²⁰Mandò la sua parola e li guarì, e li scampò dalla fossa.

²⁰ او با کلامش آنها را شفا داده از مرگ رهانید.

²¹Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!

²¹ پس آنها باید خداوند را به‌خاطر محبّت پایدارش و کارهای فوق‌العاده‌ای که برای انسان انجام داده شکر کنند.

²²Offrano sacrifizi di lode, e raccontino le sue opere con giubilo!

²² برایش قربانی تشکّر تقدیم کنند و با سرودهای شاد، کارهای او را بیان نمایند!

²³Ecco quelli che scendon nel mare su navi, che trafficano sulle grandi acque;

²³ بعضی با کشتی به دریا رفته، به تجارت مشغول شدند.

²⁴essi veggono le opere dell’Eterno e le sue maraviglie nell’abisso.

²⁴ آنها کارهای خداوند و کارهای عجیب او را در عمق دریاها مشاهده کردند.

²⁵Poich’egli comanda e fa levare il vento di tempesta, che solleva le onde del mare.

²⁵ به فرمان او بادی شدید برخاست و امواج دریا را متلاطم ساخت.

²⁶Salgono al cielo, scendono negli abissi; l’anima loro si strugge per l’angoscia.

²⁶ کشتی‌ها گاهی به هوا پرتاب می‌شدند و گاهی به اعماق آب فرو می‌رفتند و سرنشینان آنها از ترس، نیمه‌جان شده بودند.

²⁷Traballano e barcollano come un ubriaco, e tutta la loro saviezza vien meno.

²⁷ مانند مستان تلو‌تلو می‌خوردند و عقل خود را از دست داده بودند.

²⁸Ma, gridando essi all’Eterno nella loro distretta, egli li trae fuori dalle loro angosce.

²⁸ در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد کردند و او آنها را از پریشانی نجات داد.

²⁹Egli muta la tempesta in quiete, e le onde si calmano.

²⁹ توفان را آرام کرد و امواج دریا ساکت شد.

³⁰Essi si rallegrano perché si sono calmate, ed ei li conduce al porto da loro desiderato.

³⁰ آنها از آرامی خوشحال شدند و خداوند آنها را به بندر مقصود رسانید.

³¹Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!

³¹ آنها باید خداوند را به‌خاطر محبّت پایدار و کارهای فوق‌العاده‌ای که برای انسان انجام داده، شکر کنند.

³²Lo esaltino nell’assemblea del popolo, e lo lodino nel consiglio degli anziani!

³² عظمت و جلال او را در میان مردم بیان کنند و او را در حضور رهبران ستایش نمایند.

³³Egli cambia i fiumi in deserto, e le fonti dell’acqua in luogo arido;

³³ خداوند رودخانه‌ها را به بیابان تبدیل می‌کند و چشمه‌های آب را خشک می‌سازد.

³⁴la terra fertile in pianura di sale, per la malvagità de’ suoi abitanti.

³⁴ زمینهای حاصلخیز را به‌خاطر ساکنان شریر آن به شوره‌زار مبدّل می‌نماید.

³⁵Egli cambia il deserto in uno stagno, e la terra arida in fonti d’acqua.

³⁵ بیابانها را به برکه‌های آب، و زمینهای خشک را به چشمه‌سار تبدیل می‌کند.

³⁶Egli fa quivi abitar gli affamati ed essi fondano una città da abitare.

³⁶ مردمان گرسنه را در آنجا ساکن می‌سازد تا برای خود شهری بسازند.

³⁷Vi seminano campi e vi piantano vigne, e ne raccolgono frutti abbondanti.

³⁷ در آنجا به زراعت می‌پردازند و تاکستان غرس می‌کنند و حاصل آن را برمی‌چینند.

³⁸Egli li benedice talché moltiplicano grandemente, ed egli non lascia scemare il loro bestiame.

³⁸ قوم خود را برکت داد و فرزندان آنان را بسیار ساخت و نگذاشت که گلّه‏ها و رمه‏های ایشان کم شوند.

³⁹Ma poi sono ridotti a pochi, umiliati per l’oppressione, per l’avversità e gli affanni.

³⁹ چون قوم خدا، توسط ظلم و ستم دشمنان شکست می‌خوردند و به آنها توهین می‌شد،

⁴⁰Egli spande lo sprezzo sui principi, e li fa errare per deserti senza via;

⁴⁰ خداوند رهبران ظالم را خوار و ذلیل و در ویرانه‏ها آواره ساخت.

⁴¹ma innalza il povero traendolo dall’afflizione, e fa moltiplicar le famiglie a guisa di gregge.

⁴¹ امّا نیازمندان را از رنج رهانید و تعداد خانواده‌هایشان را مانند گلّه‏ها زیاد کرد.

⁴²Gli uomini retti lo vedono e si rallegrano, ed ogni iniquità ha la bocca chiusa.

⁴² مردمان نیك، اینها را می‌بینند و خوشحال می‌شوند، امّا شریران خاموش می‌گردند. خردمندان به اینها دقّت کنند و محبّت پایدار خداوند را به یاد داشته باشند.

⁴³Chi è savio osservi queste cose, e consideri la benignità dell’Eterno.

⁴³ خردمندان به اینها دقّت کنند و محبّت پایدار خداوند را به یاد داشته باشند.