¹Per il Capo de’ musici. Salmo di Davide. O Dio della mia lode, non tacere,

¹ خدایا، نام تو را ستایش می‌کنم، خاموش مباش.

²perché la bocca dell’empio e la bocca di frode si sono aperte contro di me; hanno parlato contro di me con lingua bugiarda.

² زیرا مردم شریر و دروغگو زبان به بدگویی من گشوده‌اند و دربارهٔ من دروغ می‌گویند.

³M’hanno assediato con parole d’odio, e m’hanno fatto guerra senza cagione.

³ سخنان نفرت‌انگیز می‌گویند و بدون سبب با من می‌جنگند.

⁴Invece dell’amore che porto loro, mi sono avversari, ed io non faccio che pregare.

⁴ من آنها را دوست دارم و برایشان دعا می‌کنم امّا آنها با من مخالفت می‌کنند.

⁵Essi m’hanno reso male per bene, e odio per il mio amore.

⁵ جواب خوبی‌های مرا با بدی می‌دهند و در عوض محبّت، دشمنی می‌کنند.

⁶Costituisci un empio su di lui, si tenga alla sua destra un avversario.

⁶ حاکم ظالمی را بر او بگمار و یکی از دشمنانش را تا علیه او شهادت بدهد.

⁷Quando sarà giudicato, esca condannato, e la sua preghiera gli sia imputata come peccato.

⁷ در دادگاه محکوم شود و دعایش هم گناه محسوب گردد!

⁸Siano i suoi giorni pochi: un altro prenda il suo ufficio.

⁸ عمرش کوتاه شود و دیگری جا و مقامش را بگیرد!

⁹Siano i suoi figliuoli orfani e la sua moglie vedova.

⁹ فرزندانش یتیم شوند و زنش بیوه گردد!

¹⁰I suoi figliuoli vadan vagando e accattino, e cerchino il pane lungi dalle loro case in rovina.

¹⁰ اطفالش آواره شوند و به گدایی بیفتند، از ویرانه‌ای که زندگی می‌کنند رانده گردند!

¹¹Getti l’usuraio le sue reti su tutto ciò ch’egli ha, e gli stranieri faccian lor preda delle sue fatiche.

¹¹ طلبکارانش مال و دارایی‌اش را غصب کنند و بیگانگان حاصل زحمتش را به تاراج ببرند.

¹²Nessuno estenda a lui la sua benignità, e non vi sia chi abbia pietà de’ suoi orfani.

¹² کسی بر او رحم نکند و هیچ‌کس یتیمانی را که او از خود به جا می‌گذارد، مورد لطف و توجّه قرار ندهد.

¹³La sua progenie sia distrutta; nella seconda generazione sia cancellato il loro nome!

¹³ نسل او قطع، و نامش از صفحهٔ روزگار محو گردد!

¹⁴L’iniquità dei suoi padri sia ricordata dall’Eterno, e il peccato di sua madre non sia cancellato.

¹⁴ خداوند شرارت ‌نیاکانش را فراموش نکند و گناهان مادرش را نیامرزد!

¹⁵Sian quei peccati del continuo davanti all’Eterno, e faccia egli sparire dalla terra la di lui memoria,

¹⁵ کارهای بد او همیشه مدّ نظر خداوند باشد، امّا خاطرهٔ او از روی زمین محو شود!

¹⁶perch’egli non si è ricordato d’usar benignità, ma ha perseguitato il misero, il povero, il tribolato di cuore per ucciderlo.

¹⁶ زیرا او هرگز به کسی رحم نکرد، بلکه به فقیران و محتاجان و بی‌کسان، آزار رسانید و آنان را کشت.

¹⁷Egli ha amato la maledizione, e questa gli è venuta addosso; non si è compiaciuto nella benedizione, ed essa si tien lungi da lui.

¹⁷ او دوست داشت که دیگران را لعنت کند، اکنون خودش را لعنت کن. نمی‌خواست به کسی برکت برساند، پس هیچ‌کس او را برکت نرساند.

¹⁸S’è vestito di maledizione come della sua veste, ed essa è penetrata come acqua, dentro di lui, e come olio, nelle sue ossa.

¹⁸ لعنت را مثل لباس به تن می‌کرد، پس اکنون لعنت مانند آب در بدنش و مثل روغن در استخوانهایش نفوذ کند.

¹⁹Siagli essa come un vestito di cui si cuopra, come una cintura di cui sia sempre cinto!

¹⁹ اینک لعنت مانند لباسی که می‌پوشید و مانند کمربندی که به کمر می‌بست، او را بپوشاند.

²⁰Tal sia, da parte dell’Eterno, la ricompensa dei miei avversari, e di quelli che proferiscono del male contro l’anima mia.

²⁰ خداوند دشمنانم و کسانی را که از من بدگویی می‌کنند، چنین جزا بدهد.

²¹Ma tu, o Eterno, o Signore, opera in mio favore, per amor del tuo nome; poiché la tua misericordia è buona, liberami,

²¹ امّا ای خدا و ای خداوند من، به‌خاطر نام خود به من کمک کن و به‌خاطر محبّت پایدارت مرا نجات بده.

²²perché io son misero e povero, e il mio cuore è piagato dentro di me.

²² من مسکین و نیازمندم، درد و غم تا اعماق قلبم رخنه کرده است.

²³Io me ne vo come l’ombra quando s’allunga, sono cacciato via come la locusta.

²³ مانند سایهٔ غروب در حال فنا هستم و مانند ملخی رانده شده‌ام.

²⁴Le mie ginocchia vacillano per i miei digiuni, e la mia carne deperisce e dimagra.

²⁴ از بس روزه گرفته‌ام، قوّتی در زانوهایم نمانده و فقط پوست و استخوان شده‌ام.

²⁵Son diventato un obbrobrio per loro; quando mi vedono, scuotono il capo.

²⁵ پیش دشمنانم رسوا و مسخره شده‌ام و وقتی مرا می‌بینند، سر خود را می‌جنبانند.

²⁶Aiutami, o Eterno, mio Dio, salvami secondo la tua benignità,

²⁶ ای خداوند و خدای من، مرا کمک کن و به‌خاطر محبّت پایدارت، مرا نجات بده

²⁷e sappiano essi che questo è opera della tua mano, che sei tu, o Eterno, che l’hai fatto.

²⁷ تا دشمنانم بدانند که تو ای خداوند، نجات‌دهندهٔ من هستی.

²⁸Essi malediranno, ma tu benedirai; s’innalzeranno e resteran confusi, ma il tuo servitore si rallegrerà.

²⁸ آنها مرا لعنت می‌کنند، امّا تو مرا برکت بده، تا بدخواهانم شرمنده شوند و این بنده‌ات شادمان گردد.

²⁹I miei avversari saranno vestiti di vituperio e avvolti nella loro vergogna come in un mantello!

²⁹ دشمنانم را رسوا گردان و آنها را با شرم و خجالت بپوشان!

³⁰Io celebrerò altamente l’Eterno con la mia bocca, lo loderò in mezzo alla moltitudine;

³⁰ با زبان خود از خداوند بسیار تشکّر خواهم نمود و در حضور همهٔ مردم، او را ستایش خواهم كرد. زیرا از مردم مسکین و فقیر حمایت می‌نماید و از دست کسانی‌که آنان را محکوم به مرگ می‌کنند، رهایی می‌بخشد.

³¹poiché egli sta alla destra del povero per salvarlo da quelli che lo condannano a morte.

³¹ زیرا از مردم مسکین و فقیر حمایت می‌نماید و از دست کسانی‌که آنان را محکوم به مرگ می‌کنند، رهایی می‌بخشد.