¹Canto dei pellegrinaggi. Di Davide. Io mi sono rallegrato quando m’han detto: Andiamo alla casa dell’Eterno.

¹ وقتی به من گفتند: «به خانهٔ خداوند برویم.» بسیار خوشحال شدم.

²I nostri passi si son fermati entro le tue porte, o Gerusalemme;

² اکنون اینجا، در دروازه‌های اورشلیم ایستاده‌ایم.

³Gerusalemme, che sei edificata, come una città ben compatta,

³ اورشلیم شهری است بسیار محکم و به هم پیوسته.

⁴dove salgono le tribù, le tribù dell’Eterno, secondo l’ingiunzione fattane ad Israele, per celebrare il nome dell’Eterno.

⁴ اینجا جایی است که تمام طایفه‌ها می‌آیند، تمام طایفه‌های اسرائیل، تا مطابق اوامر خداوند او را ستایش کنند.

⁵Perché quivi sono posti i troni per il giudizio, i troni della casa di Davide.

⁵ در اینجا پادشاهان اسرائیل برای داوری مردم می‌نشستند.

⁶Pregate per la pace di Gerusalemme! Prosperino quelli che t’amano!

⁶ برای صلح و سلامتی اورشلیم دعا کنید تا تمام کسانی‌که تو را دوست دارند، سعادتمند گردند.

⁷Pace sia entro i tuoi bastioni, e tranquillità nei tuoi palazzi!

⁷ صلح و سلامتی در درون دیوارهای تو و امنیّت در قصرهای تو باد!

⁸Per amore dei miei fratelli e dei miei amici, io dirò adesso: Sia pace in te!

⁸ به‌خاطر خویشاوندان و دوستان خود به اورشلیم می‌گویم: «سلامتی بر تو باد!» به‌خاطر خانهٔ خداوند خدای خود، سعادت تو را ای اورشلیم، خواهانم.

⁹Per amore della casa dell’Eterno, dell’Iddio nostro, io procaccerò il tuo bene.

⁹ به‌خاطر خانهٔ خداوند خدای خود، سعادت تو را ای اورشلیم، خواهانم.