¹Canto dei pellegrinaggi. Molte volte m’hanno oppresso dalla mia giovinezza! Lo dica pure Israele:

¹ اسرائیل، بگو که چطور از زمان جوانی، دشمنانت تو را عذاب دادند.

²Molte volte m’hanno oppresso dalla mia giovinezza; eppure, non hanno potuto vincermi.

² «از زمانی که جوان بودم، دشمنانم بر من ظلم کردند، امّا نتوانستند مرا از پای درآورند.

³Degli aratori hanno arato sul mio dorso, v’hanno tracciato i loro lunghi solchi.

³ شانه‏هایم را با شلاق، مانند زمین شخم زده کردند.

⁴L’Eterno è giusto; egli ha tagliato le funi degli empi.

⁴ امّا خداوند عادل مرا از بردگی آزاد کرد.»

⁵Siano confusi e voltin le spalle tutti quelli che odiano Sion!

⁵ کسانی‌که از صهیون نفرت دارند، سرنگون شوند.

⁶Siano come l’erba dei tetti, che secca prima di crescere!

⁶ مانند علف روییده بر روی بامها پیش از آن که نمو کنند، پژمرده گردند

⁷Non se n’empie la mano il mietitore, né le braccia chi lega i covoni;

⁷ و کسی نتواند آنها را بچیند و یا به صورت بافه ببندد. هیچ رهگذری نگوید: «خداوند تو را برکت دهد یا ما به نام خداوند تو را برکت می‌دهیم!»

⁸e i passanti non dicono: La benedizione dell’Eterno sia sopra voi; noi vi benediciamo nel nome dell’Eterno!

⁸ هیچ رهگذری نگوید: «خداوند تو را برکت دهد یا ما به نام خداوند تو را برکت می‌دهیم!»